Z pamiętnika psychoanalityka

CZY DR FEDYSZAK - RADZIEJOWSKA JEST KRETEM?

2011-12-04T13:16:00.005+01:00

No bo często tak jest, że jak posądza się kogoś o złe cechy, to po czasie okazuje się, że te odrzucane i negowane cechy u drugiej osoby, są własnością tej pierwszej. To zjawisko psychologiczne, nieprawdopodobnie (!) często obecne w naszym codziennym życiu, określa się mianem IDENTYFIKACJI PROJEKCYJNEJ.

Pewna jestem jednego, iż moja ulubiona dotychczas pani dr, rozsiewa jakieś PLOTY/INSYNUACJE i zasiewa w PiSie PARANOJĘ. Z całą pewnością chce skłócić J. Kaczyńskiego z A. Lipińskim.

Muszę przyznać,że jak to przeczytałam, to ogarnęły mnie mdłości:

http://wpolityce.pl/artykuly/19185-ruszyly-poszukiwania-kreta-w-pis

Wielokrotnie pisałam - w różnych miejscach, nie w blogu - że rozpad i ciągła fragmentaryzacja GRUPY jest często wynikiem przeżytej jakiejś straty, bądź wielu strat. Wówczas to odpadają różne ogniwa, bo nie czują się bezpiecznie w mocno osłabionej społeczności. Najczęściej odchodzą z niej jednostki albo głębiej zaburzone (o słabszym "ego"), albo narcystyczne, które nie mogą już "ogrzewać się" w świetle gwiazdy-lidera. Ten proces postępującego odpadania kolejnych ogniw czasami jest długi i nie widać jego końca. I albo w pewnym momencie nastąpi STOP, albo rzeczywiście grupa się rozpadnie. I nie ma to nic wspólnego z obecnością kreta. Czy w grupach terapeutycznych, z których co rusz odpadają (m.in. ze względu na zły dobór członków) co słabsze jednostki (co mocno osłabia zbiorowy organizm), za każdym razem obecny jest KRET?:)

Dajcież spokój, pani socjolog! Kto jak kto, ale Pani powinna znać się na procesach grupowych i nie zasiewać paranoi w grupie, do której Pani należy! Chyba, że Pani zależy na totalnym ROZWALENIU PiSu?

Cały czas powtarzam, że to co dzieje się w PiSie, to w dużej mierze konsekwencja tragedii smoleńskiej, nieprzeżytej do końca żałoby po wielu stratach. I co gorsza! Tej żałoby nie widać końca, bo co rusz PiS ponosi kolejne straty! Nie umierają co prawda w tej chwili ludzie, ale odchodzą,odpadają, i to również straty.

Śmierć i rozwody, zaliczane są do jednych z najsilniejszych stresorów, jakich może doświadczyć jednostka, czy grupa społeczna. No i niestety, PiS jeszcze nie wyleczyło ran; mało tego, ma na to coraz mniej sił, bo odpadają kolejne kawałki jego "ciała"... W takim momencie najlepiej nakręcić kolejny konflikt w partii, co z całą pewnością przyspieszy krecią robotę pani Fedyszak- Radziejowskiej (?)...

PS.

Jeśli Adam Lipiński jest taki rozwalaczem PiS-u, to dlaczego PiS odniósł podwójny sukces w 2005 roku? Coś mu się wówczas nie udało? Spartaczył robotę?

A ja mam takie poczucie, że ktoś bardzo zawiści panu A.L.i próbuje z niego teraz uczynić "kozła ofiarnego". Niestety, PiS cofnęło się do fazy oralno- agresywnej. Co w takiej sytuacji należy zrobić? Należy zadbać o lepszą komunikację i likwidację podgrup (różnych skrzydeł PiS), które mają tendencję do rywalizacji, np. o WŁADZĘ!. Wskazane są częstsze spotkania wszystkich struktur PiS-u z całej Polski i aranżowanie różnych zadań w różnych podzespołach o ciągle zmieniającym się składzie. To zahamuje proces usztywniania się i zamykania na współpracę podstruktur partii.

W kolejnym etapie, należy odnowić kontrakt, jaki wcześniej zawarli członkowie PiS-u z władzami partii i przypomnieć o normach obowiązujących w zespole: "Jesteśmy tu wszyscy po to, żeby współpracować, realizować wspólne cele, a nie rywalizować i niszczyć się wzajemnie" itd.itp. Być może trzeba będzie również zmodyfikować dotychczasowy kontrakt.

No i usprawnić komunikację. Dobra komunikacja to podstawa dobrze funkcjonujących związków; nie tylko małżeńskich:)

Krótka diagnoza nastrojów społecznych

2011-10-10T21:09:00.001+02:00

Tak sobie myślę, że wyniki wyborów z roku 2011, to obraz stanu psychicznego Polaków. Coraz większy lęk przed nadchodzącym kryzysem gospodarczym, uruchamia nieświadomie wśród wielu Polaków coraz większy regres do popędów. Jakby powiedział Freud, coraz więcej Polaków zdominowanych jest przez "id", a nie przez "ego", które jest odpowiednikiem rozumu. Kiedy pojawia się tego rodzaju regres w społeczeństwie (podobnie jak u jednostki), zaczynają dominować popędy destrukcji i popędy seksualne; no i dominacja prymitywnych mechanizmów obronnych, jakim jest zaprzeczenie, życie w iluzji. Zbiorowe "ego" Polaków zaczynają zalewać różnego rodzaju dewiacje, czego symbolem jest Palikot ściskający się z Urbanem!

PS.

Polecam dobry artykuł Jacka Karnowskiego:

http://wpolityce.pl/artykuly/16160-to-wszystko-jest-bardzo-logiczne-dzieci-iii-rp-zaglosowaly-na-swoja-podobizne-ruch-palikota

Szkoła Reykowskiego

2011-10-10T21:03:00.000+02:00

No i mamy efekty mrówczej pracy szkoły Reykowskiego. On doskonale wiedział, że dawna lewica nie ma szans, jest już nieskuteczna, to stworzył liberalną jej wersję. Władzę trzymają ci sami ludzie, tylko nieformalnie - w biznesie. Wykupili za grosze majątek PZPR-wski, a teraz są wielkimi biznesmenami. PO to w głównej mierze ramię wykonawcze PZPR-wskiego mózgu! Psychologowie społeczni, a teraz polityczni już dawno zdiagnozowali społeczeństwo polskie i doskonale wiedzą, jak je kontrolować! Do jakich potrzeb i emocji się odwoływać.

Trudno mi to wypowiedzieć, ale moim zdaniem GP ostatnio przeginała i to ona w sporej mierze przyczyniła się do negatywnego wizerunku PiS-u. Za dużo tam było sztucznej EGZALTACJI! Środowisko RM tak nie szkodziło jak GP. Było bardziej stonowane i o wiele bardziej inteligentnie zorganizowane; ludzie skupieni wokół RM stają się coraz bardziej wyrafinowani; byłam ostatnio świadkiem różnych ich działań; no i efekty są, o czym świadczyć mogą wyniki wyborów w Świętokrzyskiem: http://www.echodnia.eu/apps/pbcs.dll/article?AID=/20111010/WYBORYPARLAMENTARNESWI01/205194754

Jedno co jest pewne. Jarosław Kaczyński MUSI pozostać liderem Prawa i Sprawiedliwości. W przeciwnym wypadku PiS się rozleci. Nie może być innego lidera! I ważne jest jeszcze coś: PiS powinien podjąć współpracę z psychologami społecznymi, tymi którzy popierają jego program! A tacy są u nas!

Minister Hall i ekshibicjonizm?

2011-08-17T11:01:00.009+02:00

Minister Hall zawsze oceniałam bardzo nisko; nie tylko ja, ale większość nauczycieli i pedagogów, których znam. To jest jeden z najgorszych Ministrów Edukacji, spośród tych, jakimi uraczyła nas dotychczas III RP! Jednak nawet w najśmielszych snach i fantazjach przez myśl mi nie przeszło, że ta kobieta może nosić w sobie jakieś skłonności do ekshibicjonizmu! Pani nauczycielka? Dyrektorka szkoły? Minister Edukacji Narodowej? Osoba, która powinna być dla uczniów wzorem wszelkich cnót, etyki i dobrego wychowania? Okazuje się, że jednak tak! Oto pani minister, bez żadnych obiekcji, jakiegokolwiek poczucia zażenowania i dobrego smaku, molestuje miliony polskich uczniów, zdejmując przed nimi spodnie i obnażając swoje nogi! A trzeba Wam wiedzieć, że eksponowanie nóg, np. w psychorysunku, na zdjęciach itp. ma zabarwienie seksualne - oznacza nic innego, jak ujawnianie innym swojej sfery seksualnej, swoich popędów, potrzeb i skłonności!

Co chciała w ten sposób udowodnić Minister Edukacji Szkolnej? Że jest cool and looz i że ma ładne majtki, czy może w swym bezwstydnym narcyzmie, pragnęłaby dorównać gołym panienkom z Super Ekspressu? A może w ten sposób motywuje uczniów do nauki szkolnej? W końcu 1 września tuż, tuż!

źródło: SuperExpress

Kataryna na Twitterze: "Podobno Pitera zawstydzi Hall i jutro w Fakcie sesja z wizyty u ginekologa".

Ocenzurowana na niezależnej.pl

2011-08-04T13:38:00.003+02:00

Z przykrością muszę stwierdzić, że na portal niezależnej.pl, podobnie, jak na większości portali liberalnych (np. Rzepy) prawdopodobnie wkradła się POprawność POlityczna i uruchomiono CENZURĘ na komentarze MERYTORYCZNE, za to nieharmonizujące z żadną opcją POlityczną. Dziennikarze próbują upolityczniać już prawie wszystko, nawet konflikty szkolne, za które zwykle odpowiedzialni są zarówno dzieci, ich rodzice, jak i władze szkolne, czy oświatowe (kuratoria). Z punktu widzenia eksperta w dziedzinie pedagogiki, czy psychologii, istota opisanego konfliktu w artykule "Synalek" jest o wiele bardziej złożona i wymaga wnikliwej analizy, a nie prostych uogólnień, pisanych pod z góry założoną tezę POlityczną! Jak okazuje się, moderator niezależnej.pl nie toleruje złożoności poznawczej czytelnika oraz złożoności rzeczywistości w ogóle i uznaje komentarz, który zamieszczam poniżej za wysoce naganny, który należy ocenzurować! Został on zrównany z komentarzami najbardziej wulgarnymi, które z oczywistych powodów nie powinno dopuszczać się na światło dzienne. POstawa MOderatora jest dla mnie obraźliwa, bo zrównuje mnie z największym chamstwem internetowym. Więcej takich MOderatorów, a środowisko "Gazety Polskiej" również narazi się na łatkę POprawnych POlitycznie. Tylko pytam się, jakiej opcji politycznej, bo na Sympatykach PiS, ten komentarz na pewno nie zostałby ocenzurowany!

Oto moja opinia na temat, konfliktu szkolnego, opisanego w artykule "Synalek" :

"W "Diagnozie psychoanalitycznej" Nancy McWilliams, jest napisane, że dzieci liberałów, często stanowią ich narcystyczne przedłużenie, czyli wyrastają na jednostki narcystyczne. Z opisanego tu przypadku wynika, że uczeń wykazuje duże deficyty w zakresie socjalizacji, a to wynika z zaniedbań wychowawczych rodziców.Prawdopodobnie dziecko wywodzi się z rodziny "niezwiązanej", tj. takiej, w której rodzice w ogóle nie interesują się synem; zapewne skupieni są na robieniu kariery, czy robieniu biznesu. Natomiast dają mu przekaz: "Wszystko ci wolno, możesz robić co chcesz". W rezultacie u dziecka kształtuje się postawa "w poprzek ludzi".

Osoby pochodzące z rodzin o takim modelu wychowawczym, nie liczą się z nikim, dążąc do swoich celów nie uwzględniając uczuć drugiej osoby, naruszając jej granice, czy stosując wobec niej różnego rodzaju przemoc.W takiej rodzinie, dziecko może zwrócić na siebie uwagę rodziców, tylko i wyłącznie przez krzyk i agresję. Te wyuczone strategie regulowania kontaktów społecznych, chłopak przeniósł na inne relacje społeczne, w tym szkołę. On nic innego nie robił, jak przemieszczał agresję i wrogość żywioną do rodziców na nauczycieli. To b. częste spotykane zjawisko. Dziecko rozszczepiło się: zaczęło demonizować i dewaluować nauczycieli, przez co mogło idealizować rodziców. Tylko tak sobie radziło z konfliktem, które przeżywało od dłuższego czasu w relacji z "opiekunami". Dopiero, gdy weszło w konflikt z nauczycielami, mogło zainteresować sobą narcystycznych prawdopodobnie rodziców i mieć ich po swojej stronie (bo wcześniej każdy patrzył w inną stronę, albo zapatrzony był w samego siebie). Rodzice uruchomili wszystkie możliwe i dostępne im narzędzia walki ze szkołą nie dlatego, że syn jest prześladowany przez szkołę, tylko dlatego, że zostało urażone ich narcystyczne "ja".

Karygodne jest również to, że rodzice ucznia w ogóle nie poczuwają się do odpowiedzialności wychowawczej i zrzucają całą winę za konflikt syna na szkołę! A szkoła nigdy nie będzie w stanie zapewnić dziecku tyle uwagi, a przede wszystkim rodzicielskiej miłości, co rodzina! Podobnie, jak domy małego dziecka. Z kolei, jeśli chodzi o nauczycieli, oni również popełniają błędy. Najprawdopodobniej nie są przystosowani do pracy z takimi dziećmi, jak wspomniany w artykule "synalek". Nie mają pojęcia, jak radzić sobie z dzieckiem z nieukształtowanymi granicami psychologicznymi, nie znającym elementarnych zasad komunikacji, które myli demonstrację siły przez agresję z asertywnością.

Z opisywanego tu przypadku wynika jednoznacznie, że uczeń jest poważnie zaniedbany wychowawczo (o czym też świadczą robione przez niego błędy ortograficzne), a nauczyciele są bezradni wobec takich sytuacji, ponieważ nie mają elementarnego przeszkolenia z zakresu psychologii klinicznej i pracy z dzieckiem, które prawdopodobnie zdradza pierwsze oznaki zaburzenia osobowości.Nie potrafią odpowiednio wcześniej zdiagnozować struktury i dynamiki grupowej klasy, ról społecznych, w jakie wchodzą uczniowie (a takiej diagnozy socjometrycznej należy dokonać już w pierwszych tygodniach funkcjonowania nowej klasy) i przeciwdziałać ich utrwalaniu się (utrwalaniu się patologicznych ról, wcześniej wyuczonych w domu). Odnoszę również wrażenie, że nauczyciele zbyt mały nacisk kładli na częste kontakty i współpracę z rodzicem. A jest to NIEZBĘDNE, gdy uczeń zaczyna sprawiać coraz większe problemy wychowawcze. Należy również pamiętać, że uczeń wkracza w wiek adolescencji, więc jego wybryki będą tym większe, im większych deficytów zaznał w relacji z pierwotnym obiektem, jakim jest rodzic.

Ale minister Hall woli wprowadzić do szkół wychowanie seksualne, niż wprowadzić wcześniej do szkół lekcje z edukacji emocjonalnej; a jeszcze wcześniej przeszkolić w tym zakresie nauczycieli. "

Moja opinia w końcu została dopuszczona na światło dzienne po mojej interwencji; ale za to została zaopatrzona niezwykle surowo i autorytarnie brzmiącym komentarzem MOderatora o nicku MOrus: "

Morus: Do reklamacji używamy odpowiednich procedur. pisuję je na moim blogu. Posty zawierające reklamacje będą usuwane bez żadnych wyjaśnień."

Niestety, mój drugi komentarz - dopowiedzenie - nie został już dopuszczony dla innych czytelników:

"Ten konflikt można było zdusić już w samym zarodku, gdyby nauczyciele i władze szkoły odpowiednio zareagowały;zamiast rozpocząć współpracę z rodzicem, dogłębnie zdiagnozować problem, to uciekały się do najprostszych rozwiązań - autorytarnych postaw, czyli surowego karania. Nie mieli zielonego pojęcia, że dzieci z tak ukształtowaną strukturą osobowości odbierają to jako przemoc.Takie osoby nawet najbardziej empatyczną i przemyślaną karę, odbierają jako przemoc, bo one nie mają właściwie ukształtowanych granic psychologicznych. Nauczyciele nagminnie zapominają o zasadzie indywidualizacji wobec każdego ucznia. A nawet jeśli wiedzą, to mają trudności z jej zastosowaniem, ponieważ przepełnione klasy uniemożliwiają to. Trzeba pamiętać że nie każdy uczeń reaguje tak samo na tę samą karę. Jeden uczeń już na delikatne zwrócenie mu uwagi, zareaguje zmianą zachowania, inny zaś - potrzebuje więcej nagród (p. różnice temperamentalne oraz osobowościowe). Szkoła najwyraźniej postępowała wg jednego schematu- szablonu; każdego ucznia, sprawiającego kłopoty wychowawcze traktowała jedną i tą samą metodą."

Ot, jak widać, POprawność POlityczna nie tylko dotyczy liberalnych dziennikarzy,czy moderatorów, ale również i takich, którzy mienią się prawicowymi, czyli identyfikującymi się podobno z wartościami ustroju demokratycznego!

Zatem pytanie: Kogo zatrudnia do moderowania portal niezależna.pl? Z jaką opcją POlityczną identyfikują się te osoby?

A może po raz kolejny sprawdza się teoria o tzw. jedności przeciwieństw?

Wiatrówka w rękach psychoanalityczki

2011-07-16T23:45:00.003+02:00

Dzisiaj po raz pierwszy miałam w ręku broń (wiatrówkę). Zmusiło mnie do tego trzech panów...I co? Pierwszy strzał i celny! Strzeliłam w sam środek puszki po piwie (CEL)!

Uważam, że zawdzięczam to psychoanalizie...

PS.

Za propozycję oddania kolejnych 5 strzałów, podziękowałam. Wolałam iść do kuchni...

Ile warta może być diagnoza?

2011-06-27T10:57:00.000+02:00

Przewodniczący Polskiego Towarzystwa Psychiatrii Sądowej dr Pobocha twierdzi, że diagnozę Jarosławowi Kaczyńskiemu można postawić m.in. na podstawie wywiadu środowiskowego, czyli opinii osób, które znają prezesa. A ja się pytam: czyjej opinii? Opinii innych "wariatów"? Tych, którzy zioną nienawiścią i wściekłością wobec Prezesa? Niesiołowskiego? Palikota? Kamińskiego? Joanny Kluzik - Rostkowskiej, która w odwecie za niezaspokojone potrzeby narcystyczne, mści się na Kaczyńskim prawie w każdym wywiadzie? A kto przebada zdrowie psychiczne wytypowanych przez sąd świadków?

Wiadomo np. że przy zaburzeniach osobowości (nie tylko w psychozie), a nawet w nerwicach, istnieje zawsze w mniejszym lub większym stopniu, zniekształcenie procesów percepcji rzeczywistości. Mnie np. uczono, że do plotkowania (np. powielania negatywnych opinii nt. innej osoby) mają skłonności osobowości zaburzone - zależne, z problemami tożsamości; takie osoby gorzej słyszą (czytają) percypowane komunikaty, a następnie mają problemy z prawidłowym ich przetwarzaniem; klasycznym przykładem tego, jak przebiega zjawisko "plotki" jest tzw. "zabawa w głuchy telefon".

I jeszcze jedna zmienna zakłócająca przy tego typu badaniach: psychiatrzy często przeprowadzają wywiad z członkami rodziny chorych, ale z wielu badań wynika jednocześnie, że na ogół cała struktura rodzinna jest zaburzona; pacjent jest tylko najsłabszym ogniwem, swoistym delegatem intrapsychicznych problemów pozostałych osób z najbliższego otocznia. Tak naprawdę to solidnego i długotrwałego leczenia wymagają ci właśnie świadkowie - rodzina osoby, która znalazła się w szpitalu.

Jak mocno zniekształcony obraz o chorym dostarcza jego familia przekonuję się niemal codziennie, a co dopiero mówić o świadkach - obcych ludziach, wrogo nastawionych do Jarosława Kaczyńskiego?

Kto zdrowy a kto chory czyli z pamiętnika psychoanalityka

2011-06-23T18:41:00.014+02:00

Chciałabym się z Państwem podzielić obserwacjami, poczynionymi ostatnio w dwóch obszarach polskiej rzeczywistości: rzeczywistości szpitala psychiatrycznego, w którym obecnie odbywam staż kliniczny, i rzeczywistości politycznej.

Zacznijmy od obserwacji klinicznych.

Z codziennych rozmów z pacjentami, jak również ze studiowania ich historii choroby wynika, że bardzo często zaprzeczają oni własnej patologii i jednocześnie wykazują duże zaangażowanie w wynajdowaniu jej u innych osób, np. "kolegów" z oddziału, czy znanych sobie polityków (Tak, tak! Oni także co żywo lubią toczyć dysputy polityczne, co skrzętnie odnotowują psychiatrzy w indywidualnych historiach pacjenta; uwzględniają je bowiem w stawianych przez siebie diagnozach). Dość często można usłyszeć, jak pacjent z rozpoznaniem schizofrenii paranoidalnej mówi: "Ja z innymi pacjentami nie rozmawiam, bo to wariaci", albo pacjent z rozpoznaniem CHAD (drzewiej określanym mianem zaburzenia maniakalno - depresyjnego) twierdzi: "Jarosław Kaczyński, to dopiero wariat!". Okazuje się, że wielu z nich woli nie identyfikować się z napiętnowanym publicznie liderem Prawa i Sprawiedliwości, lecz Donaldem Tuskiem, czy Bronisławem Komorowskim. Nieraz słyszałam wśród pacjentów wypowiedzi, które wskazywały na typowe dla psychozy rozszczepienie: np. idealizowali czołowych polityków PO, a dewaluowali Jarosława Kaczyńskiego. Jakież było moje zdziwienie, gdy odkryłam, że chorzy szpitala psychiatrycznego, osoby głęboko odrealnione, z poważnie zaburzoną percepcją rzeczywistości, wypowiadają te same słowa, co politycy i wyborcy Platformy Obywatelskiej! Nie wierzycie? To proszę zapisać się na staż do szpitala, a wówczas poznacie rzeczywistość!

Jakie wypływają z tego wnioski? Z psychoanalitycznego punktu widzenia wynika, że:

wyborcy PO, podobnie jak pacjenci szpitala psychiatrycznego, identyfikujący się z Donaldem Tuskiem i Bronisławem Komorowskim, są jedną z najbardziej podatnych na manipulację grup społecznych; ta podatność wynika z głębokiej zależności i braku krytycyzmu, tym głębszego, im głębsze jest zaburzenie; wynika również z silnego, wręcz atawistycznego lęku przed etykietką psychiatryczną,
na propagandę polityczną polityków PO i SLD najbardziej podatni są wyborcy, którzy mniej lub bardziej świadomie odczuwają lęk przed własną chorobą psychiczną; z wielu badań klinicznych wynika (o czym nawet pisał Jacek Santorski, mocno zaangażowany w politykę Platformy Obywatelskiej), że osoby, które emocjonalnie reagują (silnym lękiem lub/i agresją/odrzuceniem) na chorych psychicznie (bądź na samo słowo, symbolizujące tę patologię), sami noszą w sobie jakieś części psychotyczne, ukrytą psychozę, która jeszcze nie uległa ujawnieniu,
czym bardziej osoba jest psychotyczna, tym bardziej zaprzecza swoim zaburzeniom (co wyraźnie widać było w podanych przykładach pacjentów psychiatrycznych) i tym bardziej nie przyznaje się do znajomości z podobnymi sobie ludźmi (obojętnie, czy realnie chorującymi, czy takimi, którym tylko w celu ich dewaluacji przyklejono łatkę chorego).

Zatem jak widać z podanych wyżej przykładów, czym więcej psychotyczności jest u danej jednostki, tym większe ma ona skłonności do posądzania innych o chorobę psychiczną. Zjawisko to określamy mianem projekcji, a dokładnie identyfikacji projekcyjnej, która spotykana jest u głębiej zaburzonych osobowości.

Procesy te doskonale zostały już dawno rozpoznane w społeczeństwie polskim i uwzględniane są od dłuższego czasu w propagandzie politycznej polityków lewicowych i liberalnych. Gdy politycy wiedzą, jaki rodzaj psychopatologii reprezentują określone grupy społeczne, tym skuteczniej odstraszają od określonego polityka.W grupach bowiem występują bardzo podobne psychologiczne zjawiska, jak u pojedynczych jednostek, o których wiadomo, że cierpią na chorobę psychiczną. O tym szczegółowo można przeczytać w publikacjach angielskich psychoanalityków, zwłaszcza specjalizujących się w diagnozowaniu procesów grupowych/społecznych. Hanna Segal, autorka książki "Psychoanaliza, literatura i wojna" zauważa także (o czym pisałam już wielokrotnie w poprzednich wpisach), że grupy społeczne identyfikują się głównie z tymi politykami, którzy reprezentują ich własną patologię. Z przytoczonej przeze mnie kazuistyki medycznej (ze szpitala psychiatrycznego), nietrudno jest zatem wysnuć wniosek, jaki rodzaj psychopatologii bliższy jest politykom i wyborcom PO oraz panu sędziemu Maciejowi Jabłońskiemu, który nie wiadomo dlaczego (nie jest przecież ekspertem w dziedzinie psychiatrii, tylko w dziedzinie prawa), nie wiadomo na jakiej podstawie, nagle uznał, że podobnie, jak wielu przestępcom, mordercom, złodziejom czy gwałcicielom, należy zbadać stan zdrowia psychicznego Jarosława Kaczyńskiego. Czyżby myślenie pana sędziego łączyło coś z myśleniem pacjentów psychiatrycznych?

Na zakończenie pragnę także zauważyć: jako osoba, która na co dzień zobligowana jest do stawiania pacjentom diagnoz klinicznych, informuję, że Jarosław Kaczyński nie wykazuje żadnych zaburzeń psychicznych, a tym bardziej zaburzeń osobowości; ci zaś, którzy tak twierdzą (nie przechodząc zapewne nigdy w życiu własnej psychoterapii, czy choćby terapii treningowej; dotyczy to również niektórych psychiatrów i psychologów), dokonują tzw. identyfikacji projekcyjnej; klasyczne rozszczepienie i rzutowanie na zewnątrz własnych patologicznych części osobowości jest typowym zjawiskiem psychicznym dla jednostek paranoidalnych, narcystycznych, psychopatycznych, borderline i zależnych (zależnych od tzw. autorytetów i bezrefleksyjnie przyjmujących ich wypowiedzi).

Kto zatem zdrowy, a kto mocno chory? Odpowiedź narzuca się sama.

PS.
Polecam także komentarz Rafała Piotra Szymańskiego
http://szymanski.jg24.pl/?txt=174#comments

Raport PEW o mediach społecznościowych

2011-06-19T21:36:00.010+02:00

Nie zgadzam się z niektórymi wnioskami raportu PEW nt. mediów społecznościowych (ze szczegółami można zapoznać się na portalu wPolityce.pl). Moja niezgoda szczególnie dotyczy następujących uogólnień:

"ludzie korzystający z mediów społecznościowych w większym stopniu ufają innym"
"użytkownicy Facebooka są dużo bardziej zaangażowani politycznie niż ludzie poza tym serwisem".

Nie zgadzam się przede wszystkim z nasuwającą się na podstawie tych wniosków korelacją: internauci zaangażowani na portalach społecznościowych, zwłaszcza politycznych, są bardziej otwarci i ufni w relacjach interpersonalnych.

Z mojej wieloletniej obserwacji strefy internetowej wynika, iż fora nie sprzyjają większej ufności wśród ludzi; prawie codziennie jestem świadkiem tego, jak łatwo uruchamiają się wśród nich prześladowcze fantazje nt. innych osób; dzieje się tak zwykle ze względu na zbyt ogólne, często niestarannie pisane komunikaty, bądź odmienne zdanie; internauci - odbiorcy - dopowiadają sobie wówczas wiele rzeczy, przyklejają sobie nawzajem różne łatki i projekcja odchodzi na całego. To z kolei zawsze prowadzi do zamknięcia się na kontakt z obmawianą jednostką.

Paranoidalna atmosfera szczególnie uruchamia się na portalach politycznych, bo w politykę z reguły zawsze wpisana jest jakaś paranoja; b. często zjawisko to spotykane jest w społecznościach homogenicznych, tj. w obrębie zwolenników tej samej partii; stąd częste podziały np. prawicowych "ugrupowań" i tworzenie co rusz to nowych stron internetowych. Integracja i współpraca możliwa jest tylko tam gdzie nie ma paranoi i plotek; niestety, tzw. privy np. na Facebooku, Twitterze, czy innych b-j rozbudowanych portalach nie sprzyjają powstawaniu twórczych i aktywnych grup społecznych; wręcz przeciwnie - formowaniu się rywalizujących ze sobą podgrup, które wzajemnie siebie oczerniają; na te destrukcyjne i wyniszczające procesy szczególnie narażone są osoby odróżniające się w jakiś sposób od składu danej podgrupy.

Sceptycznie również podchodzę do tezy, że "użytkownicy Facebooka są dużo bardziej zaangażowani politycznie niż ludzie poza tym serwisem". A dlaczego miałoby to dotyczyć tylko Facebooka? Co takiego szczególnego różni tę stronę od innych? Są przecież inne portale społecznościowe, na których również dyskutuje się o polityce, a nawet projektuje akcje w realu. Chciałam tu zauważyć także, że gadanie o polityce nie jest równoznaczne z aktywnością polityczną. Droga od słowa do działania jest jeszcze daleka: deklaracje słowne nie zawsze muszą być zgodne z realną motywacją.

O Donaldzie Tusku, prawdzie obiektywnej i psychoanalizie

2011-06-18T23:47:00.000+02:00

Celem psychoanalizy jest dotarcie do prawdy obiektywnej: o kliencie i otaczającej go rzeczywistości. Psychoanalitycy wierzą, że istnieje coś takiego, jak obiektywna prawda; natomiast krytycznie podchodzą do tzw. postmodernizmu i wszelkich terapii o takim podejściu.

Jednym z czołowych przedstawicieli postmodernizmu w psychoterapii jest prof. de Barbaro (ujęcie systemowe) - mąż pani de Barbaro, której pomoc w kampanii prezydenckiej w 2005 roku okazała się fiaskiem; Tusk przegrał w rywalizacji z prof. Lechem Kaczyńskim.

Tajemnica PR-wców, nawiązujących do filozofii postmodernistycznej polega na relatywizacji prawdy, stąd Donald Tusk w odbiorze wielu Polaków postrzegany był i w dalszym ciągu jest postrzegany jako osoba niespójna, nieszczera, a wręcz fałszywa.

O związkach preferencji muzycznych z preferencjami politycznymi i strukturą osobowości odbiorcy

2011-06-16T20:49:00.001+02:00

Potwierdza się teza naukowców nt. związków preferencji muzycznych z psychiką odbiorcy. Już dawno spotkałam się z opinią, że miłośnicy Bacha, to jednostki nadmiernie skupione na swoim intelekcie i jednocześnie odcinające się od uczuć. Muzyka Bacha bowiem prawie wcale nie zawiera w sobie stylizowanych emocji muzycznych, posiada głównie wymiar matematyczny. Ze względu na bogatą ornamentykę i liczne ozdobniki, szczególnie cieszy się popularnością wśród jednostek narcystycznych (ozdobniki, obiegniki, tryle itp, to takie odpowiedniki kolorowych piórek). Takie osoby często mają problemy z empatią (mała wrażliwość na emocje muzyczne, to również mała wrażliwość na emocje ludzkie) i po okresie demonstrowania chłodu intelektualnego (tłumienia uczuć), mają skłonności do gwałtownych, impulsywnych, a nawet brutalnych reakcji.

W "Polityce" kiedyś wyczytałam,że do tzw. intelektualnej muzyki Bacha, czy Mozarta szczególne upodobanie mają liberałowie. Dzisiaj w "Uważam Rze", dowiedziałam się, że muzyka Bacha była szczególnie bliska Doktorowi Śmierć: "Kevorkian nie skorzystał jednak z prawa do godnej śmierci". Przed odejściem z tego świata pielęgniarki puściły mu muzykę jego ulubionego kompozytora Jana Sebastiana Bacha, który towarzyszył mu przy ostatnim oddechu" ("Uważam Rze", nr 19/2011, s. 77).

Co zatem siedzi w "duszy" liberała?

Prof. Nałęcz i niebezpieczne metafory POlityków

2011-06-12T20:52:00.017+02:00

Analiza symboli, jakich używają rozmówcy w swobodnej, bądź kierowanej dyskusji, jest jedną z głównych technik diagnostycznych psychoanalityka. W przeciwieństwie do psychologa, nie potrzebuje on posługiwać się testami psychologicznymi, by móc ocenić życie wewnętrzne swego klienta; dysponuje innego rodzaju metodami diagnostycznymi, niedostępnymi psychologowi, a tym bardziej dziennikarzowi, czy przeciętnemu czytelnikowi, ale równie skutecznymi (ba, a nawet bardziej), co standaryzowane testy psychologiczne. Dla psychoanalityka nie ma szczególnej różnicy, czy dokonuje analizy pacjenta, mając go przed oczyma, czy analizy polityka, którego zna wyłącznie z publicznych wypowiedzi. Psychoanalityk może diagnozować m.in. na podstawie obserwacji zachowań jednostki, jak i używanych przez nią w wypowiedziach metafor.

Hanna Segal na postawione jej pytanie: "Czy moralnym obowiązkiem psychoanalityka jest zabieranie głosu w debatach politycznych?", odpowiada: "Mówi się, że na wojnie pierwszą ofiarą jest prawda. A naszym, analityków, zadaniem jest poszukiwanie prawdy. Nie mam na myśli prawdy przez duże "P", głoszonej z boskiej pozycji, ale to, jak rzeczy mają się naprawdę. Przecież na każdym kroku karmi się nas propagandą kłamstwa.

My, psychoanalitycy, wierzymy, że w terapii indywidualnej wgląd, czyli zdolność do rozumienia własnych problemów, ma leczniczą moc. I ja jestem przekonana, że to odnosi się również do grup. Myślę, że zawsze, gdy uda nam się uzyskać wgląd w sytuację polityczną, powinniśmy o tym powiedzieć. Milczenie jest zawsze czymś w rodzaju zmowy."

W analizie zachowań polityków, szczególnego, bo uniwersalnego znaczenia wydają się nabierać następujące spostrzeżenia analityczki:

"(...) wiemy, że grupy są z natury egocentryczne, paranoidalne i narcystyczne. Jeżeli grupa jest zdominowana przez szalone założenia, np. że jesteśmy najlepsi, najuczciwsi, najmądrzejsi albo najbardziej pokrzywdzeni, to wyłania przywódców reprezentujących ten obłęd.,

oraz

"Kiedy przyszła pierestrojka, zdaliśmy sobie sprawę, że Związek Sowiecki sam się rozpada. Pojawiła się możliwość, żeby zatrzymać wyścig nuklearny. Można było porzucić schizoparanoidalne myślenie idealizujące jednych, a innych ustawiające w roli prześladowców, konfrontację "dobrych" i "złych". Można było zająć się problemami wewnętrznymi, np. bezrobociem."

Cóż zatem można powiedzieć o zachowaniach polskich polityków, a szczególnie partii Donalda Tuska, kiedy to Sławomir Nowak używa następujących metafor: " Polska dzieli się na "jasną" i "ciemną". Ta pierwsza to rządy Platformy Obywatelskiej i "fajne perspektywy" w kraju, który "jest otwarty, jest obecny w Europie jako kraj przyjazny, który ma dobre relacje z Niemcami i Rosją (...)

Polska "ciemna", to kraj, w którym niektórzy duchowni dzielą ludzi na prawych, nieprawych, na przyzwoitych i nieprzyzwoitych, którzy mówią, kto powinien kiedy zginąć.(...)". I dalej: "wygrana prezesa PiS w wyborach oznaczałaby powrót do "nieustannej podejrzliwości"; "Uważam za sytuację nie do przyjęcia kraj, w którym panuje nieufność, w którym panuje nieustanna podejrzliwość, nie jeden z drugim, a jeden przeciwko drugiemu. To była filozofia lat rządów 2005-07, kiedy rządził Jarosław Kaczyński".

Nasuwa się jednoznaczna odpowiedź: polityk Platformy Obywatelskiej podzielił scenę polityczną na czarno - białą: Najlepszą, Najwspanialszą, Najdoskonalszą Platformę Obywatelską i Najgorsze Najgłupsze i Najbardziej zacofane mentalnie i intelektualnie Prawo i Sprawiedliwość. Inaczej mówiąc, zaprezentował cztery klasyczne, prymitywne mechanizmy obronne, typowe dla pozycji schizo - paranoidalnej: rozszczepienie, idealizację i dewaluację oraz identyfikację projekcyjną. Zatem co do potencjału zdrowia psychicznego PO jako całości, nie można mieć żadnych wątpliwości. Tego potencjału prawie w ogóle nie ma, a wszystkie fantazje polityków na temat partii J. Kaczyńskiego należy rozpatrywać jako zniekształcone wytwory mentalne nieprawidłowo funkcjonujących umysłów.

Szczególnie jednak wstrząsnęła mną metaforyka doradcy prezydenta - prof.Nałęcza - który w dzisiejszej audycji "7 dzień tygodnia" użył wobec Jarosława Kaczyńskiego mocno zabarwionej seksualnie symbolizacji: "Kiedy prezes zaczął mówić do tej młodzieży, że Polska jest Titaniciem, to dla mnie to było jakieś polityczne molestowanie, coś na kształt politycznej pedofilii (...) Byłem zażenowany i zawstydzony jako nauczyciel, patrząc na wczorajszą konwencję PiS."

Czym jest symbolizacja? Symbolizacja jest niczym innym, jak wyrazem fantazji, pragnień, potrzeb oraz skłonności autora wolnych skojarzeń, a wyrażających się w stosowanych przez niego zwrotach i wyrażeniach. Jeśli choremu przedstawiona przez lekarza kreska kojarzy się z fallusem, to wiadomo, że pacjent owładnięty jest przez dewiacyjne popędy i pragnienia seksualne. Jeśli zaś prof. Nałęczowi słowa Jarosława Kaczyńskiego kojarzą się z molestowaniem i pedofilią wobec młodzieży, to z jakimi pragnieniami, popędami i skłonnościami mamy do czynienia u dorady prezydenta Komorowskiego???

Przerażenie moje jest tym większe, że profesor od ponad 30 lat pracuje z młodymi osobami. Przerażenie tym większe, że jego skojarzenia dotyczą czynów pedofilskich. Czy zachowanie Nałęcza nie powinno być zatem objęte szczególną obserwacją, nie tylko psychologów, czy psychiatrów, ale także prokuratury? Bo co do jego braku wyczucia granic chyba nikt od dzisiaj nie ma żadnych wątpliwości.

Źródło:
1. Freud i polityka

O kibicach, piłce nożnej i POlitykach czyli rzecz o redukcji przemocy na stadionach

2011-06-12T12:59:00.006+02:00

Pewien internauta bardzo ostro skrytykował na Twitterze psychologa, dr. Konrada Maja, który wypowiadał się na temat przyczyn agresji wśród kibiców piłki nożnej. Autor przedstawił także propozycje pozytywnych (a nie autorytarnych i karzących) rozwiązań, zapobiegających eskalacji destrukcyjnych zjawisk na stadionach. W artykule na portalu sport.pl można przeczytać m.in.:

"- Oprawa meczu ma cechy rytuału wojennego - zwraca uwagę psycholog i jako przykład podaje obecne na meczu przyśpiewki, flagi, a także pojawiające się często na stadionie słowa: "walka", "starcie", "pokonać", czy "strzał". Zdaniem eksperta ze stadionów należało by wyeliminować agresywne okrzyki, które od agresji werbalnej mogą prowadzić do przemocy fizycznej, np. po meczu.

Dr Maj wyjaśnia, że do zamieszek dochodzi najczęściej wśród kibiców piłki nożnej, a także hokeja na lodzie. Psycholog tłumaczy, że ma na to wpływ obecna w jednym miejscu bardzo duża liczba kibiców oraz to, co się dzieje między zawodnikami na meczu. - To piłkarze czy hokeiści mogą dawać impuls do zamieszek. Atmosfera z boiska przenosi się na trybuny - mówi Maj i dodaje, że w sportach mniej kontaktowych, takich jak tenis czy siatkówka, zamieszki się niemal nie zdarzają. Pozytywny wpływ na publiczność miałoby więc zachowanie piłkarzy - brak agresji na murawie, a także bardziej obiektywne i mniej kontrowersyjne decyzje sędziów - np. wspomagane powtórkami przebiegu akcji bramkowych czy fauli na telebimach.

Psycholog społeczny uważa, że na stadiony warto wprowadzić humor i nastrój zabawy - pomogłyby w tym np. zabawne konkursy czy śmieszne zdarzenia sportowe prezentowane w przerwach na telebimach. Pozytywnie mogłyby na zachowanie kibiców wpłynąć większe zniżki cen biletów dla kobiet i dzieci.

Ekspert zwraca też uwagę na to, że ludzie są w lepszym nastroju tam, gdzie jest konsumpcja. - Jeśli dostępne jest dobre i niedrogie menu w stadionowych bufetach ludzie są bardziej pokojowo nastawieni do otoczenia - mówi ekspert. Dodaje że także pomysł sprzedaży na stadionach piwa niskoprocentowego w plastikowych butelkach, proponowany w ustawie, nad którą pracuje Sejm, nie jest złym pomysłem. - To praktykuje się na wielu stadionach świata. Jeśli alkohol jest całkowicie zabroniony, istnieje większa pokusa, żeby obchodzić ten zakaz, a część ludzi wypija bardzo mocny alkohol bezpośrednio przed meczem. Przecież w pubach kibice oglądając mecze piją piwo i nie dochodzi do awantur, ponadto podejście Polaków do alkoholu bardzo się zmieniło - komentuje psycholog z SWPS.

Zdaniem dr Maja, bardzo ważnym elementem walki z chuligaństwem stadionowym jest edukacja, prowadzona m.in. wśród najmłodszych kibiców. Zdaniem eksperta, powinien powstać nowy kodeks kibica. - Powinno się kibicować za, a nie przeciw. Kibicowanie polega na dopingowaniu własnej drużyny, a nie na tym, żeby grozić czy obrażać innych - ocenia."

Wydaje się, że diagnoza ta nie jest pełna i zbyt mało koncentruje się na zachowaniach/decyzjach ws.kibiców samych POlityków. Ponieważ psychologia tłumu, a i po części sportu, nie jest mi obca, przedstawię tu własną koncepcję opisywanych w artykule procesów.

Dlaczego na meczach piłki nożnej, czy hokeja częściej dochodzi do aktów agresji i wandalizmu, a na meczach siatkówki, czy koszykówki rzadziej? Ano dlatego, że w przypadku pracy nóg aktywizowane są inne ośrodki mózgowe, niż w przypadku pracy rąk. Gdy pracują nogi, uruchamiane są głównie najstarsze obszary mózgu, tj. odpowiadające za pierwotne (prymitywne) reakcje, czyli popędy agresji; gdy aktywizowane są ośrodki zawiadujące aktywnością manualną - pobudzane są równocześnie sąsiednie ośrodki, odpowiadające za mowę i myślenie.

Te zróżnicowane reakcje (pobudzenie/hamowanie) obecne są nie tylko wśród sportowców, ale także wśród kibiców; następuje to poprzez tzw. identyfikację z określoną grupą sportowców oraz ich aktywnością.

Proszę zauważyć, że zjawisko to dotyczy także polityków; Hanna Segal, angielska psychoanalityczka, twierdzi, że gdy polityk gra w piłkę nożną, to mamy do czynienia z symbolizacją konfliktu zbrojnego; zwraca tym samym uwagę na b. wysoki poziom agresji polityka i jego konfliktowy charakter. Nie dziwi więc, że Platforma Obywatelska należy do jednej z najbardziej agresywnych i konfliktowych partii w Polsce,a sam Donald Tusk - zagorzały kibic i piłkarz - nałożył b. surowe, czyli agresywne restrykcje na kibiców.

Zatem najlepszym rozwiązaniem dla opisywanego tu zjawiska - przemocy na stadionach - byłoby odsunięcie od władzy samego POlityka, który sam jest symbolizacją konfliktu i agresji, nie tylko w życiu publicznym i politycznym, ale w relacji z kibicami piłki nożnej.

RYBA PSUJE SIĘ OD GŁOWY!

Źródła:
1. Psycholog: Represje wobec chuliganów na stadionach nie wystarczą
2. Freud i polityka
3. Tusk na boisku

O potencjale Kluzik - Rostkowskiej

2011-06-05T13:46:00.002+02:00

Gdyby Kluzik - Rostkowska "wykastrowała" JK i przejęła jego funkcję, to los PiS-u byłby taki sam, jak los wykastrowanego PJN...

Kultura muzyczna, kultura osobista a kultura patriotyczna narodu polskiego

2011-03-21T13:07:00.004+01:00

Bardzo mnie dziwi silne wzburzenie niektórych kręgów prawicowych - internetowych, dziennikarskich, a nawet psychologicznych na to co wydarzyło się w jednym z programów Polsatu: "Tylko muzyka. Must be the music". Media prawicowe z oburzeniem reagują na zachowanie komisji artystycznej (w składzie: Kora, Elżbieta Zapendowska, Adam Sztaba oraz Wojtek "Łozo", Łozowski (Afromental). ) wobec młodego chłopaka - ucznia Szkoły Muzycznej II st. w Sanoku - Piotra Wolwowicza - za wykonanie utworu Rosiewicza: "Pytasz mnie". W nagłówkach mediów prawicowych, w tym w wPolityce.pl można przeczytać: "Zobacz, jak muzyczno-medialny establishment traktuje młodego człowieka, który przejmuje się Polską. "Polska jest najważniejsza".

Uważam,że to jakiś rodzaju odlotu i nie o to chodziło komisji! Sam fakt, że komisja użyła metafor, odnoszących się do formy wyrażania uczuć patriotycznych przez pewne kręgi patriotyczne, wcale nie oznaczał krytyki samego faktu, że dla chłopaka "Polska jest najważniejsza". Chodziło tu głównie o ocenę jego wyboru utworu muzycznego, który w obrębie gatunku muzyki rozrywkowej nie jest najwyższych lotów. Poza tym chłopak nie wystąpił w tym programie tylko po to, aby zamanifestować swoje uczucia patriotyczne, tylko żeby zwrócić na siebie uwagę, udowodnić, że jest świetnym muzykiem!

Niestety, będąc subiektywnie przekonanym o swoich niezwykłych zdolnościach i kompetencjach muzycznych, wystawił się... no niestety, na ośmieszenie. Najpierw chwalił się, że jest uczniem SM II st., a następnie wykonał muzykę, do której właściwie nie przystoi przyznawać się "rasowemu", czyli wykształconemu muzykowi. To jest muzyka o b. niskich walorach artystycznych, a muzycy - artyści - najczęściej "gardzą" tego rodzaju gatunkiem muzycznym. W szkołach muzycznych uwrażliwia się na muzykę artystyczną, a nie na muzykę graną na weselach! Stąd zaskoczenie komisji (moje również), i niewybredna trzeba przyznać jej reakcja.

Chłopak nie wiedząc jak się bronić, odniósł się zbyt dosłownie do treści wypowiedzi jury. W rzeczywistości bronił swojego "talentu", swojej samooceny, a także imagu, bo zostało zranione jego "ja".Wcale nie bronił godności Polaków, którym bliskie są nuty patriotyczne. Podświadomie chciał odsunąć uwagę widzów od własnej osoby, jego kompetencji muzycznych, i automatycznie podpiął się pod metafory użyte w ocenie komisji. Jednym słowem, odwrócił kota ogonem! W jego mniemaniu, komisja nie zaatakowała jego "talentu", tylko jego "uczucia patriotyczne"; w rzeczywistości było na odwrót! Jednocześnie muszę przyznać, że ta forma wyrażania "miłości od Ojczyzny" również nie jest zgodna z moimi gustami muzycznymi i patriotycznymi. Dlatego w jakimś sensie identyfikuję się z jury,ale w bardzo wąskim zakresie.

Uważam, że Piotr Wolwowicz, dokonał bardzo niefortunnego wyboru repertuaru do opisywanego tu konkursu. Pod względem muzycznym i werbalnym utwór jest na b. niskim poziomie. Jako uczeń SMII st. powinien wykazać się o wiele b-j wyrafinowanym gustem muzycznym; podobnie Andrzej Rosiewicz, który znany jest z o wiele lepszych utworów i wykonań. Treści patriotycznych nie powinno łączyć się z muzyką do KOTLETA! Z taką muzyką można się zetknąć w każdej knajpie dancingowej w Ciechocinku. Ja za taką postacią patriotyzmu też nie przepadam.Ani kultura muzyczna tego chłopaka, ani kultura muzyczna i osobista grajków - komisji - mi nie odpowiada! A media przesadzają rozdmuchując tę sprawę. Czyli inaczej mówiąc, ani jedna strona, ani druga, ani trzecia, nie przypadła mi do gustu.

Jestem przeciwna, aby uczucia patriotyczne ulegały zalewaniu przez kulturę masową, a piosenka w wykonaniu tego chłopaka miała właśnie takich charakter - kultury masowej. To muzyka grana jest w knajpach, gdzie nadużywa się alkoholu, a kuracjusze sanatoryjni, często posiadający rodziny, nadużywają swobód seksualnych.To jest muzyka popędowa, która nijak się ma do wyższych uczuć patriotycznych.

Reasumując, ogólny poziom kultury muzycznej, ale także osobistej Polaków (w tym ludzi z wyższym wykształceniem) nie jest najwyższych lotów i tak będzie dalej, a może nawet jeszcze gorzej, jeśli MEN nie zwiększy l. godzin w szkołach ogólnokształcących na zajęcia artystyczne, a media będą epatować kulturą masową, czyli muzyką Kory Jackowskiej, Zbigniewa Hołdysa, czy muzyką do kotleta w wykonaniu Rosiewicza, czy Piotra Wolwowicza. W kształtowaniu gustów muzycznych negatywną rolę odgrywają także sami dziennikarze, nawet ci, którzy uważają się z tzw. prawicowych...Niestety, wiele złego w tym zakresie czynią takie media, jak Radio "Maryja", czy Telewizja "Trwam". Właśnie przez propagowanie tego rodzaju muzyki, środowisko naraża się na niewybredne komentarze ze strony przeciwników politycznych, którzy postrzegają uczucia patriotyczne tychże kręgów poprzez pryzmat muzyki do kotleta ( i video z widokiem na polską wieś, bociany i pola)....

Ja również jestem na nie, jeśli chodzi o takie formy wyrażania uczuć patriotycznych:

czy takie:

Czy powinno się mówić o gustach muzycznych Polaków? Z punktu widzenia teoretyków muzyki, teoretyków estetyki, psychologii, czy psychoanalizy sztuki, oczywiście że tak! Jeśli ktoś myśli inaczej, to znaczy, że nadal mentalnie identyfikuje się z komuną, kiedy to dla prostych ludzi, często wywodzących się ze wsi, czy z kręgów robotniczych, a posiadających dyplomy wyższych uczelni, było niezwykle drażliwą sprawą słyszeć, że ich wrażliwość estetyczna i znajomość kultury muzycznej jest na niskim poziomie. Prawda jest jednak taka, że to, z jakiego rodzaju sztuką identyfikujemy się, mówi o naszej kondycji nie tylko kulturalnej, li kulturowej, ale, a może przede wszystkim, kondycji duchowej, emocjonalnej i osobowościowej. Może mało kto myśli takimi kategoriami, ale warto wiedzieć, że Polaków można zmieniać, czyli integrować poprzez muzykę! Zmieniać i integrować poprzez uwrażliwianie na sztukę przez duże S, a nie poprzez muzykę weselną, czy dancingową, li muzykę Kory lub Hołdysa...To zupełnie inne "tony", czyli inne znaczenie i...PRZEZNACZENIE...

Myślenie boli czyli rzecz o błędach prawicowych blogerów

2011-02-20T10:46:00.000+01:00

Ciekawe myśli zaprezentował jeden z prawicowych blogerów Unicorn:

""Zmuszanie ludzi otępiałych do wysiłków intelektualnych ponad ich siły nie służy interesom prawicy. Generuje jedynie złość do nas. A przecież złościć się mają na tamtych?"

To prawda, myślenie często boli. W świecie psychoanalityków twierdzi się,iż myślenie jest tym bardziej bolesne, im słabsze "ego" jednostki. Gdy wysiłek umysłowy jest nie do zniesienia, bliższa się staje zasada przyjemności. To osłabia lęki przed rozpadem i dezintegracją.

Do podstawowych mechanizmów obronnych, które mają chronić "wyborcę" przed bolesnym myśleniem należą:

halucyjnacje, czy odrealnione fantazje,
wyparcie,
wycofanie z procesów introjekcyjno - projekcyjnych (które leżą u podłoża myślenia; inaczej mówiąc wycofanie schizoidalne i całkowity brak zainteresowania rzeczywistością społeczno - polityczną),
rozszczepienie własnego ja, obiektu i aparatu psychicznego oraz jego funkcji (jednostka postrzega w kolorach czarno - białych; stąd często politycy PO dzielą świat polityczny na czarno - biały: "czarny PiS" i "białe PO"),
projekcyjna identyfikacja, przez którą ja pozbywa się odszczepionych aspektów, które inaczej prowadziłyby do psychicznego bólu i umieszcza je w innym (stąd tak łatwo wywołać wśród wyborców PO nienawiść do wyborców i polityków PiS-u).

Zatem zachęcanie wyborców PO do myślenia wywołuje w nich silny niepokój i opór, co prowadzi do reagowania na rzeczywistość z pozycji schizo - paranoidalnej. Doskonale to wykorzystują PR-wcy Tuska, odwołując się w komunikacji z wyborcami do zasady przyjemności i podtrzymywania ich w stanie rozszczepionego "ego". W ten sposób unikają nienawiści wymierzonej we własną partię i czyni ją wyidealizowanym i omnipotentnym obiektem. Nienawiść idzie w kierunku merytorycznego PiS-u.

Czy zatem prawicowi blogerzy mają rezygnować z inteligentnego języka?

Freud i Melanie Klein twierdzili, iż samowiedza prowadzi do większej integracji self, a co zatem idzie wnosi wewnętrzny pokój i społeczną harmonię. Z kolei wg Biona, integracja rozszerza pojemność "ego" - zwiększa odwagę do tolerancji większego poziomu emocjonalnych turbulencji, znoszenia egzystencjalnego ryzyka, osobistego, czy społecznego dysonansu.

Uwzględniając zatem wymienione wyżej prawidłowości myślenia i niemyślenia, prawicowi blogerzy winni zmodyfikować zasadę komunikacji z odbiorcą liberalnym - przeformułować język na "przyjemny", stopniowo przestrajając go w kierunku zasady rzeczywistości...Tak jak ma to zresztą miejsce w pracy z pacjentami...

PS. Komunikat/postulat skierowany do pisarzy prawicowych, a nie czytelnika liberalnego:)

O przeżywaniu żałoby

2010-10-13T12:20:00.000+02:00

Niezły artykuł o przeżywaniu żałoby po katastrofie smoleńskiej napisał Krzysztof Feusette z "Rzeczpospolitej".

W psychoanalizie takie zjawiska są b.dokładnie omówione.

Jedni bronią się przed przeżywaniem żałoby reagując z pozycji schizo-paranoidalnej, tj. często uruchamiając tzw. obrony maniakalne; ma to ich zablokować na przeżywanie uczuć w ogóle; inni reagują z wyższego poziomu rozwoju osobowości – z pozycji depresyjnej, tj. pragną przeżyć i wyrazić wszystkie uczucia do końca.

Odcinanie się od uczuć żałoby, czyli reagowanie z pozycji schizo – paranoidalnej, może polegać m,in. na próbie blokowania uczuć u innych żałobników i dewaluowaniu ich; strasząc np. psychozą.W rzeczywistości jest to ich własny lęk przed psychozą, przed zalaniem ich emocjami, utratą kontroli i rozpadnięciem się własnego “ego” ; jest to próba obrony siebie, przez przypisywanie psychozy innym, w momencie uświadamiania sobie własnej psychotyczności.

Pierwszymi politykami, którzy chcieli przerwać i zablokować naturalny przebieg żałoby wśród Polaków byli: B.Komorowski,Wajda,Palikot i Niesiołowski.

Bardzo zabawne było również zachowanie Jacka Santorskiego w trakcie ostatniej pielgrzymki do Smoleńska. Powiedział m.in.: “Wśród uczestników pielgrzymki rodzin ofiar katastrofy smoleńskiej powstała wspólnota miłości, która daje im ogromne oparcie (…)Tu powstała wspólnota miłości i oni dają sobie niesłychane oparcie. Ja tu nie mam żadnej pracy”

http://wiadomosci.dziennik.pl/swiat/artykuly/304833,psycholog-o-pielgrzymce-wspolnota-milosci.html

A ja powiem tak:

“Jedni tworzą “wspólnotę miłości”, a drudzy – wysyłani są do psychuszek, m.in. przez Ewą Woydyłło. Santorski wraz z PO, to społeczność narcyzów upajających się miłością własną.Tworzą zapatrzony w swą “doskonałość” wianuszek wzajemnej adoracji”...

O paranoikach

2010-08-16T01:19:00.000+02:00

Wśród sporej części satyryków można spotkać tzw. paranoików.W książce H. Palmer - Enneagram - do grupy tej (paranoików oczywiście, a nie satyryków) autorka zaliczyła Woody Allena i Hitlera. Zdaje się, że spis ten uzupełnić trzeba o Fedorowicza i A.Awdiejewa (p."Charaktery" 2005;felieton po wygranej Lecha Kaczyńskiego).

W odpowiedzi red. Lisickiemu

2010-08-08T23:23:00.000+02:00

Pan Lisicki, red. naczelny "Rzeczpospolitej" postanowił nie pozostawać dłużnym Jarosławowi Kaczyńskiemu za słowa krytyki z dnia 6.08. i w odwecie przyłożył mu kolejnym sążnistym felietonem. Napisał m.in.:

“Lekarzu, nim zabierzesz się za innych, ulecz samego siebie.”

O, to, to. Od czasu przegranej Jarosława Kaczyńskiego wystawiacie mu nieustannie epikryzy, zamiast spojrzeć w “ego” Tuska, czy Komorowskiego. Zdaje się, że i dziennikarzom potrzeba superwizji, bo fiksacja na jednym polityku, a niedostrzeganie innych “pacjentów” zaczyna nabierać znamion obsesyjności. Również słaba odporność na krytykę u “lekarza dusz polityków ” to sygnał, by poddać się superwizji; tylko czy dziennikarze mają taką gotowość?

Zranione "ja" prof. Davies'a?

2010-08-08T13:50:00.001+02:00

Na stronie "Newsweeka" drukują fragment wywiadu z Normanem Davisem pt. „PiS to sekta i ruch wywrotowy”. Muszę przyznać, że rozbawiły mnie bardzo słowa tego człowieka, ale o tym za chwilę. Najpierw zacytuję dostępny w internecie fragment wypowiedzi profesora [całość ukaże się w papierowym wydaniu]:

"PiS nie jest normalną opozycją, a sektą polityczną, posiadającą guru, misję i własnych świętych. To raczej ruch wywrotowy, który próbuje nie tyle polepszyć III RP, co ją zburzyć - mówi w rozmowie z „Newsweekiem” wybitny znawca polskiej historii profesor Norman Davies.

– Jedenastego kwietnia staliśmy już z żoną godzinami przed Pałacem Prezydenckim w Warszawie. To właśnie ja, w kolejnych wywiadach dla CNN, BBC i innych anglojęzycznych stacji, mówiłem światu o wspaniałej solidarności narodu polskiego w żałobie. BBC World Service pokazywał te moje analizy co godzinę, chyba przez dwie doby. Bardzo mnie więc rani ostatni widok z tego samego miejsca, gdzie grupka fanatyków uderza w tę solidarność, forsując swoje dziwaczne poglądy i starając się wpływać na resztę Polaków – opowiada brytyjski historyk profesor Norman Davies.

I dodaje: – Każda partia ma swoich „krzykaczy”, którzy obrażają i przesadzają, ale Don Palikot-Kiszot nie jest jedynym rycerzem walecznym na polu bitwy. Moim zdaniem źródła awantur trzeba szukać w jednej formacji (jeśli nie u jednego człowieka), która ruszyła do walki zaraz po wygranych wyborach w 2005 roku.

Formacja ta rzuca najboleśniejsze zarzuty na przeciwników i równocześnie narzeka, że ona sama jest ofiarą „brutalnego ataku”. Tego typu postawa przypomina mi zachowanie gościa, który idąc ulicą kopnie kogoś niewinnego w kolano, a potem protestuje, że kopnięty niemoralnie klnie. Nie wolno określać dawnych kolegów z Solidarności jako tych, którzy stoją „tam gdzie stało ZOMO” i jeszcze mieć pretensje do uczciwej debaty politycznej.

Zdaniem historyka, fenomen wojny polsko-polskiej to bańka mydlana, która za jakiś czas pęknie. — Wtedy dopiero będziemy się dziwili jak to się stało, że miliony uczciwych Polaków zostało wprowadzonych w błąd. Największym emocjom ulega warstwa, którą spotkały niepowodzenia w nowej Polsce po 1989 roku. Tacy argumentują na bardzo wysokim poziomie emocjonalnym, a na niskim intelektualnie — mówi Davies. — Po czasach komunizmu w wielu głowach zostało dialektyczne dzielenie świata na dwie kategorie: my i oni, na patrioci i zdrajcy. Taki podział utrudnia normalne życie."

To co przykuło moją uwagę i wprawiło mnie w największe rozbawienie , to przede wszystkim dwa fragmenty z tej wypowiedzi:

"BBC World Service pokazywał te moje analizy co godzinę, chyba przez dwie doby.Bardzo mnie więc RANI ostatni widok z tego samego miejsca, gdzie grupka fanatyków uderza w tę solidarność (...)".
"Moim zdaniem źródła awantur trzeba szukać w jednej formacji (jeśli nie u jednego człowieka), która ruszyła do walki zaraz po wygranych wyborach w 2005 roku"

Wśród psychoanalityków i psychologów od dawna panuje pogląd, że osobowości narcystyczne można najczęściej spotkać wśród dziennikarzy, tzw. artystów i... profesorów. Wspomina o tym m.in. dr Cezary Banaszkiewicz - seksuolog i psychiatra, gdy wypowiada się na temat związków z narcyzami:

"Zdaniem Banaszkiewicza osobowości narcystyczne potrafią przetrwać ze swoim partnerem długie lata, pod warunkiem że znajdą sobie wystarczającą kompensatę w postaci akceptacji otoczenia lub podziwu w pracy zawodowej. Przykładem takich małżeństw są m.in. związki twórców utożsamiających się ze swoim dziełem i żądającym, aby kobieta w pełni im się poświęcała. Często podobny scenariusz przeżywają też żony artystów, pisarzy czy profesorów. Z kolei narcystyczne kobiety odreagowują nieudane życie prywatne, pracują w zawodach związanych z modą, rozrywką, a także w biznesie. - Łączy je fasada sukcesu, egocentryzmu i pewności siebie oraz uzależnienie od podziwu innych ludzi, istniejących po to, by odbijać ich blask - tłumaczy psychiatra."

Na koniec Banaszkiewicz stwierdza: "Ludzie ci zakochani są po uszy w sobie, wydaje się im, że są idealni, robią więc wszystko, by to świat wokół musiał się zmienić, a nie oni."

No i mamy klasyczną wypowiedź profesora, która doskonale pasuje do opisu myśli i potrzeb jednostki narcystycznej. Polacy protestujący pod krzyżem zranili "ja" profesora Davisa. Okazało się, że jego analizy i prognozy okazały się LIPNE i pan profesor musiał odreagować, udzielając wywiadu dziennikarzowi. Tak zregresował się tą "intelektualną" porażką, że wszystkie prymitywne i paranoidalne części swojego "ja" włożył w "ja" partii i zwolenników Jarosława Kaczyńskiego. I jak przystało na jednostkę narcystyczną oczekuje, żeby "to świat wokół się zmienił" (p. opozycja), a nie on sam, czy środowisko, z którym tak mocno się identyfikuje. A omnipotentny dziennikarz i omnipotentny elektorat PO szuka omnipotentnego guru - profesora - by ten wzmacniał ich narcystyczne części i wizję czarno - białej rzeczywistości. "My jesteśmy święci, a w PiSie drzemią demony".Czyż potwierdzeniem tej narcystycznej i schizo - paranoidalnej wizji świata nie są przypadkiem słowa Sławomira Nowaka?:

"Polska dzieli się na "jasną" i "ciemną". Ta pierwsza to rządy Platformy Obywatelskiej i "fajne perspektywy" w kraju, który "jest otwarty, jest obecny w Europie jako kraj przyjazny, który ma dobre relacje z Niemcami i Rosją". Polska "ciemna" to - według Nowaka - "kraj, w którym niektórzy duchowni dzielą ludzi na prawych, nieprawych, na przyzwoitych i nieprzyzwoitych, którzy mówią, kto powinien kiedy zginąć.

Symbolizacja krzyża

2010-08-07T00:51:00.000+02:00

Ostatnio w moim blogu poruszyłam temat symbolizacji puszki piwa z "Zimnym Lechem". Dzisiaj wyjaśniam symbolizację krzyża, który tak bardzo przeszkadzał Bronisławowi Komorowskiemu.

W oczach Bronisława Komorowskiego,krzyż symbolizuje tragicznie zmarłego Lecha Kaczyńskiego. BK chcąc usunąć krzyż, tak naprawdę chciał wyeliminować L. Kaczyńskiego totalnie. Nawet z pamięci, nie tylko swojej, ale i wszystkich Polaków.

Dlatego m.in. Jarosław Kaczyński nie był obecny na zaprzysiężeniu nowego "Prezydenta".

Władza jest sexy

2010-08-07T00:50:00.000+02:00

Jak podaje portal pardon.pl: "Mimowolną gwiazdą dzisiejszego dnia została posłanka Beata Bublewicz. I to bynajmniej nie dlatego, że błysnęła jakimś ciętym bon motem z okazji nieobecności Jarosława Kaczyńskiego. Posłanka PO była dziś protokolantką i jej zadaniem było odczytanie protokołu z zaprzysiężenia prezydenta RP. Ubrana w minispódniczkę i jasny żakiet, kompletnie niepasujący do poważnego charakteru uroczystości stanęła na mównicy sejmowej i rozpoczęła swój występ. Historyczny, dodajmy od razu. Jej wystąpienie stało się natychmiast hitem Twittera dzięki Michałowi Szułdrzyńskiemu. Zaczęło się od tego, że posłanka Bublewicz plotła niczym Piekarski na mękach:

*Działo się w mieście Warszawie... Marszałek trzykrotnie uderza laską..*

Wzbudziło to oczywistą wesołość zebranych na sali posłów i senatorów. Jak doniósł na Twitterze jeden z posłów PiS, Radosław Sikorski podobno o mało nie spadł z krzesła."

Hmmm, ciekawe potrzeby ujawniła posłanka Bublewicz. Mini jakby ten przekaz wzmocniło. No tak, władza jest sexy...

Wyjaśnienie czyli znów o bojkocie

2010-08-02T14:30:00.000+02:00

Wczoraj "popełniłam" wpis, z którego częściowo wycofuję się. Zastanawiam się również, czy go nie usunąć Z drugiej strony trochę mi szkoda, gdyż znajdują się tam informacje, które mogą przydać się na przyszłość; choćby o tzw. zjawisku projekcji i identyfikacji projekcyjnej. Wczorajszy komentarz pisałam, będąc święcie przekonana, że bojkot dotyczył wszystkich reklam w całej Polsce. Muszę przyznać, że samo hasło "Zimny Lech" nigdy nie kojarzyło mi się z "zimnym Lechem Kaczyńskim" (brrrr, gdyby mi nawet przez sekundę to przyszło do głowy, to natychmiast odsunęłabym od siebie takie myśli i byłabym sama sobą przerażona; dokonałabym prawdopodobnie wyparcia). Jednak, gdy dopiero dzisiaj dotarło do mnie więcej szczegółów odnośnie samego bojkotu, zrozumiałam, że chodziło tu o ten jeden bilbord zamieszczony pod Wawelem (a nie całość kampanii). Rzeczywiście, gdybym wychodziła z krypty i zaraz potem zobaczyła tę reklamę, to zapewne poczułabym się tak, jakby ktoś cynicznie wyśmiewał się z moich uczuć.Wielką głupotą i ślepotą emocjonalną firmy było ulokowanie reklamy w tamtym miejscu...

Nawołuję do bojkotu bojkotu "Lecha"

2010-08-01T14:51:00.003+02:00

Dlaczego? Już wyjaśniam. Uważam, że ten bojkot mówi więcej o samych organizatorach bojkotu, niż o reklamodawcy. A jak już mowa o właścicielu firmy, to nie martwiłabym się o niego, bo zdaje się, że reklama "Zimny Lech" komunikuje, iż firma Kulczyka jest bliska upadku. I tu się zgadzam z Czarneckim; z tym, że ja doszłam do takich wniosków zupełnie innymi drogami. A jakimi? Zaraz je tu przedstawię.

Dlaczego irytuje mnie sama akcja bojkotu piwa? Dlaczego budzi moje mieszane uczucia? Bo więcej tu jest mowy o skojarzeniach samych bojkotujących, niż o samej bojkotowanej firmie.

Kto powiedział, że zimny "Lech", to "zimne ciało prezydenta Lecha Kaczyńskiego"? Gdzie to jest powiedziane? Gdzie to napisane? Hasło "Zimny Lech", to bardzo ogólny komunikat, prawie jak plama atramentowa w teście Rorschacha. Ponieważ jest to komunikat niejednoznaczny, to może każdemu kojarzyć się z czymś innym. Mnie nigdy nie przyszło na myśl,że może oznaczać martwego Lecha Kaczyńskiego! Brrr, ciarki mnie przechodzą na samą myśl, że można nawet tak pomyśleć...

Moim zdaniem, to są wyłącznie fantazje tych osób, które odczuwają świadomie, a może mniej świadomie lęk przed śmiercią; przed unicestwieniem. W tym proteście znajdują odbicie wyłącznie emocje, które uruchomiły się wśród niektórych Polaków tuż po katastrofie smoleńskiej. To jest ten sam lęk, który pozornie jednoczył Polaków pod pałacem Prezydenta, a był właściwie mechanizmem obronnym, który miał "chronić" przez ew. zagrożeniem z zewnątrz.

Proszę mi powiedzieć, kto o zdrowych zmysłach, chciałby płacić za piwo, które jest symbolizacją śmierci? Gdyby nawet założyć,że zimny "Lech", to martwy Lech Kaczyński (uffffff, z trudem wypowiadam te skojarzenia) to słowa "Spragniony wrażeń? Napij się zimnego Lecha", można by odczytać tak: "Spragniony śmierci? To napij się zimnego Lecha" ("To napij się tej trucizny").

Można to jeszcze inaczej odczytać; Zimny "Lech", to komunikat o rozpadającym się "ego" firmy, produkującej piwo. Tylko wątpię,żeby PR - wcy koncernu Kulczyka zdawali sobie z tego sprawę, co komunikują. Ludzie parający się Public Relation pozornie znają się na psychoanalizie; mają o niej bardzo marne pojęcie. Wiem coś o tym, bo kiedyś uczestniczyłam w dość mocnym sporze z PR-wcami firmy Play na pewnym blogu dziennikarzy wrocławskich. Oni nie zdawali sobie sprawy, co w psychoanalizie symbolizuje "jęzor" (np. w psychorysunku oznacza molestowanie seksualne), więc dewaluowali moje argumenty. A miałam na myśli to:. Większość z tych PR- wców, to behavioryści, a ci stanowią opozycję w stosunku do psychoanalityków i często nie znają się na symbolice psychoanalitycznej; często zwalczają psychoanalityków, bo uważają, że wystarczy potrenować pewne zachowania i objaw znika, a psychoanalitycy twierdzą, że objaw nie znika, tylko ulega przesunięciu; więc potrzeba dłuższej terapii, często wieloletniej. W oczach psychoanalityków, twórcy reklam, więcej mówią o sobie, niż są świadomi, jakie tak naprawdę treści przekazują. Poza tym, jeszcze trzeba mieć świadomość, że polscy PR-wcy prezentują o wiele niższy poziom wiedzy niż zagraniczni. Stąd nie warto przypisywać im magicznych mocy.To nie czarodzieje...NIe są wszechmocni.

Pewnie narażę się niektórym zwolennikom PiS-u (a nawet politykom), zwłaszcza tym, którzy lubią piwo, ale muszę tu również przypomnieć, że jak ktoś często sięga po piwo, to blisko jest alkoholizmu. A jak uzależnienie od alkoholu, to już jest duże prawdopodobieństwo, że pojawiają się w mniejszym, bądź większym stopniu lęki schizo - paranoidalne (o charakterze prześladowczym); te z kolei tłumione są kolejną porcją alkoholu (np. piwa). I dlatego wolałabym, żeby polityk, nawołujący do bojkotu "Lecha" nie oznajmiał całemu światu, że jest koneserem piwa... Zawsze to może budzić podejrzenia, że bycie koneserem,to zbyt częste sięganie po alkohol. A do alkoholizmu jest już niedaleko. Alkoholikiem można zostać również zbyt często sięgając po piwo. Kto mi nie wierzy, to niech poczyta sobie, choćby tutaj.

Dlatego nawołuję polityków PiS-u, którzy wyszli z tą inicjatywną, żeby znów nie przeszarżowali w tych akacjach, bo mogą narazić się na śmieszność i wywołać Palikota! No i kto przoduje w tej akcji? No oczywiście znów pan Migalski...I to ma być tzw. udany PR dla partii?

Mam jeszcze inne niezbyt dobre skojarzenia. Tym razem dotyczą intencji organizatorów bojkotu. Zakładając, że "Lech" to symbolizacja L. Kaczyńskiego (w mniemaniu niektórych polityków PiS-u, bo w moim w ogóle), to politycy PiS-u, którzy nawołują do bojkotowania "Lecha", tak naprawdę nawołują do bojkotowania brata Kaczyńskiego.No bo przecież samego Lecha nie można bojkotować. Skąd takie myśli? Bo nasze fantazje/skojarzenia mówią również o nieświadomie wyrażanych przez nas pragnieniach i potrzebach (analizy metafor można dokonywać na różnych poziomach) . Dlatego uważam, że ci, którzy kojarzą zimnego "Lecha" z Kaczyńskim, wyrażają swoje potrzeby symbolicznego wyeliminowania z życia politycznego J. Kaczyńskiego. Ten bojkot to tak naprawdę symbolizacja wewnętrznych rozgrywek pomiędzy liberalną częścią PiS-u a b-j konserwatywną. Ten bojkot to również niewyrażony wprost (a symbolicznie) gniew i agresja w stosunku do samego J. Kaczyńskiego.To jest tzw. przemieszczenie uczuć agresywnych na symboliczny "obiekt" - piwo "Lech".

Widzicie, ile skojarzeń może wywoływać niedookreślony komunikat reklamy "Lecha"? Które interpretacje są bardziej prawdziwe? Tych, co organizują bojkot, czy moje? A może żadne nie oddają prawdy? Zanim psychoanalityk przekona się co do znaczenia danej metafory, musi przeprowadzić dość skomplikowaną weryfikację hipotezy. Nie interpretuje tak szybko niejasnych komunikatów, jak niektórzy politycy PiS-u....Pod wpływem emocji... Psychoanalityk dokonuje skomplikowanych operacji intelektualnych, zanim rozszyfruje symbol...

Zatem nawołuję do bojkotu tego bojkotu, bo więcej może zaszkodzić PiS-wi, niż tworzyć mu dobrą reklamę...Uwaga! Na rogu Palikot...

PS.1
Jednak osobom, które wychodzą z krypty z sarkofagiem Lecha i Marii Kaczyńskich i widzą ogromny baner z reklamą "Zimny Lech" może tak się kojarzyć. Pytanie tylko, czy ten baner postawiono tam celowo?

PS.2 No i jeszcze jedno; skoro reklama budzi tak silny lęk u wychodzących z krypty, to kto sięgnie po piwo "Lech"? Kto go kupi? Czy rzeczywiście firmie piwowarskiej zależy na spadku konsumpcji piwa? Wydaje mi się, że ten baner został tam postawiony bezmyślnie.

PS.3 Nigdy nie miałam takich skojarzeń z "Zimnym Lechem", dopiero "Rzeczpospolita" narzuciła mi takie "znaczenie".Moim zdaniem pisząc taki artykuł i na dodatek podpierając się jakimś bliżej mi nie znanym ekspertem - profesorem od perswazji (zaznaczam,że nie jest psychoanalitykiem; i co z tego, że profesorem?), "Rzeczpospolita" tylko wzmacnia takie skojarzenia, a nie wygasza. A jeśli chcemy uchronić się przed takim negatywnym skojarzeniem, to wystarczy wymazać je ze świadomości.

Epikryza w wydaniu Piotra Gursztyna

2010-07-28T15:08:00.004+02:00

Od czasu, gdy na Tweeterze Piotr Gursztyn został wzmocniony pozytywnie przez Eryka Mistewicza, stał się zaprawdę "płodnym" diagnostą socjologiczno - psychoanalitycznym. Dziś wystawił PiS-wi i Kaczyńskiemu kolejną epikryzę. Z całością można zapoznać się tutaj.

Ja odniosę się wyłącznie do wybranych jej fragmentów.

Autor twierdzi, iż “Wszystkie badania pokazują, że polscy wyborcy wyjątkowo źle znoszą konflikty i agresję w polityce.” Stąd kolejne spostrzeżenie, że choć J. Kaczyński o tym doskonale wie, dalej brnie w agresywną retorykę.

Mój Boże, pomyślałam sobie, jakiż to "potwór" siedzi w J. Kaczyńskim; ten "potwór" niszczy nie tylko innych wokół siebie, ale także samego siebie. Pomimo świadomości tego, że jego agresja nie przysporzy zwolenników PiS-wi, to dalej brnie w autodestrukcję; cóż za "beznadziejny przypadek"! A co w takim razie z agresją Tuska, Komorowskiego, Palikota, Niesiołowskiego? Dlaczego pomimo wulgarności ich języka, tylu Polaków na nich głosuje? Dziwnym trafem, pan Gursztyn zupełnie wymazał z pamięci wyskoki choćby samego Palikota, czy język nienawiści Donalda Tuska.

NIe jest więc tak, jak twierdzi Gursztyn, że Polacy tak "źle" znoszą agresję. W rzeczywistości jest tak, że źle znoszą i jednocześnie są jej złaknieni. Doskonale wiedzą o tym politycy PO z Palikotem na czele i z Erykiem Mistewiczem [Moje pytanie, od kogo dziennikarze zaczęli powielać metaforę "zakon", ""talibowie" itd. itp??]. DDA tak mają; z jednej strony boją się agresji, a jednocześnie mają zapotrzebowanie na silną stymulację; w domach, gdzie był alkohol i liczne awantury, z jednej strony chcą uciekać przed agresją, a z drugiej – szukają jej, bo czują się niedostymulowane. DDA od dziecka przyzwyczajone są do tego, że "nie karmi" się ich miłością, lecz agresją, krzykiem, wrzaskiem, czy biciem. Dla nich jest rzeczą naturalną, że przez całe życie poszukują pokarmu z licznymi grudkami, czy "zatrutego" agresją. I taki "pokarm" dostarcza im partia "miłości". DDA z jednej strony szukają przyjemności (zastępczej miłości,) a z drugiej - ostrych wrażeń ("przedstawień" Palikota, czy NIesiołowskiego). Może pan Gursztyn wyjaśni w takim razie, jak to się dzieje, że DDA uciekają z przepełnionego agresją domu alkoholicznego, by wejść za chwilę w związki z partnerami, którzy jak ich rodzice, okazują się alkoholikami i awanturnikami?

Z tego zapotrzebowania (na silną stymulację) na PO głosują również więźniowie (jest to oczywiście jeden z nieświadomych powodów identyfikacji z partią Donalda Tuska).

I na zakończenie pan Gursztyn pisze:

“W towarzystwie nie wypada podniecać się spiskami masońskimi, więc tę rolę kilka lat temu przejął Jarosław Kaczyński i jego – w sumie dość rozlazła – partia.”

Rozlazła? A i owszem, ale z powodu dość miałkich działań P. Poncyliusza, Kluzik – Rostkowskiej oraz zdaje się także M. Migalskiego.

Pan Marek się zdenerwował

2010-07-28T13:56:00.000+02:00

Jeden z prawicowych internautów Salonu24.pl (sympatyk PiS-u) skierował dość mocne słowa do Marka Migalskiego,za publiczne krytykowanie prezesa PiS-u:

"To wszystko fajnie ale Dziennik o tym nie napisze. Napisze za to (wlasnie przeczytalem), ze "chlopczyk" polecial z placzem do mediow i naskarzyl, ze ten niedobry JK nie docenia jego IQ. Jak sie nie umie grac w gry zespolowe (to najlepiej widac gdyz przeciwnicy strzelili gola) to moze "chlopczyk" ma problem z tak zwana inteligencja emocjonalna?"

http://migal.salon24.pl/211979,rozliczenie#comment_3004920

Na co Migalski odpowiedział:

"polityk jest osoba publiczna i kazdy moze dokonywac jego amatorskeij psychoanalizy - nawet pan..."

http://migal.salon24.pl/211979,rozliczenie#comment_3005004

Za to nie przeszkadza panu Markowi amatorszczyzna - psychoanaliza - kolegów dziennikarzy z "Rzeczpospolitej" i innych mediów (np. takiego Warzechy), którzy przed napisaniem kolejnej pseudo analizy idą po radę do pseudo psychoanalityka Eryka Mistewicza?

Przedwczoraj byłam świadkiem tego, jak Mistewicz wysłał do dziennikarzy na Tweeterze dość intrygujący komentarz. Dał sygnał, że w pisaniu analiz przoduje teraz Piotr Gursztyn; wychodzi mu to coraz lepiej; jego diagnozy są najbardziej trafne (przypominam, że jego ostatnie artykuły dotyczyły wyłącznie PiSu i Jarosława Kaczyńskiego - same patologie; przy okazji zdążył "zdiagnozować" Inteligencję Emocjonalną Tuska, która wg niego jest bardzo wysoka).Mistewicz w swojej wypowiedzi zdaje się, że użył sformułowania "celny strzał", "dobrze to rozegrał". Niestety nie mogę przytoczyć dokładnie jego słów, ponieważ wykasował je (zdaje się zaraz po mojej ripoście, bo jak chciałam jeszcze raz przyjrzeć się użytym przez niego metaforom, nie było już żadnego po nich śladu). Zachowały się tylko moje komentarze:

"@ErykMistewicz! Gra w drużynie PO?" [miałam na myśli Gursztyna] oraz:"Szczególnie pan Gursztyn "celnie" zdiagnozował IE Donalda Tuska:) Ciekawe gdzie robił kursy psychologiczne?:)"

Oj, Panie Marku, Panie Marku! A czy nie lepiej wysłuchać słów krytycznych od tzw. swoich, niż bezkrytycznie przyjmować pseudo analizy dziennikarzy, będących na pasku Mistewicza? Przecież Mistewicz prawdopodobnie pracuje dla PO. Niech mi Pan powie, jak Gursztyn - historyk z wykształcenia - może stawiać trafne diagnozy socjologiczne z zakresu struktury społecznej partii, czy osobowości polityków? Gdzie on się tego nauczył? Na jakich studiach? Na jakich szkoleniach? Tak jak i Pan jest złakniony pochwał, tak i Gursztyn - amator psycholog - jest złakniony pochwał "gwiazdora" Eryka Mistewicza. A PO w to graj, bo przez Mistewicza może kontrolować zarówno tzw. prawicowych dziennikarzy, jak i Migalskiego...

Prof.Staniszkis

2010-07-28T00:50:00.000+02:00

Uważam, że Jarosław Kaczyński powinien podziękować już pani prof.Staniszkis i nie angażować jej więcej do współpracy z partią. Ta nieprzewidywalność i dwubiegunowość jej zachowania jest dla mnie jako odbiorcy trudna do zaakceptowania. Raz go chwali i broni (wydaje się empatyczna), a innym razem musi wsadzić szpilę, i to publicznie! Ja nie wiem, czego jeszcze można spodziewać się po pani Staniszkis. BYłam zdziwiona, że PiS zaangażowało ją do współpracy, ponieważ pamiętam jak jeszcze niedawno idealizowała Tuska, a nie szczędziła krytycznych słów obu braciom Kaczyńskim.Teraz znów w stosunku do Kaczyńskiego biegunowa postawa:

http://www.tvn24.pl/12690,1666846,0,1,staniszkis-pis-wybral-aparatczykow,wiadomosc.html

Jeśli żywi się do kogoś ambiwalentne uczucia, to nic dobrego z takich relacji nie wychodzi. Na ogół mają one charakter destrukcyjny i niszczący dla drugiej strony. Cała ta sytuacja przypomina mi jeszcze jedno - "historyjkę", o kobiecie kastrującejj:

"(...) Wyśmiewaj go albo przypomnij o obowiązkach, kiedy przyjdzie mu ochota pobiegać. (...)Cokolwiek osiąga, robi dla Ciebie, dla rodziny - mów mu, że to nie to, co trzeba, nie tak, jak trzeba i nie wtedy, kiedy trzeba. Zorientuj się, gdzie lokuje swoją męskość (zarobki, osiągnięcia w pracy, rodzicielstwo, aktywność społeczna, seksualność, hobby) i KRYTYKUJ go w tej dziedzinie przy osobach trzecich. (...) Próbuj go doprowadzić do stanu, w którym cokolwiekzrobi, będzie źle: np. jest w domu - przeszkadza, nie umie zaopiekować się dziećmi, nie zarabia, drażni CIę; nie ma go - jest winny, bo opuszcza dzieci, a Ty wykończysz się przez to, że masz wszystko na swojej głowie. Gdy przyjdzie mu do głowy, żeby zmierzyć sobie ciśnienie lub zrobić sobie jakieś badania, powiedz że jest hipochondrykiem. Albo prowadzaj go bez przerwy do lekarzy (...) Cokolwiek wymyśli- mów mu, że to się nie uda, albo że on się do tego nie nadaje (...). Pamiętaj, ze masz do dyspozycji:"zrzędzenie", "wiercenie dziury w brzuchu", "sceny przy świadkach", "ciche dni", wykazywanie, że nic nie potrafi i odziedziczył to po swojej rodzinie'

Tekst pochodzi z książki J. Santorskiego - "Jak żyć żeby nie zwariować".

Oj, żeby "nie zwariować" przy kastrującej, czy zmiennej kobiecie, trzeba mieć zaiste dużo samozaparcia...

PS.

Uważam,że w sytuacji, gdy Kaczyńscy są szykanowani i niemal codziennie dewaluowani przez media i politycznych przeciwników, publiczne krytykowanie JK przez "swoich", traktuję jako wejście we współpracę z tzw. wrogiem.

Symboliczna eugenika

2010-07-27T13:14:00.000+02:00

Odstawić od władzy “starych”, bo ci “nie znają się na życiu”.Mózgi mają stare i pokurczone i cierpią na starczą paranoję…

P. Poncyliusz a taktyka Jarosława Kaczyńskiego

2010-07-25T15:50:00.011+02:00

Podobno wg ustaleń tygodnika WPROST, "Paweł Poncyljusz, były rzecznik sztabu Jarosława Kaczyńskiego, może wystartować w wyborach prezydenckich w Warszawie (...). Nie wszystkim politykom PiS się to podoba. - To hodowanie gada. I tak nie wygra, a tylko się wypromuje i urośnie - mówi jeden z nich. (...) Kandydatura Poncyljusza nie podoba się politykom PiS wywodzącym się z Porozumienia Centrum. Nie mogą oni darować Poncyljuszowi jego krytycznych wypowiedzi na temat partii i Jarosława Kaczyńskiego."

http://wiadomosci.onet.pl/2201978,11,nowaroladlaponcyljuszatohodowaniegada,item.html

Ja też nie mogę tego "darować" Poncyliuszowi, ale uważam, że to niezły pomysł Kaczyńskiego. W liberalnej, a i lewicowej Warszawce większe szanse na wygranie ma liberalny polityk PiS-u, niż bardziej konserwatywny. Tym samym potrzeba władzy, tak bardzo widoczna u p. Poncyliusza zostanie zaspokojona, a jednocześnie zostanie odsunięty od władzy w partii. Niech całą swą agresywność przekieruje na walkę o władzę w Warszawie, a nie na walkę o władzę w PiSie. Główne funkcje w PiSie powinny sprawować osoby dojrzałe, z pewnym dorobkiem i bardziej związane z dawnym PC. Uważam, że takie osoby mają największe predyspozycje do kierowania partią i asertywnego prezentowania jej na zewnątrz.

Młodzi muszą uzbroić się w cierpliwość, bo z reguły są kąpani w gorącej wodzie. Okres buntu młodzieńczego cechuje pewien autorytaryzm: albo nadmierna uległość w stosunku do różnej maści autorytetów (niekoniecznie z własnej partii, lecz np. dziennikarzy, czy przeciwników politycznych), albo/i nadmierna negacja "ojca" własnej społeczności. Brakuje im doświadczenia i dojrzałości, czyli równowagi pomiędzy procesami pobudzenia i hamowania. A tymczasem "im wino dojrzalsze, tym lepsze". Partii Kaczyńskiego potrzebni są wytrawni gracze, a nie chłopcy w krótkich spodenkach z kapeluszami kowbojskimi na głowach.

Warto również pamiętać, że asertywność to nie agresja, lecz stanowczość i niezależność. Asertywność, to także zdolność do dialogu, ale i wchodzenia w konfrontacje. Asertywność, to brak neurotycznego lęku przed własną i cudzą agresywnością oraz brak lęku przed ocenami dziennikarzy. Polityka, to nie puszczanie oczek do dziennikarzy. Większość z nich prezentuje poglądy lewicowe, bądź liberalne, stąd ich "życzliwe rady" nie zawsze będą służyć formacji prawicowej.

A tak swoją drogą, skąd te przecieki z PiS-u na zewnątrz?

PO TO PARTIA DEWIANTÓW

2010-07-23T12:27:00.005+02:00

Póki na PO będzie głosować margines społeczny (p. więźniowie – 99%) i dopóki Palikot nie zostanie raz na zawsze odsunięty przez Donalda Tuska z partii i życia publicznego, będę określać PO mianem “partii dewiantów”.

O tym, że moja opinia nie jest żadną obelgą, lecz uzasadnionym psychoanalitycznie wnioskiem, może świadczyć choćby ostatnia wypowiedź nowego szefa klubu PO Tomasza Tomczykiewicza, którą cytuje I.Janke:

"- To bardzo inteligentny człowiek, ważna osoba w PO ; powiedział dziś rano o Palikocie nowy szef klubu Platformy Obywatelskiej Tomasz Tomczykiewicz. Trochę się zdystansował od jego wypowiedzi, zapowiedział, że nie będzie już w prezydium klubu, ale jednoznacznie stwierdził, że Palikot to ważna osoba w PO;. To oznacza tak naprawdę pełna akceptację władz Platformy Obywatelskiej dla słów i działań Janusza Palikota. Niby wiadomo było, ale tak wprost powiedziane jednak szokuje".

http://jankepost.salon24.pl/2108 39,palikot-media-i-salon24

Hanna Segal już dawno pisała:

“Grupy wybierają lidera zgodnie ze swoją orientacją.Te, które pozostają pod wpływem mechanizmów psychotycznych, mają skłonność do wybierania bądź tolerowania takich liderów, którzy reprezentują ich patologię. Jednak grupy te nie tylko wybierają niestabilnych przywódców, ale także na nich oddziałują. Narzucają im omnipotencję, a potem popychają ku megalomanii. Między zaburzoną grupą a zaburzonym liderem dochodzi do niebezpiecznej interakcji, w której obie strony wzajemnie wzmacniają swą patologię”

Wiemy doskonale, że Palikot jest dewiantem; taką diagnozę wystawiła już jemu pewna pani profesor psychologii z Uniwersytetu Warszawskiego. Ja twierdzę, że Palikot jest OBJAWEM tej patologii, która trawi całą partię Donalda Tuska.

Jaka głowa szefa, taka cała partia, a za objaw jej choroby należy uznać Palikota.

Oczyma terapeuty czyli o problemie nieprzepracowanej agresji

2010-07-16T15:07:00.002+02:00

Niniejszy wpis jest wynikiem zapoznania się z publikacjami dziennikarskimi (m.in. M.Magierowskiego, K. Kłopotowskiego) na temat powyborczej retoryki Jarosława Kaczyńskiego. Z zamieszczonych przez nich komentarzy zdaje się wynikać, iż wielu z nich ma problemy z zaakceptowaniem stanowczych wypowiedzi prezesa PiS-u (czy pana Brudzińskiego) na temat katastrofy smoleńskiej. Gniewny ton wspomnianych tu osób dla publicystów jest źródłem poczucia zagrożenia, co zdaje się wywoływać w nich liczne mechanizmy obronne,począwszy od zaprzeczenia, poprzez fantazje o rozpadzie Polski, PiS-u, czy skłonnościach "samobójczych" samego Kaczyńskiego. Uważają, że przyjmując taką a nie inną retorykę Jarosław Kaczyński wykonuje strzał w stopę. Z każdym dniem, z każdym wypowiedzianym słowem, traci wszelkie szanse na wygraną w zbliżających się wyborach parlamentarnych. W ich oczach retoryka Kaczyńskiego ma charakter wojenny, konfliktogenny, nastawiona jest na skłócanie Polaków. Wszystko za co weźmie się obóz Jarosława Kaczyńskiego jest zagrażające - jest źródłem rozpadu, dezintegracji i fragmentacji "ego" polskości. Publikując swoje krytyczne oceny postępowania Jarosława Kaczyńskiego, z "czystej życzliwości" naciskają na niego,by zaprzestał retoryki wojennej.

Gdy czytam wypowiedzi tych dziennikarzy, odnoszę wrażenie, że większość z nich dotknięta jest syndromem Dorosłych Dzieci Alkoholików.To, co rzuca się w oczy terapeuty, to ich ogromny lęk przed agresją. Agresja dla nich to coś bardzo złego, destrukcyjnego, niszczącego. Kojarzy się z licznymi awanturami i przemocą. Tak jakby słowa Jarosława Kaczyńskiego uruchamiały w nich engramy (ślady pamięciowe) z ich własnych doświadczeń, wyniesionych z rodzinnego domu.

W mojej opinii, wielu Polaków (w tym dziennikarzy, polityków, a nawet psychologów, socjologów) ma nieprzepracowany problem z własną agresywnością. Należy bowiem mieć świadomość, iż miarą powrotu do zdrowia pacjenta,a co zatem idzie sygnałem do zakończenia terapii, jest to, że jednostka nie boi się własnej i cudzej agresji, że jest w stanie ją w sobie pomieścić,że jest w stanie ją zaakceptować. Tymczasem dziennikarze wykazują cechy dziwnej nadreaktywności na najmniejsze nawet przejawy gniewu Kaczyńskiego. Często przypisują jemu znaczenie jakiejś patologii charakterologicznej/osobowościowej, czegoś bardzo niebezpiecznego, co tylko może grozić rozpadem: czy to samego Kaczyńskiego, czy społeczeństwa polskiego. Jakbym słyszała zdania wypowiadane w wielu polskich rodzinach (neurotycznych, często alkoholicznych): “Nie złość się! Czego się złościsz?”, "Złość jest zła", "Jesteś zła/zły. Gdy się złościsz, zachowujesz się jak szaleniec, który traci kontrolę nad sobą i jest niebezpieczny dla otoczenia", "Złość piękności szkodzi", "Spójrz na swoją wykrzywioną twarz, gdy się złościsz. Jak to nieładnie wygląda. Jesteś brzydki/brzydka, gdy się złościsz". Takie komunikaty, zabraniające odczuwania i ekspresji emocji negatywnych, to prosta droga do tłumienia i wypierania agresywności, co w efekcie prowadzi do chorób i przemocy.

Debata publiczna zdominowana jest retoryką obecną w wielu rodzinach alkoholicznych – “zamiatanie prawdy i emocji pod dywan”, “ukrywanie patologii rodzinnej przed światem”, "zamrażanie uczuć, zwłaszcza gniewu i złości". Wielu dziennikarzom, a nawet psychologom, złość i gniew kojarzy się z awanturami rodzinnymi, przemocą, niszczeniem i rozpadem. Wielu z nich zachowuje się tak, jakby nie była świadoma, że są różne postaci agresywności; agresja to nie tylko destrukcja i niszczenie. Agresja może być konstruktywna, bądź niszcząca. Zdrowa agresywność to taka, która domaga się prawdy; zła-to taka, która niszczy. "Prawda was wyzwoli", to także hasło, często cytowane na szkoleniach psychoanalitycznych.Tymczasem dziennikarze zacierają granice pojęć.Domaganie się przeprowadzenia lustracji, czy rozliczenia rządu Donalda Tuska za katastrofę smoleńską, domaganie się przeprowadzenia rzetelnego śledztwa w celu wyjaśnienia katastrofy lotniczej, w której ginie głowa państwa,kojarzą z paranoją, rozszczepieniem, fragmentacją, dezintegracją "zbiorowego ja".

Zarzucam więc dziennikarzom, w tym Rzeczpospolitej, że przy ocenie formy ekspresji przyjętej przez Jarosława Kaczyńskiego, kierują się m.in. pseudo opiniami teoretyzujących psychologów akademickich, którzy sami nierzadko zniekształcają obraz rzeczywistości poprzez własne nierozwiązane konflikty pierwotne; wyniesione z własnych domów, często alkoholicznych. Przeszkadza im forma komunikacji J. Kaczyńskiego, bo jakakolwiek złość, czy gniew przeszkadzała ich własnym rodzicom; dzisiaj ich dzieci – psychologowie akademiccy – sami powielają patologiczne formy rozwiązywania konfliktów; używając terminów naukowych, przekazują dziennikarzom pseudo diagnozy, zniekształcone ich własną projekcją (identyfikacją projekcyjną). Tak jak nauczyli się w rodzinach alkoholicznych tłumić własne emocje, teraz chcieliby je tłumić u innych; u polityków, Kaczyńskiego i wśród wielu Polaków, którzy domagają się rozliczenia komunistów, czy teraz polityków PO za to, że doprowadzili do katastrofy w Smoleńsku!

Jak duża bywa rozbieżność pomiędzy wypowiedziami psychologów i dziennikarzy, bezkrytycznie powielających opinie tych pierwszych a opiniami psychoterapeutów, może świadczyć choćby wypowiedź Zofii Milskiej -Wrzosińskiej nt. lustracji w Polsce; to są fragmenty z GW, przedrukowany przez “Arkana”:

” 27 stycznia – Na s. 8 i 9 rozmowa z psychologami z Laboratorium Psychoedukacji. Mówi Zofia Milska-Wrzosińska: “Oficjalne przesłanie – „nie będziemy się rozliczać” – pozostaje w konflikcie z poczuciem krzywdy. Większość Polaków żyje z poczuciem zmarnowanych lat, niezrealizowania się (…). A tu proponuje się im, by byli wielkoduszni wobec ludzi, którzy wciąż jeszcze są od nich w lepszej sytuacji, w dodatku osiągniętej ich kosztem. (…) W możliwościach zwykłego człowieka prawie nic się nie zmieniło; nie doznał on choćby takiego zadośćuczynienia, by parę osób w jego najbliższym otoczeniu zostało rozliczonych. Zadośćuczynienie ludzkiej krzywdzie wcale nie musi rozpętywać morza nienawiści: złudzeniem jest, że jeśli się tych aktów sprawiedliwości nie dokona, nienawiści nie będzie. Będzie, tylko znacznie mniej kontrolowana.” Zofia Milska-Wrzosińska: “Wielu ludzi, by nie doświadczyć nadmiernej złości, gniewu, frustracji – musiało zobojętnieć, zamrozić się. Ale nie da się tego zrobić selektywnie: zobojętnieć na głupiego szefa czy zatrute powietrze, a pozostać otwartym na radość, miłość, konstruktywną walkę… Achmatowa mówiła kiedyś o dwóch Rosjach, które będą musiały spojrzeć sobie w oczy: ta, która siedziała w obozach i ta, która do obozów wsadzała. U nas usiłuje się tego spojrzenia sobie w oczy uniknąć.”

http://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:UD3roiz5j1EJ:www.abcnet.com.pl/node/3102+Milska+-+Wrzosi%C5%84ska,polityka&cd=38&hl=pl&ct=clnk&gl=pl&client=firefox-a

Proszę więc zestawić wypowiedź Zofii Milskiej - Wrzosińskiej z wypowiedziami prof. Reykowskiego,czy psychologów z "Charakterów", którzy upatrywali się w polityce Kaczyńskich przejawów myślenia paranoidalnego. Skąd więc taka odmienność w odbiorze rzeczywistości? Ano, różnica jest taka, że ta pierwsza przeszła własną terapię, a ci drudzy - całkowicie pozbawieni są zdolności do wglądu.

Nie liczcie zatem dziennikarze i omnipotentni psychologowie akademiccy, że jak będziecie tłumić emocje u polityków PiS-u, czy reszty społeczeństwa, krytykując i dewaluując ich uczucia, że znikną konflikty i zapanuje język miłości. Takie magiczne myślenie, mogą wyrażać jedynie alkoholicy i ich dzieci. A to, że wielu Polaków (w tym psychologów, zwł. akademickich) od lat przejawia taki styl myślenia, i to nie tylko na płaszczyźnie życia politycznego, może potwierdzić niejeden właściciel gabinetu terapeutycznego.

Reasumując, jednym z głównych problemów wielu Polaków (polityków, dziennikarzy, socjologów, czy psychologów) jest nieprzepracowany konflikt z własną agresją. Lęk przed własną i cudzą agresywnością, to objaw, który należy leczyć, a nie tłumić. Zaprzeczanie mu i projektowanie na Jarosława Kaczyńskiego, to problem Wasz i na nic wasze naciski i wywieranie presji. PiS jest partią samodzielną i niezależną i nie przejmuje się tym, co powiedzą inni, czy jak wypadną w oczach nieżyczliwych im środowisk. To nie są osobowości zależne z syndromem DDA, lecz zdrowi ludzie, którzy wołają o ZDROWĄ i NORMALNĄ Polskę.

PS.
Niniejszy wpis dedykuję także psychologowi Norbertowi Maliszewskiemu

Dlaczego 50% Polaków głosowało na Komorowskiego?

2010-07-09T22:17:00.002+02:00

W poprzednim poście pisałam o chorobie, jaka trawi partię PO. A teraz pozwolę sobie wyjaśnić, dlaczego połowa Polski identyfikuje się z jej liderami, a właściwie jednym, bo drugi to przecież "żyrandol".

Wszelkie niejasności wyjaśnia, Hanna Segal, która od lat interpretuje wydarzenia polityczne z punktu widzenia psychoanalizy. Oto proste wyjaśnienie dla tego, co stało się 4 lipca:

"Grupy wybierają lidera zgodnie ze swoją orientacją.Te, które pozostają pod wpływem mechanizmów psychotycznych, mają skłonność do wybierania bądź tolerowania takich liderów, którzy reprezentują ich patologię. Jednak grupy te nie tylko wybierają niestabilnych przywódców, ale także na nich oddziałują. Narzucają im omnipotencję, a potem popychają ku megalomanii. Między zaburzoną grupą a zaburzonym liderem dochodzi do niebezpiecznej interakcji, w której obie strony wzajemnie wzmacniają swą patologię"

A teraz parę słów ode mnie.

Skąd takie wyniki? Dlaczego ok. 50% Polaków identyfikuje się z PO? Bo ma taką, a nie inną kondycję psychiczną/osobowościową. Nie potrafi rozróżniać "dobra" od "zła". Przecież sfera moralna człowieka jest w ścisłej korelacji ze sferą osobowościową. Ale to się wynosi z domów; przede wszystkim od rodziców. Nauczycielom, księżom, terapeutom, czy nawet politykom później jest znacznie trudniej to zmienić. To praca na lata; musi być także otwarcie części społeczeństwa na treści podawane przez wymienione środowiska. Jeśli nie ma takiej gotowości na kontakt, praca nasza nie przynosi efektów. Musi dojść do jakiejś osobistej katastrofy (nie cudzej), żeby zdecydować się na pomoc Księdza, czy terapeuty, czy w ogóle zmienić nagle dotychczas wyznawany system wartości. Przecież pacjenci przychodzą do gabinetów, gdy spotyka ich coraz więcej porażek i zaczynają cierpieć; gdy jest im przyjemnie, nie mają takiej potrzeby. I w przyszłości nie będzie łatwiej, jeśli uznać za prawdę, to co mówią psychoanalitycy, że mamy teraz pokolenie borderline. Ludzie o takiej strukturze, zupełnie są w poprzek w stosunku do autorytetów, bo tacy są wobec swoich rodziców, zwłaszcza ojców; ten negatywizm w stosunku do rodziców z kolei bierze się stąd, że dorośli nie potrafili kochać swoich dzieci; ba, nierzadko negatywnie nastawiają również do Kościoła, księży, czy nauczycieli. Wystarczy posłuchać co mówią na mojej terapii szkoleniowej (od stycznia znów studiuję) niektórzy młodzi psychologowie; jest np. taka dziewczyna, która np. mówi z pogardą i wyższością o księżach, przypisując im najniższe pobudki.Na Kaczyńskiego nie może patrzeć, bo ją od niego odrzuca. Jednocześnie sama wywodzi się z rodziny, w której ojciec jest alkoholikiem, a matka - chora psychicznie (choroba dwubiegunowa). Z psychoanalitycznego punktu widzenia, wiadomo, co to oznacza - ot, projekcja; mówiąc o księżach, czy o Kaczyńskim tak naprawdę mówi o swoich rodzicach. Sama leczyła się wcześniej na anoreksję, wiec prawdopodobnie wykazuje cechy struktury borderline. Po drugiej stronie kręgu jest studentka V roku psychologii, która jest przeciwna in vitro, aborcji, czy eutanazji; czy młody psychiatra, który twierdzi, że nigdy nie miał negatywnych doświadczeń z księżmi i myśli o nich pozytywnie.

Jak widać z tego przykładu, choćby samej grupy analitycznej, podział w społeczeństwie polskim ma podłoże rodzinne, nierzadko wielopokoleniowe; terapia więc Polaków (jakkolwiekby ją rozumieć), wymaga wielu lat ciężkiej pracy i zdaje się bardziej zależeć od nauczycieli, wychowawców, terapeutów, czy nawet księży. Sami politycy PiS-u zdaje się nic tu nie zdziałają. Nie pomogą tu nawet żadne sztuczki PR - wskie. Behawioryzm jest zbyt płytki i krótkotrwały. Tu potrzebna jest orka, wieloletnia praca, coś na wzór pracy analityka. Polska jest przepołowiona, zdezintegrowana, reagująca z pozycji schizo - paranoidalnej. Ta część Polski, która głosowała na Komorowskiego, postrzega obóz Kaczyńskich jako prześladowców,jako złych i surowo karzących rodziców.To klasyczne przeniesienie, spotykane nagminnie wśród wielu Polaków. Politycy PO doskonale to zjawisko wykorzystują w swojej propagandzie;nierzadko przy pomocy niektórych psychologów (tych o orientacji lewicowej i liberalnej). Wyjaśnia to również, dlaczego tak trudno Kaczyńskiemu przekonać tak wielu wyborców do siebie. Przy tak sztywnych strukturach osobowości liberalnej części społeczeństwa, bardzo trudno cokolwiek zmienić. Czym więcej propagandy PO i granie na lękach paranoidalnych, tym b-j Polacy usztywniają się.

Reasumując, Polska jest biegunowa i bardzo ciężko będzie ją zmienić. Jedynym pocieszeniem może być to, iż taka Polska raz do władzy i prezydentury typuje PiS, innym razem -PO. Tak czułam, że tym razem pełnię władzy przejmie PO. Ale to już się kończy - Platforma opada na dno, a PiS zaczyna się od niego odbijać.

"Fortuna kołem się toczy"... Polska zmienną jest...

Polemika z Ryszardem Czarneckim czyli rzecz o wrzodzie Platformy

2010-07-09T19:56:00.001+02:00

Pan Ryszard Czarnecki napisał w swoim ostatnim poście takie oto słowa:

"Palikot przestał być dla PO „cacy” nie dlatego, że nagle przekroczył granicę swojego zwyczajowego chamstwa i prymitywizmu. W swojej ostatniej wypowiedzi o śp. prezydencie RP był sobą, czyli mówił to samo mniej więcej, co poprzednio, i z porównywalną nikczemną wulgarnością. Jeśli jednak teraz będzie wyrzucony (lub zawieszony) to nie dlatego, że PO nagle zaczęła przywiązywać wagę do dobrych obyczajów czy zaczęła wprowadzać standardy, o których tyle wcześniej gadała (skądinąd po próżnicy). Skądże znowu! Tym razem kierownictwo PO zauważyło po prostu, że Palikot, który przez lata tak im pomagał, skacząc do gardła śp. L. Kaczyńskiemu czy śp. G. Gęsickiej czy J. Kaczyńskiemu, teraz po prostu im politycznie przeszkadza. Robi im obciach. Szkodzi. Ośmiesza. Wkurza na nich ludzi. No i jest jeszcze nieskuteczny, bo w jego Lublinie Platforma wybory prezydenckie przerżnęła. Skądinąd to zresztą publicznie podnosili liderzy PO, jako główny (!) zarzut wobec swojego partyjnego kolegi... I dlatego właśnie - ze względów czysto pragmatycznych, a nie etycznych, moralnych etc. - głowa Palikota musi spaść. Musi - bo tego wymaga partyjny interes PO. Tak, jak kiedyś ten sam interes wymagał, by Palikot obszczekiwał Głowę Państwa czy oponentów Platformy."

Nic tu nie pomoże odcinanie "wrzodu". Już od dawna w medycynie wiadomo, że leczenie objawowe jest mało skuteczne. Wrzód się odnawia.Najskuteczniejsze jest leczenie przyczynowe. A tego Platforma nie zamierza czynić. I na nic apele psychiatry i senatora w jednym - prof. Sidorowicza o wyrzucenie Palikota. Jak zwykle, psychiatra na leczeniu się nie zna. Dać procha, dokonać ew. lobotomii i problem załatwiony. Tymczasem taki zabieg jest rodem ze średniowiecza. Jakże pasuje tu powiedzenie: "Lekarzu ulecz się sam".

Palikota nie można inaczej traktować jak w kategoriach OBJAWU. Palikot, to nic innego jak OBJAW kondycji psychicznej takiego organizmu społecznego, jakim jest PLATFORMA OBYWATELSKA.

PLATFORMA OBYWATELSKA OD DAWNA CIERPI NA CHORE "EGO", a symbolizacją tej choroby jest Palikot. Jednak na to trawione chorobą "ego " Platformy (Tuska) składają się różne obiekty, w postaci posłów i senatorów.Jak widać, rozregulowanie dotknęło również naczelnego psychiatrę Platformy - senatora Sidorowicza. Do objawów można zaliczyć m.in. coraz częściej widoczne zacieranie granic przez niego np.pomiędzy Palikotem a Kurskim, a nawet Kaczyńskim; stapianie ich wszystkich ze sobą.

Dobrze pisał Latarnik pod blogiem Sidorowicza:

"Mnie Palikot nie martwi, mnie bardziej przeraża ewolucja człowieka takiego jak senator Sidorowicz. To jest egzemplifikacja ewolucji Platformy. Z poczciwego i inteligentnego człowieka na zawziętego doktrynera, który jest skłonny pobłażać każdemu świństwu we własnych szeregach, reagować oburzeniem na każde potknięcie przeciwnika politycznego, milczeć o sprawach kardynalnych dla Polski i dostosowywać swoje nie tylko wypowiedzi, ale nawet sposób myślenia do koniunktury. Zwłaszcza nie przeceniałbym jego sprzeciwu wobec chamstwa Palikota. Jest oczywiste, że Tuskowi potrzebni są krytycy wyczynów tego błazna, aby przekonywać o pluralizmie wewnątrzpartyjnym i dbałości o standardy. Zatem odwaga pana Senatora jest dość tania.?"

Politycy PO już dawno stracili kontakt z rzeczywistością i poczucie własnej tożsamości (o ile w ogóle ją mieli).Pan senator Sidorowicz także już przestał być odrębną, poczciwą i inteligentną jednostką. Tak jak i Palikot, jest pozbawioną umiejętności realistycznego myślenia marionetką w rękach Tuska.

Każdy w Platformie jest wyznaczony do odgrywania określonej roli. Wszyscy, łącznie z Palikotem i senatorem Sidorowiczem, to narzędzia, służące do realizacji wyznaczonych przez Tuska zadań. Wszyscy to marionetki, łącznie z Komorowskim w roli żyrandola.

Jaki lider, taka cała partia, a Palikot to tylko objaw patologii naczelnych struktur Platformy. Ryba psuje się od głowy i wycinanie "wrzodów" nic tu nie da. Tu trzeba leczyć górę, choćby wrzód był na samym dole. Potrzebna jest zmiana od środka - przemiana w myśleniu, odczuwaniu i percypowaniu rzeczywistości. A tego po Tusku spodziewać się nie można, bo jak sam twierdzi, ludzie w tym wieku już się nie zmieniają...

Nie dajmy więc wiary,że Tusk się zmienił.Nic się nie zmieniło i nie zmieni w Platformie.

"Na pocieszenie" mogę tylko powiedzieć, że choroba nieuleczona, prędzej czy później strawi i jego. Prędzej dojdzie do rozpadu "ego" struktury partii, niż do jego wzmocnienia.

Zatem zwierajmy szeregi i szykujmy się do wygranej w wyborach parlamentarnych!

Kto na kogo sceduje głosy

2010-06-21T11:38:00.002+02:00

Sytuacja jest niby podobna jak przed 5 laty. W I turze wyborów na Prezydenta nieznaczną przewagę miał przedstawiciel PO, ale w II turze wygrał człowiek z PiS-u, czyli Lech Kaczyński.

Czy będzie teraz podobnie? Czy nastąpi powtórka z historii? Pięć lat temu głosy swoje oddało PSL i Samoobrona Leppera. Dzisiaj nie można liczyć na Samoobronę. Nie wiadomo, jak zachowa się Pawlak. Z moich obserwacji w Salonie24.pl wynika, że wyborcy PiS-u lubią Pawlaka i dobrze ze sobą obie strony, tj.. blogerzy PiS-wscy i bloger Pawlak, komunikowały się. Czy te nieformalne relacje, podszyte wzajemną sympatią blogerów, mogą mieć wpływ na zachowanie się Pawlaka? Do końca nie byłabym taka pewna. Pawlak,to typ uwodziciela, który swoje umiejętności interpersonalne wykorzystuje wyłącznie dla własnych egoistycznych celów. Pomimo, że PO ostatnio podpadło mocno Pawlakowi, to jednak funkcja marszałka sejmu, oferowana mu przez Komorowskiego jest dość kusząca. Co może mu zaoferować Jarosław Kaczyński, który w tej chwili nie jest u steru władzy? No i w końcu, jak zachował się Pawlak 5 lat temu, gdy Jarosław Kaczyński proponował mu koalicję? Jednym słowem, Pawlak jest mocno niepewny i raczej na niego nie liczyłabym.

O Napieralskim już nie wspomnę.Prawdopodobnie nie będzie chciał podpaść twardemu elektoratowi SLD. Co z tego, że SLD całkiem nieźle komunikuje się z PiS-em na płaszczyźnie nieformalnej. Liczy się fasada i podkreślanie różnić.Wczoraj słyszałam wypowiedź matki Napieralskiego, która mocno zaznaczyła, że Napieralski nie jest jak niektórzy SLD-wcy, czyli jak chorągiewka na
wietrze, którzy są gotowi rezygnować z własnej tożsamości np. na korzyść PO. Wg niej Napieralski był, jest i pozostanie lewicowcem. Jednak z życia dobrze wiemy, że 5 lat temu większość elektoratu lewicowego głosowała ostatecznie na Tuska, uznając go za "mniejsze zło".

Żywiłam duże nadzieje w zw. z wyborcami Korwina Mikke, ale dzisiaj przeczytałam w Salonie, jak jeden z blogerów - zwolenników Mikkego - oświadczył, że nie pójdzie do wyborów w II turze. Tak może postąpić cały elektorat byłego szefa UPR-u.

Jedynie Marek Jurek ogłosił dzisiaj, że będzie popierać J. Kaczyńskiego. Jednak jego elektorat był b. niewielki. Zaledwie 1%.

Hmmm, obawiam się jednak, że w tym roku, sytuacja nie będzie tak korzystna, jak 5 lat temu dla Lecha Kaczyńskiego.

Przed Jarosławem Kaczyńskim stoi trudne zadanie.

Po pierwsze: przed debatą z Komorowskim musi się bardzo dobrze przygotować. Musi być bardzo wyrazisty, merytoryczny, czytelny i bardzo spokojny; nie może dać się sprowokować Komorowskiemu, który prawdopodobnie będzie agresywny, tak jak Donald Tusk 5 lat temu. Musi uważać też na pułapki ze strony Palikota.

W swoich najbliższych wystąpieniach powinien stosować takie hasła, które trafią do potrzeb wyborców Korwina Mikke i Pawlaka. Zdaje się, że nie jest to łatwe zadanie:) Na wyborców Napieralskiego jednak nie liczyłabym...

Nie będzie łatwo, oj nie będzie...

Jednak żywię NADZIEJĘ, że sztab Jarosława Kaczyńskiego wpadnie na jakiś dobry pomysł, dzięki któremu przeciągnie na swoją stronę tzw. niezdecydowany elektorat. Liczę tu na kreatywność Marka Migalskiego i Ryszarda Czarneckiego...

PATRIOTYZM A NACJONALIZM

2010-06-10T01:42:00.000+02:00

Czym różni się patriotyzm od nacjonalizmu?

Patriotyzm, to zdolność do kochania nie tylko wyimaginowanego ideału, lecz zdolność do kochania REALNYCH CZŁONKÓW RODZINY własnego kraju. To także zdolność do akceptacji różnić, indywidualności i odrębności każdego z nas. Na tym polega patriotyzm i na tym polega demokracja.

Patriotyzm to przeciwieństwo infantylnej podejrzliwości, nieufności i nienawiści do wyimaginowanego wroga.

Patriotyzm, to zdolność do funkcjonowania zgodnie z zasadą rzeczywistości, a nie funkcjonowania zgodnie z jakimiś fantazjami.

Patriotyzm, to pokój wewnętrzny i poczucie wolności. Czym więcej w nas wewnętrznej wolności, tym więcej w nas zgody na odmienność i indywidualność.

Wszystko, co jest przeciwieństwem tego co powyżej, można zaliczyć do NACJONALIZMU...wewnętrznego i zewnętrznego...

NIe odpowiada mi kandydatura na RPO p. Z. Romaszewskiej

2010-05-12T14:30:00.007+02:00

Co prawda nie znam jej bliżej, oficjalnie ma duże zasługi (podobnie, jak Jej mąż), ale jednocześnie mam już pewną orientację co do preferowanego systemu wartości przez tę Panią. Zbyt dużo w jej rodzinie liberalnego myślenia i relatywizmu moralnego, o czym zdążyłam się przekonać na podstawie wypowiedzi w Salonie24.pl córki p. Romaszewskiej (dość autorytarnej osoby, przemawiającej czasami językiem Wyborczej i manipulującej rozmową, w sytuacji, gdy znajduje się pod presją krytyki co bardziej konserwatywnych wyborców PiS-u ) oraz zachowania Romaszewskiego, który bronił przyłapanego na zażywaniu narkotyków senatora Piesiewicza. To już po prostu pełną gębę RELATYWIZM MORALNY.

Po osobie RPO spodziewam się postaw etycznych. Kandydat RPO powinien mieć ustrukturyzowany system wartości i umieć rozróżniać DOBRO od ZŁA. Tego uczą np. nauczyciele w szkołach, czy terapeuci w trakcie reedukacji pacjenta. Jeśli widzę, że któryś z polityków zaczyna zacierać granice między DOBREM a ZŁEM, od razu zapala się we mnie zawodowe CZERWONE ŚWIATEŁKO.

Zażywanie narkotyków to ZŁO (szkoda, destrukcja), podobnie, jak zadawanie się z półświatkiem. Jeśli ktoś uważa, że postawy takie nie są naganne i nie są szkodliwe społecznie, to czego mogę się spodziewać po takim RPO? Jak on będzie się zachowywać, gdy ze skargą do niego zgłosi się ktoś, kto np. zaznał poważnej szkody

od polityka, np. Piesiewicza? Czy w ocenie sytuacji "ofiary" również kierować się będzie koneksjami towarzyskimi?

Jednym słowem, znając postawy i skłonności do relatywizowania p.Romaszewskich, jestem PRZECIWNA kandydaturze na RPO p. Z. Romaszewskiej.

Ciekawa jestem, kto ją wysunął, bo mam wrażenie, że nie J. Kaczyński. Odnoszę również wrażenie, że coraz więcej ludzi z PiS-u (skrzydło liberalne) zaczyna się szarogęsić i bezczelnie przejmować kompetencje prezesa partii [p. Poncyliusz]. Na szczęście jeszcze nie zapomniałam, jak liberałowie z PiSu chcieli potraktować Gosiewskiego. Skrzydło liberalne budzi we mnie dużo agresji, bo skupia ludzi bezideowych, zależnych od ocen mediów i przeciwników politycznych. W gruncie rzeczy, to osoby wrogo nastawione do szefa partii. To ci ludzie zdaje się chcieli odesłać J. Kaczyńskiego do Sulejówka. To środowisko, któremu zależy wyłącznie na odebraniu całej władzy szefowi partii. To ludzie bezideowi, kierujący się wyłącznie prymitywnymi pobudkami: władza dla samej władzy. W tej chwili to szkodniki. Musi upłynąć jeszcze sporo czasu, zanim dojrzeją do roli "ojców" swojej partii.I coraz większe mam wątpliwości, czy J. Kaczyński wygra w wyborach prezydenckich. Właśnie z powodu tych "życzliwych" doradców, np. takich jak Poncyliusz, czy Kluzik - Rostkowska.

Dumka Jarosława Kaczyńskiego

2010-05-10T23:31:00.004+02:00

W dzisiejszym poście, senator PO - prof.Sidorowicz - zinterpretował przesłanie Jarosława Kaczyńskiego do Rosjan w następując sposób:

"Orędzie" Jarosława Kaczyńskiego.

Niezależnie od złożonego kontekstu, w tym i wyborczego, niezależnie i od intencji, nagrane wystąpienie prezesa PiS stanowi bezprecedensową aprobatę polityki zagranicznej rządu premiera Tuska i min. Sikorskiego. Tak, po polskiej stronie nie powinno być działań stwarzających Rosjanom alibi do nieprzyjaznej nam polityki. Dysproporcje sił i znaczenia obu krajów wyznaczają obszar realnej polityki, jak najskuteczniejszego realizowania naszych narodowych interesów. Nasze nowe geopolityczne położenie, o którym nie śmieliśmy marzyć, stwarza nam bezprecedensową szansę na racjonalne ułożenie naszych stosunków. Kolejne gesty Rosjan od Westerplatte, poprzez spotkanie premierów Putina i Tuska w Katyniu, ciąg zdarzeń po tragedii smoleńskiej, mogą stać się wyjściem do pojednania. Myślę, że biorąc pod uwagę historię Rosji i kruchość jej demokratycznych instytucji, wyzierający spoza oficjalnej parady żywy kult Stalina, jest to proces znacznie trudniejszy po rosyjskiej stronie. Doceńmy więc próby podjęte przez władze Rosji w ostatnim czasie.

http://sidorowicz.blog.onet.pl/Oredzie-Jaroslawa-Kaczynskiego,2,ID406237109,n

Trudno, trudno czytało się te słowa. Kompletne niezrozumienie. Tu nie było żadnej aprobaty dla polityki na kolanach Tuska!

To był przekaz do tylko pewnej części Rosjan, do ludu. Przekaz, w którym daje do zrozumienia, że dostrzega dobrą część "ja" wielu Rosjan. Tych Rosjan, którzy w ogóle nie identyfikują się z totalitarnymi rządami Putina. To był przekaz do tej części Rosjan o wrażliwszej duszy i zdrowym SUMIENIU.

To, co myśli nt. zagranicznej polityki Tuska Kaczyński, można dowiedzieć się m.in. z nieopublikowanego wywiadu z L. Kaczyńskim:

http://vantomas.salon24.pl/180286,wywiad-prof-a-nowaka-z-lechem-kaczynskim

Kaczyński w ogóle nie identyfikuje się z polityką Tuska; w ostatnio nagranych przekazie vidego wyraził nadzieję, że naród rosyjski przebudzi się, przejrzy na oczy i zawalczy o autentyczne ZMIANY w swoim kraju, stojąc po stronie PRAWDY. Odwołał się do emocji tej wrażliwszej, ale zastraszonej części ludu rosyjskiego. Pokazał, że nie ma w nim wrogości, ani nienawiści do Rosjan, że empatyzuje z nimi, ale w żadnej mierze nie utożsamia się z niemal stalinowskimi metodami rządów Putina (KGB).

Kaczyński w tym krótkim przemówieniu - preludium - pokazał DWIE TWARZE ROSJI: tej dobrej i wrażliwej na cierpienie i krzywdę innych, i tej DESTRUKCYJNEJ, PARANOIDALNEJ, tej putinowskiej.

Stonowany ton jego głosu i muzyczne akcenty w tle, to taka dumka, ktora ma poruszyć czulsze struny Rosjan, zwłaszcza tych, co utracili bliskich w dramatycznych okolicznościach, zwykle w bezsensownych zawiruchach wojennych.

Dumka, to ukraińska, bądź rosyjska pieśń w formie ballady o rzewnym nastroju, często wyrażająca tęsknotę lub żal po utraconej osobie. Zwykle wykonywana z towarzyszeniem bandury.

Oto co w Jarosława Kaczyńskiego duszy gra:

Michnik popiera kandydaturę J. Kaczyńskiego?

2010-05-10T09:16:00.001+02:00

Właśnie przeczytałam w onecie przekaz od P. Poncyliusza, że A. Michnik i A. Olechowski popierają kandydaturę J. Kaczyńskiego:

"Polityk PiS ocenił, że po katastrofie pod Smoleńskiem obraz braci Kaczyńskich został odkłamany, a za kandydatem największej partii opozycyjnej stoi "pewien ruch społeczny". Świadczy o tym ogromna liczba osób, które podpisały się pod kandydaturą lidera PiS, w tym redaktor naczelny "Gazety Wyborczej" Adam Michnik i Andrzej Olechowski, który również startuje w wyborach."

http://wiadomosci.onet.pl/2167220,11,prezes_jest_codziennie_przy_mamie_w_szpitalu,item.html

Czy to znaczy, że będą również głosować na Kaczyńskiego w trakcie wyborów prezydenckich, a Olechowski będzie namawiać swoich wyborców, by (w razie jego niewielkich szans na wygraną),przekierowali głosy na na tegoż pierwszego?

Kim jest Robert Mazurek czyli prosze o informację zwrtoną

2010-05-07T22:46:00.005+02:00

Zamieściłam dzisiaj pod blogiem Roberta Mazurka następujący komentarz:

"Szanowny Panie, małe sprostowanie. Pewnych diagnoz (cząstkowych) można dokonywać na odległość (tak jak na podstawie snów, wypowiedzi pisemnych, czy słownych), ale do tego trzeba mieć odpowiednie przygotowanie merytoryczne; uprawnienia do tego maja np. terapeuci psychoanalityczni (lata szkoleń!). Takich uprawnień nie mają np. psychologowie (oni mogą dokonywać diagnoz jedynie z użyciem testów), bo mają zbyt słabe przygotowanie merytoryczne, np. N. Maliszewski (jest psychologiem wyłącznie z uprawnieniami do diagnozowania z użyciem narzędzi psychometrycznych, a nie diagnoz np. psychoanalitycznych).

A to, co wypluwają z siebie politycy PO, to nic innego, jak zwykła identyfikacja projekcyjna z pozycji schizo – paranoidalnej. Pragnę zaznaczyć, że do takich “ekspertów” zalicza się także prof. J. Reykowski.

Pozwolę sobie tutaj wkleić jeden z moich postów, który poświęciłam “kompetencjom” psychiatrycznym polityków PO, różnych psychologicznych pseudo ekspertów, w tym samego Reykowskiego.

“FYM napisał dzisiaj m.in.: “Psychologowie społeczni i socjologowie, gdy nastaną już w Polsce normalne czasy, tj. takie, w których naukowcy nie będą przedstawicielami agentury, powinni zbadać to szczególne zjawisko, jakim jest jednoczenie się ludzi we wściekliźnie.”

(…)

już wielokrotnie pisałam na swoich blogach, skąd takie zachowania. Ci wściekający i ujadający ludzie reagują paranoidalnie; w ich reakcjach ma miejsce tzw. identyfikacja projekcyjna; grupy społeczne potrafią reagować psychotycznie; często reagują z pozycji schizo – paranoidalnej, w której cechą charakterystyczną jest postrzeganie obiektu zewnętrznego jako prześladowcy; ujadając próbują przejąć kontrolę nad prześladowcą, który może w każdej chwili ich unicestwić. Cechą właściwą dla tego zjawiska jest konfrontacyjność zachowania, a brak dialogu. Jest atak, ponieważ obawiają się ataku. To jest atak na urojony atak. Inaczej mówiąc, pierwotne mechanizmy obronne na pierwotny lęk przed unicestwieniem. Reagując tak, tak naprawdę rzutują na zewnątrz, na zewnętrzne obiekty (np. na Kaczyńskich) własne części prześladowcze, a następnie z nimi się identyfikują (z tymi częściami prześladowczymi) i reagują jak prześladowcy. Na tej zasadzie np. polega zjawisko identyfikacji z katem – ofiara w pewnym momencie zaczyna zachowywać się jak kat. To zjawisko chce m.in. przypisać Reykowski także prawicy, która walczyła z lewicą i cały czas do niej jest nastawiona konfrontacyjnie. O ile kiedyś obóz Solidarnościowy był w tzw.pozycji ofiary w stosunku do totalitarystów i katów – lewicy – to teraz prawica chce przejąć pałeczkę “kata”, a z lewicy uczynić ofiarę.

Hanna Segal pisała, że gdyby nie grupy, to pojedyncze jednostki tak reagujące uznano by za schizofreniczne, czy cierpiące na paranoję.

Jeśli chodzi o Reykowskiego, w ogóle nie jest on dla mnie wiarygodny, choćby z tego względu, że sam od 1949 roku identyfikował się z totalitarystami; więc jak opowiada społeczeństwu, że Kaczyńscy to ludzie autorytarni i totalitaryści,że reagują z pozycji schizo – paranoidalnej, to z czym mamy do czynienia? Oczywiście z jego identyfikacją projekcyjną; tym b-j prawdopodobną, że on nigdy (w odróżnieniu od psychoanalityka) nie przeszedł własnej terapii szkoleniowej; nie ma więc wglądu we własne odszczepione części (np. prześladowcze) i nie zdaje sobie nawet sprawy, że wystawiając swoje diagnozy psychologiczno – polityczne, tak naprawdę projektuje na przeciwników politycznych swoje paranoje – swoich wewnętrznych prześladowców, odszczepione części swojego “ja”.

PS.

Właśnie przeczytałam najnowszy wpis Kataryny, w którym zauważa, że Jarosław Kaczyński jeszcze po katastrofie publicznie nie zabrał głosu, a już w mediach pojawiają się głosy, że Kaczyński ZNÓW DZIELI naród. No i z czym mamy tu do czynienia? Z typową identyfikacją projekcyjną (mechanizmem obronnym z pozycji schizo – paranoidalnej) LIBERAŁÓW i LEWICY, którzy przypisują Kaczyńskiemu własne rozszczepienie i paranoje.”

http://venivenissa.blogspot.com/2010/04/fym-i-fenomen-wscieklizny.html

Jednym słowem, za taki WULGARNY język polityków PO, w tym Bartoszewskiego, proszę obwiniać nie tylko bezmyślnych polityków, ale przed wszystkich PSYCHOLOGÓW, KTÓRZY ŁAMIĄ KODEKS ETYCZNY POLSKIEGO TOWARZYSTWA PSYCHOLOGICZNEGO! Jeden z punktów tego kodeksu wskazuje jednoznacznie, że PSYCHOLOG ZOBOWIĄZUJE SIĘ NIE WYKORZYSTYWAĆ PSYCHOLOGII DO WALKI POLITYCZNEJ. Można to sprawdzić. W wolnej chwili to podrzucę. Mogę również podrzucić nazwiska psychologów, którzy szaklowali Kaczyńskich publicznie (udzielając różnych wywiadów dla mediów publicznych), przyklejając im różne łatki psychiatryczne.

Uważam,że Pan jako dziennikarz mediów ogólnopolskich powinien poruszyć ten temat w swoim artykule, bo za ten pełen inwektyw język polityków, a także za język internautów, w istotnym stopniu odpowiadają psychologowie o poglądach lewicowych i liberalnych!

Mam nadzieję, że Pan dopuści mnie do głosu i zaakceptuje mój komentarz."

No i nie dopuścił. Dlaczego? Że wytknęłam niektórym psychologom nieetyczne postawy? Kim jest ten dziennikarz? Jaką on ma przeszłość? Jakie preferencje polityczne? I w końcu jakie kompetencje posiada, żeby nie dopuszczać mojego komentarza do publicznej wiadomości?

I przy okazji przypominam fragment kodeksu etycznego Polskiego Towarzystwa Psychologicznego:

"W przypadku rezygnacji z wykonywania zawodu psychologa na rzecz innych ról zawodowych ( np. administracyjnych) osoba z wykształceniem psychologicznym nie powinna celowo wykorzystywać związanej z kierunkiem wykształcenia wiedzy oraz umiejętności poznawania ludzi i oddziaływania na nich w sposób niezgodny z etyką zawodową psychologa. Psycholog angażujący się w działalność polityczną nie powinien wykorzystywać prestiżu zawodu psychologa jako argumentu popierającego prezentowane poglądy."

http://www.ptp.org.pl/modules.php?name=News&file=article&sid=29

PS.
A może facet jest pamiętliwy i zapamiętał sobie, jak swego czasu skrytykowałam go za to, jak przeprowadził wywiad z prof. Żarynem; do tego stopnia, że ten przerwał wywiad...

http://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:X6I66r58ThoJ:venissa.salon24.pl/6248,nieempatyczny-wywiad-roberta-mazurka+Nieempatyczny+wywiad+Roberta+Mazurka&cd=1&hl=pl&ct=clnk&gl=pl&client=firefox-a

Analiza intrapsychicznego świata Sławomira Nowaka

2010-05-07T18:32:00.005+02:00

Odezwał się wreszcie jeden z najbardziej agresywnych osobników partii Tuska i bezmyślnie zależny od autorytetów typu prof. Reykowski - Sławomir Nowak.

Oto, po raz kolejny, niezdolny do empatii i samodzielnego myślenia, a za to zdolny do dokonywania schizo - paranoidalnej identyfikacji projekcyjnej świata wewnętrznego polityk PO, ujawnił nam cechy własnej struktury osobowości, przyklejając łatki psychiatryczne przeciwnikom politycznym. Przeanalizujmy więc krok po kroku, wewnętrzne "ja" polityka na podstawie jego projekcji, wyrażonych w następujących słowach:

"wygrana prezesa PiS w wyborach oznaczałaby powrót do "nieustannej podejrzliwości"; "Uważam za sytuację nie do przyjęcia kraj, w którym panuje nieufność, w którym panuje nieustanna podejrzliwość, nie jeden z drugim, a jeden przeciwko drugiemu. To była filozofia lat rządów 2005-07, kiedy rządził Jarosław Kaczyński" - proszę zważyć na AUTORYTARNY - DESPOTYCZNY, NIE ZNOSZĄCY SPRZECIWU - TON WYPOWIEDZI Nowaka; "nie do przyjęcia kraj"; poza tym warto zauważyć, iż (wzorując się na stylu analizy Hanny Segal), FANTAZJE NOWAKA WSKAZUJĄ NA OBECNOŚĆ W NIM TZW. OBIEKTÓW PRZEŚLADOWCZYCH, KTÓRE WYPROJEKTOWUJE NA ŚWIAT ZEWNĘTRZNY i wobec których jest podejrzliwy; oczyma paranoidalnej części swojego "ja" widzi paranoika - prześladowcę, który dzieli a nie łączy- Jarosława Kaczyńskiego; Jarosława Kaczyńskiego, który do 10 kwietnia ewidentnie znajduje się w pozycji depresyjnej (określenie psychoanalityczne, odnoszące się do rozwoju psychicznego jednostki; oznacza ona zdrowie psychiczne; w psychoanalizie uznaje się, że jednostki, które w swoim rozwoju osiągnęły etap depresyjny, są zdolne do miłości, jak i przeżywania depresji po utracie ukochanego "obiektu"; nikt nam nie wmówi, żaden totalitarysta od 1949 r. Reykowski, czy bezmyślnie zależny od autorytetów Sławomir Nowak, że J. Kaczyński tego teraz nie doświadcza!),

"Polska dzieli się na "jasną" i "ciemną". Ta pierwsza to rządy Platformy Obywatelskiej i "fajne perspektywy" w kraju, który "jest otwarty, jest obecny w Europie jako kraj przyjazny, który ma dobre relacje z Niemcami i Rosją".
Polska "ciemna" to - według Nowaka - "kraj, w którym niektórzy duchowni dzielą ludzi na prawych, nieprawych, na przyzwoitych i nieprzyzwoitych, którzy mówią, kto powinien kiedy zginąć."- no i kto tu dokonał podziału Polski na czarno - białą? Może to Kaczyński użył metafor "Polski jasnej i Polski ciemniej"?:); wypowiedź ta jest niczym innym, jak projekcją ROZSZCZEPIONEJ STRUKTURY "JA" OSOBY, KTÓRA JEST TWÓRCĄ TYCHŻE FANTAZJI; wyraża życzenie integracji, ale widzi w obiektach zewnętrznych ROZSZCZEPIENIE, które jest wyłącznie projekcją jego wewnętrznego, tj. rozszczepionego i czarno - białego świata,

"ogromna ilość głosów poparcia dla Jarosława Kaczyńskiego w żaden sposob nie niepokoi Platformy" - to czego się boi powrotu "paranoików" do władzy?:) typowe ZAPRZECZENIE, właściwe dla jednostki schizo - paranoidalnej, która boi się wyimaginowanych prześladowców,

to "daje do myślenia, zwłaszcza wyborcom Bronisława Komorowskiego, wyborcom tej jasnej i optymistycznej wersji Polski, że trzeba się wziąć w garść i do roboty" - zaciskać ręce w pięści i do bicia "czarnych"? RASISTA JEDEN!

http://www.niezalezna.pl/article/show/id/33892

Marek Migalski i narcyzm PO

2010-05-02T12:28:00.006+02:00

Marek Migalski napisał w swoim dzisiejszym poście, następujący komentarz:

"J. M. K. Wścieklica, czyli zły Śniadek

Zastanawiam się dlaczego z taką agresją przyjęto decyzję „Solidarności” o poparciu w wyborach prezydenckich Jarosława Kaczyńskiego. Co powoduje, że wielu polityków i dziennikarzy dostało wścieklizny i atakowało Janusza Śniadka tak, jakby jego związek wyraził wsparcie dla Stana Tymińskiego, Benito Mussoliniego lub co najmniej producenta wkładek do butów? Widziałem co najmniej dwa wywiady telewizyjne, w których szef „S” musiał gęsto tłumaczyć się z tej decyzji i wyraźnie wkurzał dziennikarzy swoimi argumentami. Odezwało się także kilku oburzonych polityków z niezastąpionym Lechem Wałęsą na czele.

Co takiego strasznego zrobiła „Solidarność”? Czy poglądy Kaczyńskiego nie są jej bliższe, niż poglądy na gospodarkę i państwo Komorowskiego? Czy ten związek zawodowy nie ma prawa do takiej decyzji? Dlaczego nie przesłuchuje się szefa OPZZ na okoliczność poparcia przez tę organizację Grzegorza Napieralskiego? Dlaczego ta decyzja nie wywołuje furii i oskarżeń? Co takiego zrobił Śniadek, że zasługuje na takie filipiki pod swoim adresem?

Może jest to spowodowane tym, że zwolennicy PO boją się, że nie uda im się przedstawić siebie jako jedynych prawych dziedziców historycznej „S”, nawet mając na zapleczu Wałęsę? A może nie potrafią wybaczyć Śniadkowi pięknego przemówienia w Krakowie na uroczystościach pogrzebu pary prezydenckiej? Może boli ich to, że to przemówienie było wielokrotnie przerywane burzą oklasków, podczas gdy speech Komorowskiego przyjęto jedynie zdawkowymi brawami? Może widzą w decyzji „S” ważne wydarzenie mogące pomóc naszemu kandydatowi w wygraniu nadchodzącej elekcji? Coś jednak bardzo musi boleć tych wszystkich, którzy sypią gromy na głowy Śniadka i jego kolegów. Ale oznacza to tylko tyle, że była to decyzja ważna. I wypada Januszowi Śniadkowi i jego kolegom za nią podziękować!"

Odpowiedź jest prosta. Psychoanalityk nie ma najmniejszej trudności w wyjaśnieniu tych stosunkowo prostych a prymitywnych zjawisk.

Do świadomości liberałów zaczyna dochodzić prawda o nich samych. Oni widzą, że nie są tak kochani przez społeczeństwo, nie są tak NAJpiękniejsi na świecie, jakby tego chcieli. "Zwierciadełko, zwierciadełko, powiedz mi przecie, kto najpiękniejszy na tym świecie?". Dopóki mieli takie fałszywe zwierciadło w postaci mediów i zafałszowanych sondaży, to wszystko było ok. Ale jak otrzymali REALNE odzwierciedlenie od Polaków na ulicach (tuż po katastrofie w Smoleńsku), to dostają wścieklizny. Ot, pierwotnie narcystyczna ZAWIŚĆ, jaka ma często miejsce wśród rodzeństwa. Oni reagują jak typowi NARCYZI, którzy oczekują tylko POZYTYWNEGO ODZWIERCIEDLENIA. Tak samo reagują pacjenci narcystyczni w gabinetach terapeutycznych. Jak zobaczą, że nie są chwaleni i podziwiani przez grupę, że są nawet krytykowani, to dostają wścieklizny, bo zostało zranione ich NARCYSTYCZNE self/ "JA"/ego.

Teresa Bochwic - brak kompetencji zawodowych czy brak kontroli nad impulsami?

2010-05-01T23:37:00.019+02:00

Teresa Bochwic, z wykształcenia FILOZOF, członek Rady Etyki Mediów, autorka m.in. takich publikacji, jak: "Lęk u dziecka", "Sama z dziećmi : poradnik życiowy dla samotnych matek ", była (?) członkini Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, zostawiła niedawno pod blogiem 1maud, niezwykle "intrygujący" komentarz:

"Wyrobnicy

Nie warto czytać komentarzy na publicznych forach. Piszą je często wynajęci ludzie, widać to po wielu szczegółach. Podobno płaci się marnie, ale to są często niepełnosprawni, którzy sobie dorabiają.
Ja sama ze sto kilkadziesiąt razy wpisywałam się na fora onetu czy wp i chyba tylko raz pojawił się mój wpis, choć nie były one agresywne ani bezdennie głupie, jak sądzę."

http://1maud.salon24.pl/176682,niekonwencjonalny-dodatek-prezydent-rp#comment_2507016

Muszę przyznać, że te słowa z użyciem zwrotu "niepełnosprawni" wywołały u mnie ciarki na ciele. Przypominam,że ta pani w 2007 roku obroniła doktorat w Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie - jednej z najlepszych uczelni w Polsce, kształcących studentów na pedagogów/terapeutów, pracujących z osobami NIEPEŁNOSPRAWNYMI! Uważam,że porównanie chamstwa internetowyego - wolontariuszy PO, piszących na zamówienie partii Tuska - do osób NIEPEŁNOSPRAWNYCH (obojętnie w jaki sposób), jest przerażające! Czy obrona doktoratu przez ta panią na tej właśnie uczelni, nie jest jakimś potwornym nieporozumieniem? Jak można porównywać hołotę internetową do Bogu ducha winnych osób niepełnosprawnych! Taka postawa pani doktor, członkini PTP oraz Rady Etyki Mediów jest NIEETYCZNA! Czy ta pani kontroluje swoje emocje i słowa? I jeszcze jedno pytanie: jakie posiadała dotychczas kompetencje do obrony doktoratu w Akademii Pedagogiki Specjalnej i bycia członkiem Polskiego Towarzystwa Psychologicznego?

Jednocześnie w 2006 roku podpisała się pod listem przeciwko Kazimierze Szczuce, która swego czasu w programie K. Wojewódzkiego, sparodiowała niepełnosprawną dziewczynę - Magdę Buczek:

Do: Telewizja Polsat Szanowni Państwo

W dniu 26 lutego 2006 roku pani Kazimiera Szczuka jako gość programu Kuby Wojewódzkiego Telewizji Polsat w sposób oburzający sparodiowała sposób wymowy Madzi Buczek, prowadzącej w Radiu Maryja audycję Podwórkowych Kółek Różańcowych Dzieci.

Naruszyła w ten sposób godność ludzką nieuleczalnie chorej, poruszającej się na wózku inwalidzkim.

Uważamy, że Telewizja Polsat powinna przeprosić tych, których Pani Kazimiera Szczuka obraziła swoim zachowaniem.

Pozostaję z szacunkiem"

http://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:2_F2JY89NpsJ:www.prawica.net/node/2875+Teresa+Bochwic,+osoby+niepe%C5%82nosprawne&cd=4&hl=pl&ct=clnk&gl=pl&client=firefox-a

Cóż, przemawiam z pozycji surowego superego, ale obok takich metafor, jakich użyła ta pani,nie jestem w stanie przejść obojętnie. No i nie lubię CHORĄGIEWEK NA WIETRZE, czyli osób niestabilnych i nieprzewidywalnych w zachowaniach. Tak więc uważajcie drodzy prawicowi internauci na swoje słowa, które wypowiadacie tej pani w prywatnej korespondencji (ja wiem, że część z Was koresponduje z tą panią). I w żadnym wypadku nie podpisujcie się imieniem i nazwiskiem. Osoba, która przedstawia tak biegunowy autoportret: "nieufna i naiwna, krnąbrna i zgodliwa", z reguły jest nieprzewidywalna. Wystarczy, że wypowiecie swoje odrębne zdanie, np. w przypadku Rebeliantki, a zostaniecie uznani za WROGA. Ale tak mają osoby z natury "nieufne".

PS.

Przypominam, że ta pani (koleżanka Kłopotowskiego) broniła również senatora Piesiewicza, oskarżonego o zadawanie się z półświatkiem (p. prostytutki) i zażywanie narkotyków.

PS1.

Tym razem Leski miał rację, gdy pisał do członkini Rady Etyki Mediów:

"Szanowna Pani ma dowody tych kalumni rzucanych pod adresem niepełnosprawnych?"

http://1maud.salon24.pl/176682,niekonwencjonalny-dodatek-prezydent-rp#comment_2511018

A Koteusz próbuje relatywizować, pisząc:

Krzyś: "pozwala pani oczerniać niepełnosprawnych en bloc?"

Tobie się coś nie pomyliło aby?

Może chodzi Ci o ten fragment na przykład:
"w wolnej chwili poczytać różne ciekawe teksty"

Że niby nie każdy potrafi czytać ze zrozumieniem?"

http://oporni.salon24.pl/176981,postawy-moralne-wczoraj-i-dzis#comment_2512962

Nie, ja z takimi postawami, jakie zaprezentowała T. Bochwic, nie będę się solidaryzowała. NIe taką kulturę pedagogiczną/psychologiczną wyniosłam ze studiów, żeby używać słowa "niepełnosprawny" jako inwektywy. Przedstawicielka tej części prawicy jest mi całkowicie obca. No i nie znoszę ludzi, którzy w życiu stosują wobec różnych ludzi podwójne standardy.

CIEKAWA JESTEM, JAK MOŻE POCZUĆ SIĘ CHOĆBY TA OSOBA PO PRZECZYTANIU SŁÓW TERESY BOCHWIC O NIEPEŁNOSPRAWNYCH:

http://swiadkowiehistorii.pl/relacje.php?a=swiadectwo&id=28

FYM i fenomen wścieklizny

2010-04-28T13:35:00.003+02:00

FYM napisał dzisiaj m.in.: "Psychologowie społeczni i socjologowie, gdy nastaną już w Polsce normalne czasy, tj. takie, w których naukowcy nie będą przedstawicielami agentury, powinni zbadać to szczególne zjawisko, jakim jest jednoczenie się ludzi we wściekliźnie."

FYM-ie, poco Ci opinia jakiegoś psychologa społecznego, czy socjologa, jak możesz uzyskać już teraz odpowiedź, przynajmniej częściową od psychoanalityków "blogowych":) Pragnę przypomnieć, że cała psychologia społeczna i socjologia wyłoniły się z psychoanalizy. Obecnie wszystkie te trzy działy nauki wzajemnie się uzupełniają i rozbudowują swoje koncepcje teoretyczne na bazie doświadczeń i odkryć pozostałych dwóch. Tak to w tej chwili wygląda. A największe jednak doświadczenie mają psychoanalitycy (psychoanaliza ma już ponad 100 lat i ciągle ewoluuje).

Jednak ja już wielokrotnie pisałam na swoich blogach, skąd takie zachowania. Ci wściekający i ujadający ludzie reagują paranoidalnie; w ich reakcjach ma miejsce tzw. identyfikacja projekcyjna; grupy społeczne potrafią reagować psychotycznie; często reagują z pozycji schizo - paranoidalnej, w której cechą charakterystyczną jest postrzeganie obiektu zewnętrznego jako prześladowcy; ujadając próbują przejąć kontrolę nad prześladowcą, który może w każdej chwili ich unicestwić. Cechą właściwą dla tego zjawiska jest konfrontacyjność zachowania, a brak dialogu. Jest atak, ponieważ obawiają się ataku. To jest atak na urojony atak. Inaczej mówiąc, pierwotne mechanizmy obronne na pierwotny lęk przed unicestwieniem. Reagując tak, tak naprawdę rzutują na zewnątrz, na zewnętrzne obiekty (np. na Kaczyńskich) własne części prześladowcze, a następnie z nimi się identyfikują (z tymi częściami prześladowczymi) i reagują jak prześladowcy. Na tej zasadzie np. polega zjawisko identyfikacji z katem - ofiara w pewnym momencie zaczyna zachowywać się jak kat. To zjawisko chce m.in. przypisać Reykowski także prawicy, która walczyła z lewicą i cały czas do niej jest nastawiona konfrontacyjnie. O ile kiedyś obóz Solidarnościowy był w tzw.pozycji ofiary w stosunku do totalitarystów i katów - lewicy - to teraz prawica chce przejąć pałeczkę "kata", a z lewicy uczynić ofiarę.

Hanna Segal pisała, że gdyby nie grupy, to pojedyncze jednostki tak reagujące uznano by za schizofreniczne, czy cierpiące na paranoję.

Jeśli chodzi o Reykowskiego, w ogóle nie jest on dla mnie wiarygodny, choćby z tego względu, że sam od 1949 roku identyfikował się z totalitarystami; więc jak opowiada społeczeństwu, że Kaczyńscy to ludzie autorytarni i totalitaryści,że reagują z pozycji schizo - paranoidalnej, to z czym mamy do czynienia? Oczywiście z jego identyfikacją projekcyjną; tym b-j prawdopodobną, że on nigdy (w odróżnieniu od psychoanalityka) nie przeszedł własnej terapii szkoleniowej; nie ma więc wglądu we własne odszczepione części (np. prześladowcze) i nie zdaje sobie nawet sprawy, że wystawiając swoje diagnozy psychologiczno - polityczne, tak naprawdę projektuje na przeciwników politycznych swoje paranoje - swoich wewnętrznych prześladowców, odszczepione części swojego "ja".

On próbuje nawiązywać w swych diagnozach do koncepcji psychoanalitycznych, ale jednocześnie nie ma żadnego wglądu w siebie samego (jest tylko teoretykiem). Jest więc niewiarygodny. W jego diagnozach jest wiele tzw. zmiennych zakłócających, tj. jego własnych projekcji. Jak może być wiarygodny psycholog, który od 1949 roku mocno identyfikował się z państwem totalitarnym (jakim był ZSRR), a jednocześnie te same cechy teraz gwałtownie odrzuca i przypisuje Kaczyńskim? Zaprzeczenie, to także mechanizm obronny,właściwy dla pozycji schizo - paranoidalnej.

PS.
Właśnie przeczytałam najnowszy wpis Kataryny, w którym zauważa, że Jarosław Kaczyński jeszcze po katastrofie publicznie nie zabrał głosu, a już w mediach pojawiają się głosy, że Kaczyński ZNÓW DZIELI naród. No i z czym mamy tu do czynienia? Z typową identyfikacją projekcyjną (mechanizmem obronnym z pozycji schizo - paranoidalnej) LIBERAŁÓW i LEWICY, którzy przypisują Kaczyńskiemu własne rozszczepienie i paranoje.

Kaśka Pyzol - wulgarna część jej osobowości, czy lęk przed psychotycznością?

2010-04-27T12:24:00.004+02:00

Migalski przekonuje w dzisiejszym wpisie, że najbliższe wybory prezydenckie, to nie będzie walka na programy, czy na PR, lecz walka na osobowości. Autor pisze:

"Co zatem będzie się liczyło? Osobowości! To będzie starcie osobowości i charakterów. A to nie jest dobra wiadomość dla PO, bo ich kandydat jest kandydatem zastępczym, erzatzem, zawodnikiem zapasowym, niepodmiotowym. Nasz kandydat jest natomiast, po śmierci ś. p. Lecha Kaczyńskiego, oczywisty i naturalny. Będzie to więc starcie kandydata substytutywnego z kandydatem esencjonalnym. Bo Jarosław Kaczyński, przy wszystkich swoich wadach, ułomnościach i brakach, jest jednak jakiś! Jest realnym bytem, prawdziwym, nieudawanym. Podczas gdy Bronisław Komorowski ma w sobie coś sztucznego i imitacyjnego, co ujawniło się zresztą w ciągu ostatnich dni. Mam nadzieję, że Polacy dostrzegą te różnicę."

http://migal.salon24.pl/175242,substytutywny-versus-esencjonalny

Do blogu wpada błyskotliwa "patriotka" i amator psycholog - Kaśka Pyzol i zostawia komentarz, używając mojej osoby, jako narzędzia - inwektywy, wymierzonej w M. Migalskiego:

"Matko Swieta!

Byl pan z Venissa na randce????

(...)"

Komentarz ten podchwycił jakiś liberał, czy lewak (a może jedno i drugie w jednym) - s.flores:

":)))))

Najzabawniejsza i najbardziej wyszukana obelga jaką kiedykolwiek widziałem w Salonie. I do tego w samo sedno. Szacunek!"

A następnie Sasanka:

@Pyzol

Gdyby ktoś zorganizował salonowy konkurs na komentarz roku, to na pewno ten znalazłby się w pierwszej dziesiątce ;)"

Oto obraz części prawicy, podobno identyfikującej się z PiS-em, która pisze w Salonie24. Zastanawiam się, co za ludzie siedzą na różnych prawicowych portalach, jaką mają mentalność, osobowość, TOŻSAMOŚĆ, kim oni naprawdę są, że bliższe mentalnie są im takie wulgarne osobniki, jak SanFlores, J. Jarecki, czy M. Gawlikowski, niż ludzie z własnej "rodziny"? Jak Ci ludzie komunikują się, czy komunikowali we własnych pierwotnych rodzinach, gdy któremuś z członków rodziny działa się krzywda? Też stawali po stronie chama? Też TCHÓRZYLI i identyfikowali się z "katem"? Bali się o własną skórę? Obawiali się o własny wizerunek w oczach chamów?

Kiedy sobie pomyślę, jak reagowali niektórzy znajomi faceci z Salonu, gdy widzieli, jak topornie napadał na mnie ich koleś Gawlikowski i jak umniejszali jego chamstwo, wybierając wulgarną wersję - plotę - na mój temat, to myślę sobie: "Biedni, niedowartościowani i zalęknieni ludzie. Wolą tworzyć swój wizerunek w internecie obok narcystycznego dziennikarza, niż jakiejś tam podejrzanej terapeutki". Pomyślałam sobie, ileż w nich samych musi być lęku przed własną psychotycznością, a może lęku przed psychotycznością jakiegoś członka rodziny, że tak TCHÓRZĄ i wolą publicznie posługiwać się moją osobą, jako obelgą, niż stanąć w obronie członka "rodziny" (prawicy).

Ileż w nich wszystkich jest rozszczepienia: z jednej strony widzą we mnie terapeutę - prześladowcę - który bezlitośnie ich "diagnozuje", a z drugiej - w co drugim zdaniu walą etykietami psychiatrycznymi, jako obelgami i inwektywami.

Podobne rozszczepienie w zachowaniu widzę na portalu blopressie: z jednej strony zaprasza się mnie na swoją stronę do prowadzenia bloga, z drugiej - administracja blogpressu zachowuje sie dokładnie jak admini z Salonu - wolą skasować moje komentarze na interwencję nie znoszącego krytyki - Gawlikowskiego - niż pozwolić mi się bronić, czy wyrażać swoje opinie o wirtualnym pseudo bohaterze.

Czy ktoś ma jeszcze jakieś wątpliwości, że i po tzw. prawicy są ludzie, którzy mają problemy z własną tożsamością i że w każdej chwili mogą wejść w rolę zdrajcy? Z lęku przed napiętnowaniem, choćby przez takiego kolesia Gawlikowskiego?

Również zadaję sobie pytanie, co siedzi w części prawicy, która nachalnie wciska Jarosława Kaczyńskiego w rolę Prezydenta? Podczas, gdy istnieje b. zasadne podejrzenie, że katastrofa pod Smoleńskiem, to zaplanowany zamach na życie obu Kaczyńskich (przypominam,że samolotem miał także lecieć Jarosław Kaczyński), chcą narażać tego zacnego i uczciwego Człowieka, na REALNE NIEBEZPIECZEŃSTWO! To, że J. Kaczyński zdecydował się kandydować na Prezydenta, z terapeutycznego punktu widzenia mnie nie dziwi. On bardzo czuje się związany mentalnie z nieżyjącym bratem i podświadomie chce do niego dołączyć. Jego decyzję uważam,że formę samobójstwa, a ci którzy mobilizują go do wzięcia w nim udziału, niczym się nie różnią od tych, którzy dotychczas życzyli śmierci obu Kaczyńskim. Powtarzam, po stronie prawicy, identyfikującej się fasadowo z PiS-em jest dużo krypto wrogów Kaczyńskiego, którzy nie życzą mu dobrze. I nie liczą się tu żadne racjonalizacje i intelektualizacje - liczy się to co pod spodem, pod maskami słów. Liczą się autentyczne pragnienia i fantazjęe Kompletny brak EMPATII dla człowieka, który przeżył potworny DRAMAT - w jednym dniu stracił brata i jego żonę i najbliższych przyjaciół. Czy ktoś z Was - "prawicowi internauci" - brał udział w tylu pogrzebach w ciągu 1 tygodnia, co J. Kaczyński? Czy ktoś z Was autentycznie wszedł w skórę J. Kaczyńskiego i wyobraził sobie, jakie on teraz ma w sobie uczucia i ile jest w nim teraz rzeczywistej siły? A co będzie z Jego matką, gdy nie daj Boże (!), jemu się coś złego stanie?

Boję się, boję się bardzo o Kaczyńskiego. Boję się, że i Jego możemy niebawem stracić... NIE PRZYKŁADAM DO TEGO RĘKI.

Rozszczepienie myślenia czyli identyfikacja projekcyjna M. Gawlikowskiego

2010-04-25T23:30:00.003+02:00

Hej, hej! Ja tylko na chwilkę. Podrzucam Czytelnikowi krótką ćwiczeniówkę w ramach ogólnopolskiej edukacji w zakresie kultury psychologicznej Polaków. Co sądzicie o poziomie kultury osobistej oraz jakości dominujących emocji u M. Gawlikowskiego?

Właśnie przeczytałam intrygujący wpis Andrzeja Tadeusza Kijowskiego pt.:

"Cenzura we WPROST !!! - To nie sen to już otwarta Wojna !". Polecam.

Autor napisał m.in.:

Marek Król napisał felieton, Nie polezie orzeł w GW-na z którego wynika, że Wajda nie czuje żałoby narodowej, a Polacy upomnieli się o Godność Państwową chowając swego Prezydenta z królewskimi honorami. Jest ten felieton także uzasadnionym acz niewybrednym atakiem na Gazetę Wyborcza.

Pod felietonem Marka Króla - ciągle jeszcze dostępnym na stronie internetowej Wprost ( na wszelki wypadek tworzę mirror) znajdujemy ponad pół tysiąca głównie pozytywnych komentarzy.

Wydawca ma czelność ponformować, że u niego nie ma miejsca na takie teksty.

Wzywam zatem wszystkich czytelników pisma "Wprost" oraz reklamodawców do zaprzestania kupowania i reklamowowania się w tym piśmie.

Do ekonomicznego przekonania Wydawcy, że dla takich zachowań nie ma miejsca na Polskim Rynku Prasowym."

Po czym wparował Gawlikowski i zostawił taki oto komentarz:

" Tekst Króla był wyjątkowo chamski.

Żadne szanujące się pismo nie wydrukowałoby takich wymiocin. Nawet Trybuna Ludu w czasach, kiedy Król był sekretarzem KC PZPR i współpracownikiem SB."

Ciekawa jestem co można powiedzieć o dziennikarzach pokroju Gawlikowski, który używa tak prymitywnych i konfrontacyjnych zwrotów (z poziomu osoby zregresowanej), nie tylko wobec Króla, ale także wobec wyborców PiS-u, którzy wyjątkowo silnie i głęboko przeżyli żałobę po śmierci L. Kaczyńskiego i pozostałych pasażerów samolotu. Przypominam, że człowiek ten wyzywał w Salonie mnie, jak i innych PRAWICOWYCH wyborców, od HIEN CMENTARNYCH. Muszę przyznać, że aż takiej topornej ślepoty emocjonalnej i braku empatii nie spodziewałam się po tym człowieku... No i te śmieszna zwroty z poziomu oralnej fiksacji: "Chodzi o brak smaku." Za to on ma "smak", pisząc o WYMIOCINACH i CHAMSTWIE M. Króla...

Warto wspomnieć również i to, że mój ŚP. Ojciec miał rację, mówiąc, że w III RP należy zachować zasadę ograniczonego zaufania wobec tzw. prawicowych dziennikarzy. Jedynie szanował dziennikarzy z kręgu "Gazety Polskiej", którzy jeszcze do niedawna prowadzili audycje w I programie Polskiego Radia.

Kto jak kto, ale mój Ojciec miał nosa do tzw. polskich dziennikarzy.

ODCHODZĘ Z SALONU

2010-04-10T15:45:00.002+02:00

Ponieważ BEZ UZGODNIENIA ZE MNĄ, a na interwencję PIENIACZA GALIWLIKOWSKIEGO został ununięty wpis o następującej treści:

Śmierć Prezydenta, "ta tragedia, to apogeum tej nienawiści, jaką zionęło wielu Polaków nakręcanych przez polityków PO".

Od 2005 roku wielu polityków PO i ich wyborców w swoich komentarzach - w licznych fantazjach - uśmiercało symbolicznie L. Kaczyńskiego. Chciało doprowadzić do jego śmierci społecznej - odsunąć raz na zawsze ze świata polityki. TAKIE BYŁO ICH ŻYCZENIE. I ta energia nienawistnych uczuć wreszcie dosięgnęła znienawidzonego Człowieka.

Symbolizacja śmierci stała się KONKRETEM...

Niestety, ale tak to czuję, tak to widzę. W psychoanalizie nazywa się to punktem maksymalnego cierpienia...

NO I TE ŻAŁOSNE SŁOWA NIESIOŁOWSKIEGO:

"Skończyły się spory polityczne, trzeba oddać hołd tym, którzy zginęli w tak straszny sposób".

SCYZORYK W KIESZENI SIĘ OTWIERA!"

PROSZĘ O LIKWIDACJĘ MOJEGO KONTA i WYKASOWANIE MOICH WSZYSTKICH NOTEK. W MOIM BLOGU NIKT NIE BĘDZIE GRZEBAŁ BEZ MOJEJ WIEDZY!

Nie wyobrażam sobie więcej obcować w tak zakłamanyn środowisku, w którym panuje cenzura dziennikarska o mentalności PIENIACZA GAWLIKOWSKIEGO.

PS.
To jest komentarz, jaki zamieściłam w Salonie24.pl

Polacy nie potrafią kochać

2010-03-21T16:33:00.000+01:00

Od wczoraj czytam różne agresywne komentarze na onecie, "Dzienniku", czy tu w Salonie, odnoszące się do ciężkiej choroby Jadwigi Kaczyńskiej oraz faktu, że zarówno Prezydent, jak i były premier, spędzają teraz wiele godzin przy łóżku chorej matki. Nietrudno zauważyć, że ta obrzydliwość komentarzy internautów, polega m.in. na tym, że zarzuca się Głowie Państwa, zaniedbywanie obowiązków służbowych, znajdowanie pretekstu do nieróbstwa, oraz że z choroby matki, robi sobie Public Relation. Przeszkadza im obraz synów, którzy są blisko kochanej przez nich osoby. Nietrudno też zauważyć, że te prymitywne komentarze pozostawia zwykle elektorat PO!

Co oznaczają te zachowania? Na głębszym poziomie, oznaczają one nic innego, jak to, że osoby te nie wiedzą, co znaczy odczuwać wdzięczność do matki, czy ojca, za to co nam dali w życiu. Obce im jest wyrażanie wdzięczności matce poprzez dawanie jej wsparcia i opieki w trudnych chwilach. Obcy im jest w ogóle temat bliskości z ukochaną osobą.

Gdy ludzie ci wylewają zalegającą i wypieraną nienawiść na widok kadru, ukazującego synów przy łóżku chorej matki, to mówią oni przede wszystkim o sobie - o swojej przeszłości i teraźniejszości, przeszłej i obecnej sytuacji rodzinnej i o różnych deficytach w kontekście przeżywania bliskości Tym ludziom przede wszystkim przeszkadza BLISKOŚĆ, stąd taka złość i zawiść na widok ludzi, którzy potrafią kochać.

Ciekawe są również reakcje niektórych kobiet oraz spostrzeżenia innych kobiet na temat zachowania tych pierwszych. Jedna z internautek w Salonie, skomentowała zachowanie innej internautki, obśmiewającej Kaczyńskich za to, że godzinami czuwają przy łożu chorej matki, w następujący sposób:

"(...) nadal obstaję przy moim zdaniu, że to taka "artystyczna" prowokacja w stylu Nieznalskiej, skoro, jak tu i tam czytam, że osoba ta znana jest na S24 ze swojej antypatii do Kaczyńskich."

No cóż, kobiety, którym przeszkadza obraz bliskości oraz obraz silnego mężczyzny wspierającego "słabą" , bo chorą kobietę, zapewne uruchamia co u poniektórych kobiet, wypartą zawiść... o członek męski... Współczuję tym kobietom, bo pewnie im trudno jest utrzymać związki z mężczyznami., trudno jest im przyjąć pomoc ze strony mężczyzn. Żaden mężczyzna nie lubi, gdy kobieta chce zabrać mu jego płeć...

Przypomniało mi tu jeszcze coś innego, mianowicie teorię Pierwotnej Troski Macierzyńskiej D.W. Winnicotta. Zdaniem autora, kobiety, które silnie identyfikują się z płcią męską, nie są w stanie wejść w rolę matki opiekuńczej i pogodzić to z innymi ambicjami, np. zawodowymi. Wejście w rolę matki empatyzującej z potrzebami niemowlęcia, jest czymś nie do zniesienia, bo ambicje zawodowe, są silniejsze. Nie przyjdzie im nawet do głowy, że czas "zależności" od dziecka jest tymczasowy i szanse na realizację innych ambicji nie przepadają; są zawieszone tylko na jakiś czas. Rzeczą naturalną jest bowiem, że trzeba zaopiekować się bezbronną, na swój sposób "chorą" osobą. Podobnie zachowują się, gdy ktoś w rodzinie zachoruje, np. ich własna matka...

A pomyśleć, że Freud powiadał, że miarą zdrowia, zarówno jednostki, jak i całych społeczeństw, jest zdolność do pracy i zdolność do kochania.

Jednym słowem, Polacy i Polki nie potrafią kochać...Jest ich jakieś 60%...

Narcystyczne dzieci narcystycznych liberałów

2010-02-21T15:13:00.002+01:00

Właśnie czytam jeden z rozdziałów książki pt. "Diagnoza psychoanalityczna" - "Osobowość narcystyczna". Jako że istnieje związek pomiędzy tym co jest przedmiotem moich aktualnych "przemyśliwań" oraz aktualnych lektur a używaną przeze mnie terminologią w różnych komentarzach salonowych, tako i teraz pragnę potwierdzić wspomnianą zależność:) Nie, nie, nie czynię tego pod wpływem lektur prof. Sadurskiego.Korelacja jest raczej odwrotna:)

Już nie pierwszy raz napotykam na dygresje polityczne w książkach psychoanaitycznych. Dużo takich odniesień czyniła np. Hanna Segal. Także wielu polskich psychologów i psychoterapeutów, próbuje swoich sił w analizach psychologiczno - politycznych (nawiązując w swych diagnozach, nierzadko do teorii psychoanalitycznych). Problem w tym,że ich analizy są jednostronne, bo dotyczą wyłącznie polityków PiS-u. Chodzi tu o takie postaci jak np. prof. Reykowski, Milena Karlińska - Nechrebecka (w "Polityce"), czy Jacek Santorski. Jak widać, są to głównie albo osoby silnie identyfikujące się z lewicą albo liberałami. Można więc uznać, że ich "analizy" pozbawione są wglądu w "ja" partii, z którymi mocno się identyfikują. A one też mają swoje patologiczne "ja". No cóż, narcystyczni dziennikarze, dopuszczają do głosu tylko narcystycznych psychologów:)

I oto w jednej z najnowszych pozycji psychoanalitycznych (autorstwa angielskiej psychoanalityczki,) natknęłam się na wzmiankę o liberałach oraz ich dzieciach. A mowa o tym jest w rozdziale "Osobowość narcystyczna". Pozwolę sobie przytoczyć fragment niniejszego tekstu:

"Po raz kolejny widzimy, w jaki sposób pewne struktury charakteru mogą być "dziedziczone", choć aby wychować narcystycznego potomka, nie trzeba mieć osobowości narcystycznej. Rodzic może okazywać swe narcystyczne potrzeby wobec wybranego dziecka (jak w przypadku matki, której syn poszedł do Harvardu),w efekcie czego nie będzie ono umiało odróżniać prawdziwych uczuć od wysiłków nastawionych na zadowolenie innych lub wywarcie na nich wrażenia. To, co dla jednego rodzica jest nieistotne, dla innego jest bardzo ważne. Wszyscy pragniemy, by nasze dzieci miały to, cego nam brakowało, co jest pragnieniem nieszkodliwym tak długo, jak długo powsztrzymujemy się od wywierania presji, by dziecko przeżyło swoje życie dla nas.

W artykule "The Emergence of Fun Morality" ("Pojawienie się moralności zabawy") Martha Wolfenstein (1951) opisała interesujący przykład dynamiki narcystycznej. W latach pięćdziesiątych XX wieku grupa liberalnych intelektualistów, którzy sami wychowali się w bardzo trudnych czasach, starała się przekazać swoim dzieciom następujący komunikat: jeśli nie potraficie dobrze się bawić, to coś z wami jest nie tak. Ludzie, którzy przeżyli tragedię, taką jak wojna czy prześladowanie, bardzo często skłonni są do powtarzania swoim dzieciom,że one mają szansę na takie życie, o jakim rodzice nie mogli nawet marzyć. Na ogół(najbardziej dramatycznym przykładem są potomkowie osób, które przeżyły Holocaust) dzieci takich rodziców wyrastają na jednostki z zaburzeniami tożsamości i poczuciem niejasnego wstydu i pustki.Komunikat: "W przeciwieństwie do mnie, ty możesz mieć wszystko", wywiera szczególnie destrukcyjny wpływ, ponieważ nikt nie może mieć wszystkiego. Każde pokolenie zmaga się z własnymi ograniczeniami i przeiwnościami. Uzależnienie poczucia własnej wartości od tak nierealistycznego celu jest bardzo obciążajcym dziedzictwem". ¹

I tak rodzą się osobowości narcystyczne w rodzinach intelektualistów liberalnych o osobowościach, bądź potrzebach narcystycznych. Resztę proszę dopowiedzieć sobie samemu. Do czego może doprowadzić polityka liberałów, ukierunkowana na młode pokolenia. Zabawa, zabawa, wygórowane ambicje, rywalizacje, bezrefleksyjność i zaburzenia tożsamościowe. Czy liberałowie narcystyczni wiedzą więc, czym jest tożsamość narodowa i niezależność od ocen zagranicznych dygnitarzy? Czy zdają sobie sprawę, na jakich ludzi polityki chcą wychować dzisiejszych 16 - latków²? I w końcu pytanie: czy liberałowie u władzy są w stanie prowadzić ZDROWĄ politykę i UZDROWIĆ własną rodzinę, jaką jest własny kraj?

¹ Nancy Mc Williams, Diagnoza psychoanalityczna, GWP. Sopot 2008, s. 191.

²http://www.tvn24.pl/0,1644292,0,1,16_latkowie-do-urn-to-szalenstwo,wiadomosc.html

Intrygująca pomyłka Chlebowskiego.Wyszło szydło z worka?

2010-01-21T16:11:00.002+01:00

W trakcie składania przysięgi przez Komisją Hazardową, Chlebowski zamiast wypowiedzieć słowa: "Świadomy znaczenia moich słów i odpowiedzialności przed prawem przyrzekam uroczyście, że będę mówił szczerą prawdę, niczego nie ukrywając z tego, co jest mi wiadome", powiedział taki tekst: "Świadomy odpowiedzialności moich słów...".I... nie dokończył, bo musiał powtórzyć prawidłową formułkę.

http://wiadomosci.onet.pl/2115336,11,sejm_kompromitujaca_wpadka_chlebowskiego,item.html

Klasyczna freudowska pomyłka, oznaczająca fałsz osoby, jej dokonującej albo jeszcze inaczej - oznaczająca konflikt przed zrobieniem czegoś i niezrobieniem. Pierwsze pragnienie niby wyraża dążenie do aktywności, do powiedzenia czegoś, zrobienia, czy wejścia w pewien związek. Drugie pragnienie - jest nieświadome i najczęściej prawdziwe. Zwykle przeciwstawne do tego, ujawnianego na zewnątrz, oficjalnie przed otoczeniem. Jest ono skutkiem oporu, który wynika z lęku, z konkretnej obawy przed kimś, przed normą społeczną, z poczuciem winy, ze wspomnienia o zakazach rodzicielskich [tak powiadają mądre książki].

Jedną z częstych pomyłek czynionych nieświadomie jest przekręcanie nazwiska czyjejś osoby, co podobno oznacza ukrytą niechęć do właściciela nazwiska. A co oznaczała pomyłka Chlebowskiego? Co zrobił ze zdaniem przysięgi? Co wypowiedział, a co pominął, czyli wymazał symboliczną gumką?

Na poziomie fasadowym zakomunikował wszystkim: "Jestem świadomy tego co robię i mówię, jestem świadomy swojej odpowiedzialności [w domyśle: "Nie jestem wariatem!"] , ale....". No właśnie, co kryło się pod tym słowem "ale"? Pod "ale" była dalsza część zdania, która została przez Chlebowskiego zredukowana, wycięta, wymazana pominęta, czyli ta część, której nie chciał wypowiedzieć. Zatem Chlebowski chciał nam nieświadomie zakomunikować: "Ale nie będę mówił szczerej prawdy, będę ukrywać to, co mi jest wiadome, bo nie mam zamiaru ponosić odpowiedzialności przed prawem. Chcę tego uniknąć. Gdybym ją wypowiedział, to z całą pewnością wylądowałbym w więzieniu. A to jest niesprawiedliwe, bo sami maczlaiście w tym również palce. Tylko nie próbujcie ze mnie robić wariata, bo wszystkich was pogrążę!"

Jednym słowem,Chlebowski nie chce ponosić odpowiedzialności prawnej, więc będzie kłamać na całego. Jest zdeterminowany. I takim kluczem należy się kierować przy interpretacji jego słów, wypowiadanych przed Komisją Hazardową. Wszystko trzeba interpretować na odwrót.

O zdrowiu psychicznym i twórczości. Cz. II

2010-01-07T18:41:00.000+01:00

O korelacji między zdrowiem psychicznym a zdolnościami twórczymi pisałam już m.in. w jednym z niedawnych postów. Dedykowałam go m.in. Kłopotowskiemu, który rozpoweszchnia, najdelikatniej mówiąc, kłamliwe informacje na temat korzyści różnego typu używek w twórczości artystycznej. Czepiam się tego pana, ponieważ wypowiada się na ten temat autorytarnie na SG w Salonie, jak również w ogólnopolskich mediach, utrwalając tym samym fałszywe mity na temat twórców - rozpowszechnia bowiem mit, że narkotyki są niezbędnym narzędziem w akcie twórczym każdego artysty oraz, że cechą geniuszu jest choroba psychiczna.

Wpis ten dedykuję również wszystkim zarozumiałym psychologom o wysokim nasyceniu cech autorytarnych (do których najczęściej należą psychologowie o poglądach liberalnych i lewicowych; uwaga! uwaga moja nie ma cech ogólniających na całą populację psychologów) i psychiatrom, którzy zadufani w swoich kompetencjach logicznego rozumowania, wykazują jednocześnie elementarne braki w znajomości literatury przedmiotu.

Wpis ten dedykuję również adminom Salonu24, którzy decydują o doborze notek na SG i uważają się za kompetentnych w każdej dziedzinie wiedzy, w tym w zakresie szeroko pojętej kultury (również osobistej), a co zatem idzie sztuki.

W poprzednim poście pisałam m.in.

"Prawda jest taka, że tworzyć (coś sensownego i mądrego) jest w stanie tylko osoba zdrowa psychicznie. Przy postępującej psychozie następują zakłócenia w pracy mózgu, a więc zaburzone są zarówno procesy poznawcze, jak i wyobrażeniowe, w tym kreatywne. Narkotyki i alkohol wywołują zaburzenia psychiczne i postępującą dezintegrację procesów poznawczych.

Możliwości twórcze mogą powrócić po tym, jak minie stan psychotyczny. Ale nawet i wówczas (np. w przypadku paranoi, czy schizofrenii, czy różnych nałogów), tzw. wytwory artystyczne mogą być nie najlepszej jakości, zwłaszcza jeśli psychoza, na którą cierpiał dany "twórca" wywołała duże zmiany osobowościowe. Takie zmiany (trwałe uszkodzenia w mózgu; zwłaszcza w części emocyjnej) są tym większe, im więcej psychotropów (p. końskie dawki) taka osoba przyjmowała. Skoro psychotropy mogą uszkadzać mózg, to co dopiero mówić o narkotykach i alkoholu?

Proponuję więc pomyśleć z punktu anatomiczno - fizjologicznego, czyli neurobiologicznego, jeśli już tak trudno sobie wyobrazić, to co do tej pory pisałam na temat związków pomiędzy kondycją psychiczną a zdolnością do tworzenia."

Informacje te podawałam na podstawie badań, prowadzonych od przeszło 30 lat w Instytucie Psychiatrii i Neurologii w Warszawie. Jeśli znajdę więcej czasu (a teraz tego czasu nie mam), to przytoczę tu obszerne fragementy artykułów, w których opisane są wyniki wspomnianych badań.

Oczywiście badania na temat omawianych tu korelacji prowadzili również inni badcze. Pozwolę sobie tu przytoczyć przegląd niektórych z nich:

"Wyjątkowość zjawiska twórczości przez wieki nasuwał przypuszczenia, że ludzie genialni są ludźmi nienormalnymi. Pomijając odbiegające od normy zachowanie się geniuszy, sam charakter ich dzieł, zbyt trudnych, zawiłych, nowatorskich i często niezrozumiałych dla współczesnych, skłaniał do twierdzenia, że twórczość ma w sobie coś niezwykłego, tajemniczego, wręcz szatańskiego.

Wielu sądziło tak jak np. Lombroso , że geniusz jest przejawem choroby umysłowej. Uczony ten stwierdził, żeludzie twórczy często charakteryzują się ułomnością, krzywicą i innymi anomaliami w budowie ciała, bladością, chudością, a wyraz ich twarzy znamionuje patologię. Ponadto wymienia jeszcze wady w budowie czaszki i mózgowia, jąkanie się, leworęczność, bezpłodność, brak podobieństwa do rodziców i przedwczesną dojrzałość. Najbardziej obciążające są według Lombroso cechy psychicznie i zachowanie, a mianowicie stany natchnienia w czasie snu i w marzeniach, stany melancholii, depresje lub stany maniakalne, nerwowość i podatność na psychozy. Podczas swych analiz uczony ten dochodzi do wniosku, że geniusz jest rodzajem psychozy z grupy epileptoidalnej.

Psychopatologiczną koncepcję twórczości krytykował zdecydowanie Jacobson , występując głównie przeciwko zbyt ogólnemu ujmowaniu patologii genialności. Opisując przypadki u ludzi genialnych stwierdza on, że właściwie mieli oni tylko "chorobliwy temperament". Przyznawał jednak, że choć wybitni ludzie mogą mieć zaburzenia psychicznie, to jednak twórczość ich nie można wyjaśniać żadną chorobą. Posiadają oni bowiem wybitnie krytyczną postawę wobec swoich dzieł, czym nie odznaczają się psychotycy.

Problem genialności związany z zaburzeniami psychicznymi podjął także Lange-Eichbaum . W swych rozważaniach wychodzi on z założenia, że ludzie genialni nie stanowią jednej wyraźnej grupy i że proces formowania się niespotykanego talentu jest niezwykle złożony. Autor ten stwierdził, że geniusz jest zjawiskiem społecznym, jest dopełnieniem się społecznych, religijnych i psychologicznych czynników. W ba-daniach swych wykazał, że o ile w całej populacji jest ok. 2 - 5 % ludzi psychicznie chorych, to wśród ludzi genialnych liczba ta sięga 12%. Jako kontrargument przeciwko patologicznej teorii twórczości Lange-Eichbaum podaje grupę wybitnych ludzi, u których choroba psychiczna rozwinęła się w trakcie pracy, nie wywierając jednak na nią istotnego wpływu (Monet, Maupassant, Rousseau). Znani są także twórcy, u których choroba pozostawiła wyraźny ślad, przykładem może być Van Gogh. Przeciw-stawiając się zdecydowanie utożsamianiu twórczości z chorobą psychiczną, Lange-Eichbaum widzi jednak istotny związek między twórczością, a cechami osobowości. Zalicza on do nich to, co dziś określa się jako neurotyczność, a mianowicie nerwicowość, brak równowagi emocjonalnej, chwiejność. W grupie tej zostali przez niego umieszczeni: Michał Anioł, Byron, Heine, Beethoven, Schopenhauer, R. Wagner. Autor twierdzi, że ten typ zaburzeń może w pewnym sensie sprzyjać twórczości. Po-przez wpływ niekontrolowanych impulsów emocjonalnych może uczulać twórców, przyczyniając się do większej płynności i giętkości skojarzeń.

Z innych badań przeprowadzonych na ten temat wynika, że wśród pisarzy i artystów prawdopodobieństwo wystąpienia depresji jest prawie dziesięciokrotnie większe niż w populacji ogólnej, a zaburzenia maniakalno - depresyjne i skłonności samobójcze występują prawie dwudziestokrotnie częściej. Nie wolno jednak zapominać, jak twierdzi Żęcka, "że zaburzenia zachowania są w ogóle statystycznie dość rzadkie, więc nawet dziesięcio- lub dwudziestokrotnie podwyższony wskaźnik ich występowania nie oznacza, że prawie wszyscy twórcy są zaburzeni.Większość osób twórczych nie wskazuje znamion patologii, podobnie jak większość osób zaburzonych nie jest twórcza" .

POLSKA SIEĆ FILOZOFICZNA

Rzecz jasna, że i te ostatnie wyniki nie są dokładnie i precyzyjne, ponieważ jak wykazują najnowsze badania, prowadzone w warszawskim IPiNie, również i neurotycy (zwłaszcza w początkowym etapie leczenia na oddziale), wykazują w mniejszym, bądź większym stopniu zredukowane zdolności do myślenia twórczego. Zdolności te wracają stopniowo dopiero po przebytej psychoterapii, w tym terapii sztuką, rozumianej jako jedna z metod psychoterapii.

Co nam w duszy gra. Komentarz edukacyjny

2010-01-07T01:27:00.002+01:00

Dla wszystkich tych, którym trudno sobie wyobrazić związki między preferencjami muzycznymi a strukturą osobowości twórcy i odbiorcy, dedykuję kolejny tekst z zakresu psychologii muzyki. Jest to fragment wpisu, który zamieściłam kiedyś na pewnym forum psychologicznym.

Dotychczasowe badania, prowadzone nad strukturą utworu i znaczeniem w muzyce dowodzą, że istnieje zależność pomiędzy preferowaną emocjonalnością zawartą w danym utworze, czy gatunku muzyki, a rodzajem dominujących emocji u danego słuchacza (lub wykonawcy). Podobne zależności udowodniono już znacznie wcześniej w przypadku różnych upodobań do określonych kolorów.

Porównuje się także strukturę muzyki do struktury osobowości człowieka. Mówi się na przykład, że ktoś jest wewnętrznie uporządkowany, zintegrowany, ma dobrze uformowane granice psychologiczne. O muzyce z kolei mówi się (wśród mzuykoterpautów, jak i psychoanalityków muzycznych), że dana muzyka, dany utwór ma wyraźnie zarysowaną konstrukcję architektoniczną, wyraźnie zarysowane, czytelne, jednoznaczne różne elementy muzyczne; np. rytm, czy linię melodyczną.

W świecie muzyków bardzo często używane jest pojęcie rysunku linii melodycznej. Może on być bardzo różny i opisywany jest tak samo, jak rysunek w sztukach plastycznych.

Zasady diagnozowania pacjenta na podstawie preferowanej, jak i wykonywanej muzyki, są porównywane do diagnozowania na podstawie psychorysunku. W jednym i drugim przypadku zwraca się uwagę na rodzaj preferowanej, czy zastosowanej do improwizacji „kreski muzycznej”. Podobnie jak kreska pozostawiona na kartce papieru, tak i linia melodyczna oraz rytm realizowany na instrumencie mogą być płynne, wyraziste, czytelne, bądź mało czytelne, zamazane, chaotyczne, poszarpane. Ktoś może np. grać bardzo głośno na instrumencie, a w psychorysunku, może bardzo mocno naciskać ołówkiem na kartę papieru. Melodia i rytm, tak samo jak rysunki na papierze mogą mieć czytelną lub zamazaną strukturę.

Jednym z najbardziej reprezentatywnych muzycznych testów osobowościowych jest “Test upodobań Muzycznych” Cattella i Ebera. Jego podstawą jest przypuszczenie, że za odmienne reakcje ludzi na ten sam utwór muzyczny, odpowiedzialne są różne typy osobowości, istnieje, zatem zależność pomiędzy preferencjami, czyli wyborami muzycznymi, a cechami osobowości i temperamentu także wtedy, gdy cechy te zostają zmienione pod wpływem choroby.”

(“Psychiatria Polska”, 1984, T.XVIII, nr 1, s. 57),

Dla przykładu możemy przyjrzeć się związkom osobowości i upodobania do muzyki jazzowej.

Uzasadniając związki pomiędzy strukturą muzyki jazzowej a strukturą osobowości jej słuchaczy/wykonawców, psychologowie muzyki, psychoterapeuci/ muzykoterapeuci, a nawet psychiatrzy, stosujący muzykoterapię, podawali najczęściej następujące argumenty:

Osobowości zależne “reprezentują” charakterystyczną formę komunikowania się: komunikat werbalny takich osób, często jest niejasny, nieczytelny, zamazany; czym bardziej zatarte granice psychologiczne, tym bardziej zatarte komunikaty werbalne. Widać to szczególnie na przykładzie człowieka znajdującego się pod wpływem alkoholu, czy narkotyków: język jego jest nieczytelny, zamazany, metro – rytmika wypowiadanych zdań bardzo nierówna, z wyraźnie słyszalnymi przyspieszeniami, bądź zwolnieniami tempa wypowiedzi. To samo widoczne jest w “języku ciała”, motoryce ciała, a co zatem idzie, wykonywanej muzyce. Stąd uważa się, że osoby z cechami zależnościowymi, są autorami muzyki z pozacieranymi granicami pomiędzy poszczególnymi “komunikatami” muzycznymi. Chodzi tu głównie o takie elementy, jak rytm, akcentacja (zmienna i nieregularna), metrum oraz linia melodyczna (z licznymi skokami interwałowymi – co oznacza m.in. bardzo dużą zmienność i skrajność nastrojów; bądź poszarpany i/lub zamazany rysunek linii melodycznej, często bardzo trudny do uchwycenia i zapisania na papierze nutowym)

Są rodzaje muzyki, które mogą wywoływać stany zbliżone do tych, jakie osiąga się po zażyciu narkotyków. Tak jak już udowodniono dawno, muzyka może wprowadzać w stany głębokiego transu, czy wywoływać stany zbliżone do halucynacji. Obserwowano to wśród ludów pierwotnych, gdy w trakcie różnych obrzędów‚ monotonne śpiewy, gra na instrumentach oraz jednostajny, monotonny taniec, wprowadzał w stany hipnoidalne. Z kolei muzyka mocno popędowa, czyli głośna, szybka, piskliwa, z nieregularną metro – rytmiką (podobnie jak w jazzie) wywoływała silne stany ekstatyczne, często do tego stopnia, że w niektórych plemionach, kulturach, dokonywano autokastracji, okaleczenia własnego ciała, nie czując w ogóle bólu (kult bogini Kybele podczas obrzędów płodności czy derwisze z Iraku – głośne i długo trwające dźwięki bębnów + taniec wprowadzały derwiszów w stan silnej ekstazy, stąd łatwo było dokonać samookaleczenia).

Regularny kontakt z tego rodzaju muzyką, może po jakimś czasie wywołać rozregulowanie fizjologiczne organizmu (np. być źródłem rozregulowania biochemicznego mózgu; rozregulowanie neurohormonalne i hormonalne),a to z kolei może być źródłem trwałych zmian w strukturze tkanki nerwowej i w konsekwencji może doprowadzać do zatarcia granic psychologicznych odbiorcy. Muzyka o takim, a nie innym kodzie muzycznym, może mieć wpływ na podświadomość.

Polecam również wcześniejszy artykuł, z dnia 8. 06:

http://venissa.salon24.pl/118893,o-muzycznym-wychowaniu-i-politycznym-tresowaniu

KOLEJNY MIT CZYLI FAŁSZYWY ŚPIEW KŁOPOTOWSKIEGO

2010-01-03T21:27:00.000+01:00

"Trzeba odróżnić sytuację polityka od sytuacji liberalnego artysty".

http://klopotowski.salon24.pl/147320,o-pozytku-z-wystepku#comment_2051907

NIE MA CZEGOŚ TAKIEGO JAK SZTUKA LIBERALNA CZY NIELIBERALNA.

JEST PO PROSTU SZTUKA DOBRA ALBO ZŁA. SZTUKA WYCHODZĄCA Z UMYSŁU CZŁOWIEKA ZDROWEGO, BĄDŹ ZABURZONEGO.

KŁOPOTOWSKIEGO WIZJE SZTUKI

2010-01-02T14:24:00.002+01:00

Według K. Kłopotowskiego, prawdziwa SZTUKA jest tylko wówczas, gdy wychodzi z umysłów ludzi chorych psychicznie, alkoholików, narkomanów i z zaburzeniami osobowości. Praca na materii psychiki ludzkiej nie jest bowiem możliwa bez narkotyzowania się i alkoholizowania.

Żeby tworzyć wybitne dzieła, trzeba mieć najpierw nieźle "narąbane w mózgu"...

Legutko: Kulturowa pedofilia*

2010-01-01T19:18:00.002+01:00

Legutko: Kulturowa pedofilia*

Od pewnego czasu czytanie działów kulturalnych dzienników i tygodników przychodzi mi z największą trudnością. Mam bowiem nieodparte wrażenie , że redagowane są one nie dla mnie ani nie dla ludzi mnie podobnych. Pisząc o „ludziach mnie podobnych” mam na myśli tych, którzy interesują się kulturą poważną, którzy czytają poważne książki przejęci są poważnymi ideami. Dla nas gazety nie mają wiele do zaoferowania. Redaktorzy działów kulturalnych zajmują się przede wszystkim muzyką rockową, filmami, koncertami gwiazd młodzieżowych, bestsellerami traktującymi o seksie, przemocy i podobnych tematach. Krótko mówiąc, działy kulturalne wydają się być redagowane nie dla ludzi dojrzałych, lecz dla smarkaczy bądź dla ludzi o mentalności smarkaczy.

(...)

Ale i to jest tylko część prawdy.. Powiedziałbym, że oprócz skażenia pokoleniowego obserwujemy wśród polskiej inteligencji głębszą fascynację młodzieżowością i wszystkim, co ona niesie. Można to wiązać z syndromem Młodziaków opisywanym przez Gombrowicza, można tłumaczyć inaczej, ale sam fakt wydaje mi się niepodważalny.Żyjemy w czasach kulturowej infantylizacji, czy – wyrażając to dosadniej – kulturowej pedofilii.*

http://www.pawelpal.da6.prothost.com/wordpress/?p=1850

Od siebie dodałabym, że żyjemy w czasach, gdy telewizję i inne różne redakcje "kulturalne" zdominowali panowie - krytycy filmowi i innej maści krytycy sztuki(którzy nota bene nic wspólnego ze sztuką nie mieli i nie mają) - nie dający sobie rady z własną andropauzą...Stąd ich liberalne, a wręcz obsesyjno - kompensacyjne podejście do seksu w sztuce. Tylko na miłość Boską, czy muszą to robić kosztem słuchaczy, widzów i czytelników?

*Prezentowane fragmenty pochodzą z felietonu wydanego w zbiorze “Czasy wielkiej imitacji”; Wydawnictwo ARCANA, Kraków 1998 r.

Obsesje seksualne (i nie tylko) K. Kłopotowskiego

2010-01-01T16:02:00.002+01:00

Sorki, ale gdy przeczytałam najnowszy wpis Kłopotowskiego, nie mogłam się powstrzymać od spontanicznej rekacji i napisania pospiesznego, a więc i może niezbyt wypieszczonego stylistycznie komentarza (jakby to sobie życzył sam Kłoptowski, dla którego "maski" w życiu są niezwykle istotne; choćby w postaci perfekcyjnie pisanych komentarzy w każdej chwili i w każdym momencie).

Pan Kłopotowski już od pewnego czasu przyjmuje zaiste jakieś dziwne stanowiska wobec najgorszych patologii ludzkich, które uważa za niezbędne w kreatywnym życiu każdego artysty przez duże A. Nie może przestać bronić przesępczych i patologicznych zachowań Polańskiego, Piesiewicza, czy innych pseudo artychów, którzy żeby cokolwiek "stworzyć" muszą nieustannie przekraczać granice, tj. uprawiać seks z każdym, począwszy od niewinnego dziecka, poprzez portiera, sprzątaczkę, kończywszy na dyrektorze teatru, uprawiać seks grupowy, chlać do nieprzytomności wódę, ćpać narkotyki, molestować innych. A wszystko to w imię Kultury przez duże K! Pan Kłopotowski namawia wszystkich, w tym również "zaściankowych" Polaków do destrukcji i autodestrukcji w imię przyspieszonego intensywnego rozwoju, po tu, by jak mawiał prof. Kaziemierz Dąbrowski, osiągnąć w końcu integrację wtórną?Rozwój przez REGRESJĘ, DESTRUKCJĘ I AUTODESTRUKCJĘ? ŚMIECHU WARTE SĄ TE MECHANIZMY OBRONNE KŁOPOTOWSKIEGO! ŚMIECHU WARTE! Tacy ludzie, jakich tu opisuje Kłopotowski, prędzej czy później lądują w PSYCHIATRYKU i muszą ich "nawracać" między innymi takie osoby, jak ja.

Panie Kłopotowski, Pan zapomina, w którym wieku my żyjemy! To nie XIX i XX w.,kiedy to dominowały neurotyczne osobowości. Obecnie mamy epokę NARCYZÓW, zaburzonych osobowości,z pozacieranymi granicami psychologicznymi, z problemami tożsamościowymi. To są efekty braku stawiania granic, przez rodziców, jak i tzw. pseudo autorytetów. Co Pan się tak z nimi silnie identyfikuje?! Jeśli Pan ma zamiar wciskać dalej takie głupoty Polakom jak wyżej, to niech, "cholercia jasna", jak najszybciej zlikwidują tę pseudoTVP Kulturę!

A kompleks zaściankowości, to zdaje się, w Panu uruchamia, zwłaszcza gdy przebywa Pan in New York city. Czyta Pan Junga, a nie zdaje sobie Pan sprawy, że "zaściankowość", to może być Pański CIEŃ,? Stąd taka drażliwość Pańska na punkcie tzw. zaścianka polskiego?

NIECH PAN MÓWI ZA SIEBIE, A NIE PRZYPISUJE WŁASNYCH UCZUĆ,MYŚLI , CZY CECH INNYM OBIEKTOM, CZYLI SWOIM RODAKOM. ZANIM ZACZNIE PAN PRZYGLĄDAĆ SIĘ INNYM, NIECH ZACZNIE PAN PRZYGLĄDAĆ SIĘ WŁASNYM UCZUCIOM. JEDNAK ŻEBY TO BYŁO MOŻLIWE, NALEŻY UNIKAĆ WSZELKICH UŻYWEK. INACZEJ BĘDZIE PAN CORAZ BARDZIEJ TRACIĆ KONTAKT Z WŁASNYM "JA", A CO ZATEM IDZIE Z DRUGIM CZŁOWIEKIEM!

UŻYWKI, W TYM NADUŻYWANIE SEKSU,TO UCIECZKA OD SIEBIE I UCIECZKA OD ŻYCIA.

BEZ ODCZUWANIA NIE MOŻE BYĆ MOWY O TWORZENIU SZTUKI!

PS.

DLACZEGO ADMINISTRACJA NIE DAJE MOJEGO WPISU NA SG? PRZECIEŻ TO JA MAM RACJĘ, TO JA PISZĘ PRAWDĘ A NIE KŁOPOTOWSKI.

Popieram akcję wspierania bibliotek wiejskich

2009-12-28T15:25:00.000+01:00

W pełni identyfikuję się z tym, co napisał Tomasz Piątek z "Krytyki Politycznej" na temat planu likwidacji bibliotek wiejskich przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Bogdana Zdrojewskiego.

To skandaliczne, że rząd Donalda Tuska chce pozbawić dostępu do dóbr kultury ludność najmniejszych miejscowości, wiosek. Nie dosyć, że poziom wykształcenia, oczytania, wiedzy o kulturze w Polsce jest tak niski i jeszcze chce się go obniżyć? Liberałowie najwyraźniej chcą tworzyć nową elytę-kastę - która jako jedyna będzie miała dostęp do nauki i kultury - a jednocześnie będzie mogła bez problemu manipulować "ciemnym ludem".

Dziwię się, naprawdę dziwię tym poczynaniom min. Zdrojewskiego. Widać, że następna "gwiazda" typu Kopacz nam się wyłania.

Stan bibliotek wiejskich i tak był już bardzo kiepski. Wystarczy, że miałam zajęcia z osobami, które urodziły i się wychowały w małych mieścinach, czy na wsiach. W jednym z rozdziałów, dot. metod wychowawczych w pedagogice, jedna ze studentek powołała się na pracę z lat 50-tych, z której cytowała obszerne fragm. o wychowawczej roli pochodów 1-majowych. Język całej książki był utrzymany w tonie gomułkowskim. Podobno ta dziewczyna tylko na taką książkę natknęła się w swojej wiejskiej bibliotece... Byłam wstrząśnięta faktem,że taka ciemnota panuje na polskich wsiach w XXI wieku! Że studenci bezkrytycznie cytują coś, co w czasach dzisiejszych jest czymś wręcz ośmieszającym. Że nie wspomnę o nieumiejętności czytania ze zrozumieniem, czy licznych błędach ortograficznych.

Tak, najlepiej polikwidować szkoły wiejskie i biblioteki. Przecież liberałom głównie o to chodzi, żeby masowo produkować niewolników...Zgroza, zgroza i jeszcze raz zgroza!

MUZYCZNE ŻYCZENIA - TEST

2009-12-24T23:09:00.002+01:00

Szanowni Blogerzy oraz czytelnicy mojego bloga! Z okazji Świąt Bożego Narodzenia oraz nadchodzącego Nowego Roku 2010 chciałam Wam złożyć najserdeczniejsze życzenia, dużo zdrowia, szczęścia, pomyślności, spokoju i miłości na co dzień.

Dla wszystkich odwiedzających mnie Gości, przesyłam małą muzyczną niespodziankę. Ale uwaga! To nie jest zwyczajny podarunek! W czasie, gdy będziecie słuchać muzyki, chciałabym,żebyście wyobrazili sobie jakąś osobę z Salonu, bądź spoza niego, której składacie życzenia oraz wręczacie prezent (jeden, bądź więcej) pod choinkę. "Prezenty" mogą być bardzo różne: zwyczajne "prezenty" materialne (np. szlafrok, kapcie, torba z łakociami, rękawiczki, szalik), "prezenty" materialne trudno osiągalne (np. bardzo drogie przedmioty), "prezenty" czarodziejskie i bajkowe, czy "prezenty" związane z osobistym sukcesesm, będące miłym wydarzeniem, bądź czystymi uczuciami.

Zapraszam więc do słuchania muzyki i składania życzeń/upominków dla swoich znajomych z internetu. Życzenia oraz symboliczne prezenty proszę pozostawić pod moim blogiem. Rozwiązanie muzycznej niespodzianki - testu - podam w drugi dzień Świąt.

Pozdrawiam

Czy istnienie Rady Edyki Mediów ma sens?

2009-12-22T16:19:00.001+01:00

Jeszcze kilka zdań o Radzie Etyki Mediów SDP. Nie daje mi spokoju, budzące we mnie mdłości, ostatnie oświadczenie REM ws. "nagannego" jego zdaniem, zachowania dziennikarzy "Super Expressu" - upublicznienie kompromitującego Piesiewicza nagrania, w którym obcuje z prostytutkami i zażywa narkotyki.

Orzeczenie jest to całkowicie sprzeczne z opinią wielu wyborców, ktrórzy oczekują, że będą jak najwięcej wiedzieć o danym polityku; nie tylko o jego kompetencjach, ale może przede wszystkim o jego sferze etycznej. Orzeczenie to budzi ogromny dysonans, o czym można się przekonać na forach Salonu24.pl. Dysonans szczególnie silny, zważywszy że REM ostro potępiło gazetę, która ujawniła PRAWDĘ o ich koledze. Przypominam,że senator Krzysztof Piesiewicz był członkiem REM w I kadencji. Czy w takiej sytuacji, REM miało prawo zabierać głos ww. sprawie, skoro w żaden sposób nie może być wiarygodnym i obiektywnym? REM najzwyczajniej manipuluje, a więc samo zachowuje się nieetycznie.

Jeśli idę złym tropem (myślowym), to proszę mnie naprowadzić na właściwą ścieżkę. Ale od razu zaznaczam, nie będzie łatwo, gdyż nie znoszę relatywizmu.

Kaczyńscy przeciw Piesiewiczowi

2009-12-19T22:18:00.002+01:00

No, nareszcie! Nareszcie doczekałam się opinii Kaczyńskich odnośnie zachowania senatora Piesiewicza oraz różnej maści przedstawicieli mediów. Muszę przyznać, że już zaczęłam powoli wątpić, zwłaszcza jak wcześniej usłyszałam wypowiedzi senatora Romaszewskiego, czy RPO dr. Kochanowskiego. Panie Kłopotowski,to również do Pana! Pana także dotyczą te słowa. Pan, jako wykładowca, wychowawca młodzieży, aspirujący do wychowania przez TVP Uczciwa S.A "masy ludowej", niech Pan to czyta niczem buddyjską mantrę. Może Pan w końcu spełni jeden z postawionych przez siebie warunków: "Potrzeba nam telewizji, która zdrajcę nazwie zdrajcą a przestępcę przestępcą i przedstawi dowody. Która zdemaskuje szkodnika dobra publicznego i wykaże, na czym szkodnictwo polega."

Oto, co powiedzieli dla tygodnika "Wprost" obaj bracia Kaczyńscy:

"Gdyby pan senator miał inny znaczek partyjny, choć też zaczynający się na literę P, to nie znaleziono by słowa na jego obronę" - twierdzi prezydent w wywiadzie dla „Wprost”, którego udzielił razem z Jarosław Kaczyńskim. "Ktoś zostaje pokazany w sytuacji kompromitującej, ale większość mediów przedstawia go jako ofiarę" - dodaje szef PiS.

Zdaniem prezydenta Lecha Kaczyńskiego politycy powinni być traktowani na równi z innymi obywatelami.

"Media bronią go w sprawie, która jest ewidentnym przestępstwem (posiadanie narkotyków), a polityk powinien być traktowany jak każdy inny obywatel i nie ma tu miejsca na ochronę. Natomiast czy istnieje problem sfery prywatnej osób publicznych, nie tylko polityków? Niewątpliwie tak, chociaż wszyscy ludzie, w tym także politycy, bywają grzeszni. Czym innym są jednak różne błędy, a czym innym ekscesy czy przestępstwa. Ja wobec polityków mam skromne wymagania. Chciałbym, żeby nie brali narkotyków, nie bili żon, bo to nie jest ich prywatna sprawa, potrafili się zachować po kieliszku, nie kradli" - powiedział "Wprost" prezydent."

http://www.dziennik.pl/polityka/article509619/Kaczynscy_Media_bronia_Piesiewicza.html

Ech, to były czasy czyli rzecz o narkotykach

2009-12-19T22:13:00.002+01:00

Ech, ciężko mi to wypowiedzieć, jednak z dwojga "złego", chyba wolę lewicę od liberałów. Pan Sadurski nawołuje do legalizacji narkotyków, Krzysztof Kłopotowski uważa, że powinno zezwalać się artystom na przyjmowanie narkotyków, bo "ciężko" pracują w materii psychiki ludzkiej. A za rządów SLD było tak:

"Rusza program "Uczelnie wolne od narkotyków"
Przedstawiciele 12 organizacji studenckich, władz rządowych i rektorzy wyższych uczelni podpisali w piątek deklarację antynarkotykową. Deklaracja ta jest punktem wyjścia do programu "Uczelnie wolne od narkotyków".
Wśród sygnatariuszy jest m.in AISEC Polska, Niezależne Zrzeszenie Studentów i Zrzeszenie Studentów Polskich.
Program zainaugurowała uroczystość w Belwederze, którą prowadziła minister Barbara Labuda z Kancelarii Prezydenta. W swoim wystąpieniu Labuda podkreśliła, że program "Uczelnie wolne od narkotyków" rozpoczyna wielką, trudną, ale szlachetną pracę na rzecz przeciwdziałania narkomanii w środowisku akademickim.
Labuda podkreśliła, że podpisanie deklaracji zobowiązuje do wieloletnich działań. "Nie wolno dopuścić do tego, aby nasze uczelnie, w których studenci zdobywają wiedzę, uczestniczą w życiu kulturalnym i sportowym, uczą się samodzielnego życia w społeczeństwie, stały się miejscem, gdzie młodzi ludzie mogą marnować szansę na przyszłość" - powiedziała Labuda.
Obecny na spotkaniu minister spraw wewnętrznych i administracji Krzysztof Janik zapewnił, że jego resort zrobi wszystko, by pomóc w realizacji programu. "Wiele zła w naszym życiu publicznym trzeba zwalczać u źródeł, poprzez likwidowanie nawyków i mentalności. Represje i karanie powoduje, że w człowieku rodzą się złe uczucia - strach i obawa" - podkreślił Janik.
Według Labudy, z różnych statystyk wynika, że ok. 30 proc. studentów systematycznie pali marihuanę, a ponad 10 proc. sięga po ostrzejsze narkotyki, zwłaszcza amfetaminę.
Labuda podkreśliła jednak, że oszacowanie skali zjawiska narkomanii wśród studentów jest jednym z celów programu "Uczelnie wolne od narkotyków".
Akcja polegać ma także na także na profilaktyce antynarkotykowej w czasie studenckich obozów wypoczynkowych i na prowadzeniu zajęć fakultatywnych na uczelniach. Na wydziałach prawa, pedagogiki, psychologii i na uczelniach medycznych do programów zajęć studentów wprowadzone zostaną dodatkowe wykłady związane z problematyką uzależnień.
Według nadinspektora policji Adama Rapackiego, w tym roku jest o 35-40 proc. więcej stwierdzonych przestępstw dot. łamania ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii niż w 2000 r. Dodał, że wynika to z upowszechniania się narkotyków i ze zwiększonej w związku z tym działalności policji. Rapacki powiedział, że nie ma danych, ilu studentów jest dealerami narkotyków. Jego zdaniem jednak, większość żaków to konsumenci używek.

PAP
http://www.psychologia.edu.pl/index.php?dz=serwis&op=opis&id=107

Tak trzymać panie Sadurski, tak trzymać:) Panie Kłopotowski, niech Pan dalej broni artystów - narkomanów - a ziści się wizja (oczywiście nienarkotyczna) pani Teresy Bochwic.Jeszcze tylko nam trzeba narkotyzujących się psychoterapeutów i ich pacjentów, bo oni też ciężko pracują w materii psychiki ludzkiej...Z dwojga złego, chyba jednak wolę SLD i to chyba takie bardziej konserwatywne:)

Goethe a Kłopotowski o sztuce i artystach

2009-12-18T00:03:00.001+01:00

Inspiracją do napisania dzisiejszej notki były trzy cytaty dwóch osób, związanych ze światem kultury i sztuki: J. W. Goethego oraz krytyka filmowego Krzysztofa Kłopotowskiego. Zamieszczone w dalszej części komentarza wypowiedzi autorów dotyczyły m.in. następującej problematyki:

Czym jest sztuka, jakie cechy posiada, jaki rodzaj przekazu niesie ze sobą dla odbiorcy?
Czym powinna być polska telewizja publiczna, jakimi cechami się odznaczać oraz jacy ludzie powinni ją tworzyć i współtworzyć?
Czy artysta to człowiek, czy nadczłowiek i czy w ogóle jego poczynania, zarówno na polu publicznym, jak i prywatnym, można oceniać tą samą miarą [dodam etyczną], co każdego innego człowieka, należącego do, jak twierdzi K. Kłopotowski, tzw. mas ludowych? Czy rzeczywiście artysta jest kimś, kto posiada cechy nadludzkie i w związku z tym, wszystko co robi w życiu nie podlega prawom ziemskim? Czy artysta potrzebuje narkotyków i alkoholu, żeby był w stanie cokolwiek tworzyć? Czy narkotyki są niezbędnym narzędziem pracy jednostki, która pracujew materii psychiki ludzkiej?

Muszę przyznać, że wypowiedzi K. Kłopotowskiego wielokrotnie budziły w mojej „duszy” swoisty dysonans poznawczy, jako że wielokrotnie zaskakiwał mnie pełnymi sprzeczności komunikatami. Efektem tych licznych "zadziwień" jest zatem seria pytań, na które mam nadzieję, że ktoś z Czytelników, zwłaszcza tych parających się na co dzień szeroko pojętą sztuką oraz pracujących na co dzień z „materią psychiki ludzkiej” udzieli mi odpowiedzi (bo na K. Kłopotowskiego odpowiedzi raczej nie liczę).

Zacznijmy jednak od cytatów.

Według J. W. Goethego, symboliczność sztuki, w tym również muzyki, wyraża uniwersalne, wewnętrzne prawdy o poznawanej rzeczywistości, łączy poznanie zmysłowe z uczuciowym i rozumowym. Siłą oddziaływania sztuki na człowieka jest harmonijne połączenie jej piękna, prawdy i dobra, skoncentrowanego w wewnętrznej formie sztuki, będącego wyrazem poznania “praw natury”[1].

Jak można zauważyć w tym krótkim streszczeniu myśli Goethego, sztuka jest wówczas sztuką, gdy wyraża indywidualne [twórcy], a zarazem uniwersalne prawdy o świecie. Z kolei treści wyrażone w konkretnym dziele, są wypadkową następujących procesów „intrapsychicznych” twórcy: poznania zmysłowego, poznania uczuciowego oraz poznania rozumowego. Siła oddziaływania dzieła nabiera szczególnej mocy tylko wówczas, gdy integruje w sobie następujące cechy: piękno, prawdę i dobro.

Tyle, jeśli chodzi o myśli Goethego.

Z kolei Krzysztof Kłopotowski - krytyk filmowy - tak wypowiada się na temat misyjnej roli telewizji polskiej [którą również należałoby uznać za szczególną postać dzieła]:

"Polska Telewizja Uczciwa S.A

Telewizja publiczna jest przede wszystkim instytucją zaufania publicznego.

(...)

Potrzeba nam telewizji, która zdrajcę nazwie zdrajcą a przestępcę przestępcą i przedstawi dowody. Która zdemaskuje szkodnika dobra publicznego i wykaże, na czym szkodnictwo polega.

(...)

Trzeba nam telewizji pokazującej ludzi solidnych, twórczych, dbających o innych. Tak powstaje system wartości i zdrowa hierarchia społeczna. Potrzeba nam więc Telewizji Polskiej SA, która podejmie się tworzenia hierarchii ludzi wybitnych, a przy tym uczciwych - według miary kodeksów oraz ustawy zasadniczej. Byłby to ważny krok w stronę państwa prawa i społeczeństwa obywatelskiego.

Praca w telewizji publicznej powinna być dla dziennikarzy, twórców, administratorów zaszczytem, świadczącym o sile charakteru w dążeniu do prawdy. To powinna być elita polskich mediów, nie tyle najlepiej opłacana, co najbardziej szanowana.

(...)

To nie powinno być forum dla dętych gwiazd, błahych trendów, ludzi, których jedyną zaletą jest miła powierzchowność. Mają tu przychodzić osoby o rzetelnej, sprawdzonej wartości. Tacy ludzie, którym można pożyczyć pieniądze bez pokwitowania, czyli bez lęku powierzyć również do pomnożenia nasz kapitał umysłowy i kulturalny.

(...)

W TVP powinno być gniazdo inteligencji polskiej w nowej roli specjalistów. Ma pełnić misję edukacji i dźwigania w górę mas ludowych."

http://klopotowski.salon24.pl/2564,polska-telewizja-uczciwa-s-a

Stawiając tak wysokie standardy intelektualne i etyczne mediom publicznym, a więc także jej twórcom i współtwórcom, autor jednocześnie staje w obronie pewnego senatora - prawnika i scenarzysty - wypowiadając m.in. następujące zdanie:

"Jednak artystów należy, moim zdaniem, oceniać inną miarą, ponieważ pracują w materii psychiki ludzkiej więc potrzebują jej skrajnych doświadczeń." [chodziło tu o danie przyzwolenia artystom na alkoholizm i narkomanię i nie stosować wobec nich tej samej miary, jak wobec innych alkoholików, czy narkomanów].

http://terlikowski.salon24.pl/144182,casus-wyspianskiego#comment_2007531

W związku z powyższym rodzi się pytanie: "Czy mam rozumieć, że "artyści" zażywający systematycznie narkotyki i systematycznie korzystający z usług domów publicznych, to ludzie, którzy spełniają najwyższe standardy intelektualne, moralne i etyczne, czyli takie, jakie stawia się twórcom dzieł sztuki oraz pracownikom telewizji publicznej?"

Czy człowiek, który jest alkoholikiem i narkomanem, jest w stanie:

wyrażać wewnętrzne, a zarazem uniwersalne, prawdy o poznawanej rzeczywistości, skoro jego procesy poznawcze/ funkcjonalne mózgu są poważnie zaburzone na skutek regularnego pochłaniania trucizn w postaci narkotyków oraz/li alkoholu?
łączyć poznanie zmysłowe z uczuciowym i rozumowym, skoro wszystkie te funkcje są u niego poważnie rozregulowane, czy w stanie wręcz postępującej destrukturyzacji i dezintegracji?
harmonijnie połączyć piękno, prawdę i dobro, skoro jest człowiekiem wewnętrznie i zewnętrznie zafałszowanym? czy chory mózg (narkomana, alkoholika, pedofila itp.) jest w stanie zauważyć piękno oraz rozróżniać prawdę od fałszu, czy dobro od zła?
reprezentować instytucję zaufania publicznego?
zdrajcę nazwie zdrajcą a przestępcę przestępcą i przedstawić dowody?
zdemaskować szkodnika dobra publicznego i wykazać, na czym szkodnictwo polega (np. nazwać wprost, że zadawanie się z półświatkiem i narkotyzowanie się jest wyrządzaniem poważnych szkód emocjonalnych i moralnych nie tylko sobie, ale i drugiemu człowiekowi)?
udowodnić, że jest solidną i twórczą jednostką, dbającą o innych, podczas gdy jest egoistą, a badania kliniczne wykazują, że u narkomanów i alkoholików zanikają zdolności twórcze?
być przekaźnikiem zdrowych wartości oraz zdrowej hierarchii społecznej?
być człowiekiem uczciwym - według miary kodeksów oraz ustawy zasadniczej?
jest w stanie wykonać ważny krok w stronę państwa prawa i społeczeństwa obywatelskiego?
wykazać się siłą charakteru i przestać ćpać i karmić się hektolitrami alkoholu, gdy trzeba tworzyć i kreować nowe, lepsze, zdrowsze i mądrzejsze społeczeństwo?
wykazać siłę charakteru w dążeniu do prawdy?
czy jest w stanie tworzyć elitę polskich mediów i w ogóle polskich twórców?
wyzbyć się roli DĘTEJ GWIAZDY?
wykazać się rzetelną i sprawdzoną wartością?
na tyle wzbudzać zaufanie, by można było mu pożyczyć pieniądze BEZ POKWITOWANIA, czyli bez lęku powierzyć również do pomnożenia nasz kapitał umysłowy i kulturalny?
edukować i dźwigać w górę masy ludowe?

I w końcu rodzą się pytania kolejne:

Jakiej miary używał K. Kłopotowski, gdy opisywał cechy artystów, twórców mediów publicznych, a jakiej: gdy wypowiadał się na temat narkomanii "artysty" - scenarzysty - prawnika i senatora?
Czyje standardy - Goethego, czy Kłopotowskiego - powinny być tu najwyższym wzorcem i MIARĄ dla polskiego twórcy, aktora, muzyka, plastyka, czy w końcu dla szarej masy ludowej?

Oto seria pytań, na które mam nadzieję, otrzymam od Czytelnika odpowiedzi.

[1] J. W. Goethe, (Wstęp do Propylejów) Wybór pism estetycznych, opr. T. Namowicz. PWN. Warszawa.

Role i maski

2009-12-15T02:08:00.001+01:00

Znaczenie maski można rozpatrywać na różne sposoby. Są maski, które nie zafałszowują autentycznego obrazu człowieka. Są to maski, które ludzie zakładają ze względu na pełnione przez siebie role społeczne. Maski te nie mają zakrywać ludzi, lecz komunikować, kim są "tu i teraz", w takiej, a nie innej relacji, w takim a nie innym kontekście. Tacy ludzie nie muszą być fałszywi. Na ogół są spójni.

Są jednak tacy, którzy w każdej relacji i każdej sytuacji zakładają maski. Maski mają ich zakrywać, maskować prawdziwe oblicze, prawdziwe "ja", skłonności i potrzeby.Takich ludzi określa się mianem fałszywych, dwulicowych, niespójnych, zachowujących się niezgodnie ze swoją rolą, czy głoszonymi słowami, hasłami, poglądami. Często przywdziewają upiększone maski, tylko poto, by zakryć swoją nieciekawą twarz. Czym brzydsze i odrażające jest ich oblicze, tym bardziej udekorowane zakładają maski.

Człowiek autentyczny, niezakładający "maski fałszywej" nie zachowuje się sprzecznie z głoszonymi poglądami, nie zachowuje się sprzecznie z tym co przeżywa w środku. Jest prawdziwy, otwarty, czytelny i jednoznaczny dla drugiej osoby. Jest otwarty na prawdę w sobie i o sobie i otwarty na autentyczne relacje z innym człowiekiem.

Nie wyobrażam sobie, żeby psychoterapeuta latał po godzinach do domów publicznych, albo żeby po godzinach pracy kradł, oszukiwał ludzi, czy się nad nimi znęcał. Albo żeby wąchał kokainę, czy upijał się do nieprzytomności. Nie wyobrażam sobie, żeby prawdziwy ARTYSTA kłamał i zachowywał się niemoralnie, skoro za swoją misję uznaje udoskonalanie,rozwijanie duszy odbiorcy.Nie wyobrażam sobie, żeby prawnik brał narkotyki i zadawał się z półświatkiem, skoro jest to nie tylko nieetyczne, ale i również niezgodne z prawem.

Historia Piesiewicza, to dopiero początek grubszej afery

2009-12-12T00:54:00.000+01:00

Wszyscy snują jakieś nieprawdopodobne teorie spiskowe nt. sytuacji senatora Piesiewicza. Że to niby jakieś działania tajnych służb, które miały swój udział w morderestwie ks. Popiełuszki. I o dziwo do obrony człowieka, który zadaje się z półświatkiem, korzysta z usług domów publicznych, przyłącza się obca mi część prawicy - część prawicy, broniąca Piesiewicza, niczym słuchacze "Radia Maryja" arcybiskupa Wielgusa. Bo to patriota, bo miał takie zasługi, bo takie świetne pisał scenariusze do "Dekalogu" Kieślowskiego! Nie mogę ich w ogóle zrozumieć. Z jednej strony pałają świętym oburzeniem na zachowanie Polańskiego, a z drugiej - bronią ludzi ze świecznika, którzy zażywali narkotyki, korzystali z usług prostytutek, czy współpracowali ze Służbami Bezpieczeństwa.

A moje odczucia w związku z Piesiewiczem są zupełnie odmienne. Gdy obejrzałam video z erotycznymi ekscesami senatora, przebranego w kobiecą sukienkę, gdy usłyszałam wulagryzmy, wydostające się z ust prostytutek warszawskich, gdy zobaczyłam go wciągającego nosem narkotyki, pomyślałam sobie, że to dopiero wstęp do większej afery - afery z pedofilią na czele w "szanownym" światku filmowo-dziennikarsko-prawniczo - politycznym itd. itp. Zdaje się, że siatka warszawska, do której należał m.in. A. Samson, nie została do tej pory rozbita...

Moim zdaniem, to dopiero wstęp do afery...

Bunt w PiS-ie. Chcą odsunąć Kaczyńskiego!

2009-12-05T14:59:00.001+01:00

To nie do wiary! W PiSie istnieje skrzydło, które chce odebrać władzę Jarosławowi Kaczyńskiemu! Sprawdziły się moje hipotezy - ostrzeżenia z 2008 roku - że w partii istnieje skrzydło liberalne, głównie złożone z ludzi młodych, które chce pozbyć się zarówno Kaczyńskiego, jak i Gosiewskiego.

Oto co podaje dzisiejszy "Dziennik":

"Bunt w PiS. Chcą odsunąć Kaczyńskiego

Na wiosennym kongresie Prawa i Sprawiedliwości pojawi się wniosek o odsunięcie od władzy w partii Jarosława Kaczyńskiego. Wnioskodawcami będą posłowie z grupy o roboczej nazwie "reformatorzy". Wieść o buntownikach dotarła już do prezesa PiS.

"Partia tonie. Chcemy odsunąć od prezesowania w PiS Jarosława Kaczyńskiego" - powiedział "Rzeczpospolitej" członek grupy. Gazeta dowiedziała się, że "reformatorzy" wiedzą, jak pozbyć się Kaczyńskiego tzn. jakie stanowisko mu zaproponować. Okazją do zmian ma być wiosenny kongres PiS.

"Złożymy na nim wniosek o to, by Jarosław Kaczyński przyjął funkcję honorowego prezesa, politycznego mentora, ale zrezygnował z bezpośredniego kierowania partią" - wyjawia gazecie polityk PiS, który na razie nie chciał wypowiadać siępod nazwiskiem.

"Wiem, że taka grupa funkcjonuje. Jeśli chcą wniosek składać, niech składają, a jakie będą jego losy, to się dopiero okaże" - powiedział rzecznik PiS Mariusz Błaszczak "Rzeczpospolitej". "Tym się różnimy od PO, że u nas można dyskutować i prezentować własne zdanie" - dodał Błaszczak.

http://www.dziennik.pl/polityka/article498446/Bunt_w_PiS_Chca_odsunac_Kaczynskiego.html

Jakiś czas temu pisałam o bardzo złych doświadczeniach na forum KP PiS. W jednym z jego wątków (zamieszczonych na forum) zadałam pytanie o dziwne zachowanie byłej żony Gosiewskiego, która idzie do Ewy Drzyzgi z TVN, nadawać na męża. Zdziwiły mnie dwie rzeczy:

1. że nikt z PiS-u nie powstrzymał tej kobiety przed podkopywaniem nie tylko pozycji męża - szefa KP PiS - ale i pozycji całej swojej partii; pośrednio więc kompromitowałaby nie tylko byłego męża, ale także samego szefa PiS-u - Jarosława Kaczyńskiego

2.że nikt z PiS-u odpowiednio nie zareagował na fakt, że babka wyłamuje się i idzie do TVN-u, pomimo tego, że cały czas obowiązywał wówczas zakaz J. Kaczyńskiego, udzielania jakichkolwiek wywiadów dla tej telewizji.

Tu pozwolę sobie powtórzy notkę, którą napisałam w 2008 roku, a w której wspominałam o swoich niepokojach zw. z wewnętrzną sytuacją w PiSie:

"CZY TO JUŻ KONIEC MOJEGO POPARCIA DLA PiS-u?

Zaczynam się coraz b-j niepokoić tym co dzieje się wewnątrz partii PiS-u. Moje odczucia opieram m.in. na podstawie zachowania Małgorzaty Gosiewskiej, która idzie do programu Ewy Drzyzgi w TVN nadawać na swojego byłego męża - czołowego przedstawiciela partii, do której sama także należy. Nie mogłam i do tej pory nie mogę zrozumieć, dlaczego ta kobieta wymierza w prawą rękę J. Kaczyńskiego, także pośrednio,we własną partię, !

Już druga osoba z rzędu zasugerowała mi, że jakieś skrzydło PiS-u, b-j liberalne, chce odsunąć od dotychczasowej władzy Gosiewskiego. Ktoś zawistny, kto wszystkie zasługi tego faceta chce sobie przypisać i odebrać mu dotychczasową władzę (bezsprzeczne, namacalne zasługi dla regionu, na terenie którego działał).

Jakież było moje zaskoczenie, gdy postawiłam takie pytanie na forum KP PiS! W mig wycięto moje pytanie! Moderatorzy, związani m.in. ze stroną IV RP, powiadomili mnie, że powielam wątki (jakie wątki powielam, jak wpisałam się po raz pierwszy po kilku miesiącach nieobecności), że każdy taki następny wyląduje w koszu!

To skandaliczne! Napiszę do samego administratora -Tomka, a może i nawet do samego Gosiewskiego wyślę jakiegoś maila, bo to czego przed chwilą doświadczyłam, to zachowanie SKANDALICZNE! Nie spodziewałam się tego, że spotka mnie coś takiego - osobę, która do tej pory głosowała na PiS!

Kaczyński miał rację, że nic dobrego internet nie może wnieść dla PiS-u. Ludzie, którzy zostali zatrudnieni do prowadzenia forum KP PiS , to jedna wielka porażka dla partii Kaczyńskich! Takie traktowanie dotychczasowych wyborców tej partii jest NIE DO PRZYJĘCIA. Oni zamiast żeby przyciągać do partii, jak najwięcej Polaków, robią dosłownie wszystko na odwrót!

Jeśli tak będzie się traktować dotychczasowych i potencjalnych wyborców PiS-u, to nigdy więcej na tę partię NIE ZAGŁOSUJĘ!

Okazuje się, że stawanie w obronie Gosiewskiego i powoływanie się na to, co zrobił dotychczas dla regionu i wyrażenie swojego oburzenia dla zachowania jego byłej żony - jest czymś, co należy natychmiast wyrzucić do KOSZA! A ja jako dotychczasowy wyborca PiS-u nie mam prawa zadawać pytań. W końcu dla kogo zostało utworzone to forum, jak nie dla wyborców?

Moderatorzy - smarkateria - z forum KP PiS - utwierdziła mnie w tym,że ktoś wewnątrz partii, chce zniszczyć Gosiewskiego, a zadane przez mnie pytanie, wywołało poczucie zagrożenia w tych, co chętnie by się go pozbyli!

Ręce opadają! Widzę, że PiS, na które do tej pory głosowałam, już nie istnieje! To chyba była jakaś jedna wielka ILUZJA!"

http://venissa.salon24.pl/6226,czy-to-juz-koniec-mojego-poparcia-dla-pis-u

To jest skandal, że podwładni Kaczyńskiego chcą pozbawić władzy twórcę PiS-u Najwyraźniej J. Kaczyński wyhodował na własnej piersi żmije. Nawet jestem w stanie zaryzykować lokalizację gniazda tych żmij - TE ŻMIJE WYLĘGŁY SIĘ W KRAKOWIE!

I UWAGA! OSTRZEGAM! JAKO DOTYCHCZASOWY WYBORCA PiS-u NIE BĘDĘ GŁOSOWAĆ NA TĘ PARTIĘ, JEŚLI ZOSTANIE ODSUNIĘTY OD SZEFOSTWA JAROSŁAW KACZYŃSKI! DO TEJ PORY GŁOSOWAŁAM NA TĘ PARTIĘ WYŁĄCZNIE ZE WZGLĘDU NA JAROSŁAWA I LECHA KACZYŃSKICH! NIE CHCĘ MIEĆ NIC WSPÓLNEGO Z LIBERAŁAMI, A JUŻ ZWŁASZCZA Z KRAKOWA! WYCZUWAM TU TAKŻE MACZANIE PALCÓW PRZEZ L. DORNA... TO JUŻ NIE BĘDZIE PiS, TYLKO PO-BIS.

Tajemnica manipulacji sondażami

2009-12-05T00:08:00.000+01:00

Moi Drodzy, jeśli ktoś jeszcze miał do tej pory jakiekolwiek wątpliwości, że media manipulują świadomością i preferencjami politycznymi wyborców oraz że nie pracują na usługach polityków lewicowo - liberalnych, to po dzisiejszej lekturze wywiadu z Robertem Cialdini - światowej sławy badaczem wpływu społecznego - powinien całkowicie zmienić swoje zdanie. Wyjaśnia się również zagadka tak dużej, wciąż utrzymującej się wśród Polaków popularności partii Donalda Tuska. Jaka jest tego przyczyna? Oczywiście! SONDAŻE i regularne bombardowanie umysłów Polaków najnowszymi wynikami badań sondażowych, z których wynika, że partia PO wciąż należy do najbardziej atrakcyjnych partii.

Kluczem do tajemnicy "sukcesów" Donalda Tuska jest wypowiedź R. Caldiniego, który prowadzi badania m.in. na populacji polskiej:

"Wraz z moimi współpracownikami przeprowadziłem badanie, w którym chciałem sprawdzić, czy Polacy i Amerykanie różnią się pod względem podatności na wpływ społeczny. Okazało się, że w Polsce reguła społecznego dowodu słuszności ma znacznie większą moc niż w USA. Dla Polaka liczy się to, co robią jego znajomi, przyjaciele, sąsiedzi. Wybiera takie zachowanie, jakie prezentuje większość lub ludzie podobni do niego."

http://zdrowie.onet.pl/1586502,2041,0,3,,sztu_cz_ka_wplywania,psychologia.html

Rozumiecie teraz, dlaczego popracie dla PO podobno wciąż utrzymuje się na poziomie 60% i nie spada, a jeśli już, to bardzo nieznacznie? Bo respondenci wskazują na tę partię, na którą wskazuje tzw. większość (czy realna, czy tylko wirtualna - sondażowa - mniejsza o to) oraz tzw. autorytety (np. gwiazdy aktorskie, kabaretowe, muzyczne, czy psychologiczne). Skoro większość Polaków (w tym najpopularniejsze postaci medialne) sądzi, że PO jest b-j wiarygodną partią od partii PiS-u (bo ta, wg "większości", to patologia i obciach), to znaczy, że większość musi mieć rację i będzie głosować na Donalda Tuska...Ot, tajemnica wciąż utrzymującego się poparcia dla PO i jego wodza: MANIPULACJA.

Lęk ateistów przed krzyżem. Inne spojrzenie

2009-11-18T23:44:00.000+01:00

Skąd bierze się u ateistów potrzeba wyeliminowania krzyży z życia? Potrzeba usunięcia z życia krzyża to potrzeba usunięcia ze świadomości cierpienia, jakiego doznało się w młodości ze strony ojca. To nie tylko próba symbolicznego "wykastrowania" i zniszczenia ojca, ale próba całkowitego odcięcia się od cierpienia i agresji żywionej do rodzica płci męskiej. Widok krzyża, uruchamia u ateistów wyparte do podświadomości przykre uczucia, związane z traumatycznymi/urazogennymi przeżyciami z dzieciństwa i wczesnej młodości. Z czasów, gdy dziecko potrzebowało kontaktu, miłości i wsparcia od ojca.

Pod fasadową agresją na widok krzyża, kryje się lęk przed nieustannym uaktywnianiem engramów, związanych z brakiem prawidłowych relacji z ojcem.

Lew - Starowicz i prof. Sidorowicz - różne diagnozy

2009-10-02T11:56:00.000+02:00

Pan Lew - Starowicz, "wybitny" ekspert d.s. seksuologii ogłosił wczoraj w TVN24, że"Polański nie jest pedofilem"! Jednocześnie z wpisu blogowego z dn. 28.09 senatora PO- prof. psychiatrii Władysława Sidorowicza - można wyczytać, że postępek Polańskiego zalicza do czynów pedofilskich. Wg autora jest to zbrodnia i należy ją ukarać. Ufff, Bogu dzięki, że choć jeszcze niektórzy psychiatrzy są na tyle uczciwi i niezależni w postawach i myśleniu, że nie wypowiadają opinii, w zależności od tego, "skąd wieje wiatr". Bardzo zabawne jest obserwować, jak prof. Starowicz stara się być "poprawny politycznie" i dostosowywać swoje "ekspertyzy" do wpływowych środowisk lewicowo - liberalnych, podczas gdt lekarz psychiatrii, na dodatek polityk, potrafi zachować się niezależnie od polityków, w tym z jego partii (p. wypowiedzi i zachowania czołowych polityków PO, np. min. Sikorskiego).

Każdy uczciwy lekarz, psycholog, czy terapeuta przyzna, że 13 - letnia osoba, to biologicznie i psychologicznie jeszcze dziecko, a dorosły mężczyzna, który dokonuje na dziecku aktów seksualnych, to pedofil (!,) że molestuje seksualnie dziecko, czyli dokonuje na nim aktów przemocy! Cieszę, że moja moja znajomość tematu pokrywa się z wiedzą prof. Sidorowicza. Natomiast, muszę przyznać,że już nie pierwszy raz obserwowałam u prof. Starowicza bardzo kontrowersyjne wypowiedzi, które stały w sprzeczności z moją wiedzą, w końcu nie tak dawno zdobytą na szkoleniach w IPiNie - w bądź co bądź bardzo renomowanym ośrodku szkoleniowo - badawczym (takich szkoleń mógłby pozazdrościć niejeden psycholog, zwłaszcza kontrowersyjna salonowa postać, jaką jest Andrzej F. Kleina). Czyżby tak szybko nauka posuwała się do przodu, że to czego uczyłam się np. rok wcześniej, nie jest już aktualne? A dowodem na to ma być fakt, że inaczej wypowiada się do kamer prof. Starowicz? Np. odnośnie homoseksualizmu i skuteczności psychoterapii tego zaburzenia? "Coś tu nie gra", pomyślałam sobie, i od razu zaczynałam w myślach diagnozować profesora, co do jego autentyczności i stopnia nasilenia cech zależnościowych...od kamer i polityków...

W programie, w którym gościł także Olbrychski, profesor ogłasza:

"Polański nie jest pedofilem - mówi seksuolog Zbigniew Lew -Starowicz. Tłumaczy, że choć było to zachowanie seksualne wobec nieletniej, to nie wyglądała ona jak dziecko, tylko jak kobieta. - Pedofilia to pociąg do ciała dziecka, a w tym przypadku był to pociąg do ciała rozwiniętej kobiety - uzasadnia."

Takiego lawirowania i manipulowania opinią publiczną ze strony znanego na cała Polskę eksperta, nie spodziwałam się. Po pierwsze: Polański doskonale znał wiek dziewczynki, której zaproponował sesje zdjęciowe, bo wcześniej musiał prosić o zgodę matki; a skoro potrzebna do tego była zgoda rodzica, to znaczy, że wiedział, że ma do czynienia z osobą nieletnią Po drugie: bardzo się dziwię, dlaczego profesor nie użył sforumowania "molestowanie seksualne", a zwrotu: "zachowanie seksualne wobec nieletniej". Zgroza! Bulwersujące jest to, jak argumentował i jakich terminów używał ten znany na całą Polskę specjalista, byle tylko wywołać wrażenie w opinii publicznej, że znany na cały świat reżyser filmowy, ani nie molestował seksualnie, ani że nie jest pedofilem.

Nie przekonują mnie również dalsze stwierdzenia seksuologa:

"w przypadku 8 i 9-latek sprawa jest wiadoma, natomiast jeśli chodzi o 13 czy 14-latki zdarza się, że jedne wyglądają jak dziewczynki, a inne jak bardzo dorosłe kobiety."

Jak to wiadoma?:) Toż większość nauczycielek ze szkół podstawowych, zaśmiałaby się na głos, po przeczytaniu pierwszego zdania profesora. Już od ponad 10 lat obserwuje się zjawisko przedwczesnego dojrzewania biologicznego dziewczynek. Do nierzadkości należą przypadki, że dziewczyki 8- letnie wykazują intensywny rozwój cech płciowych trzeciorzędowych: zaczynają miesiączkować, widoczne jest pączkowanie piersi, czy owłosienie łonowe. Sama kilkanaście lat temu miałam takie przypadki, gdy pracowałam z małymi dziećmi, matki zgłaszały mi takie cechy u swoich córek i bardzo niepokoiły sie tym, co dzieje się z ich córkami. Jenocześnie doskonale wiemy, że mniej więcej od tego samego okresu, tj. 10 lat, obserwuje się wzrastającą liczbę nastolatek, które nie miesiączkują, bo nadmiernie się odchudzają, czy wręcz cierpią na anoreksję, bądź/i bulimię. A widział pan Starowicz 30-latkę - anorektyczkę - która wygląda na uczennicę - gimnazjalistkę? Zarówno 8-latka może przypominać kobietę, jak i 13-latka; ale może być także na odrówt: 20, czy nawet 30 -latka może wyglądem przypominać nastolatkę. Nie liczy się więc tu wygląd, lecz wiek kalendarzowy molestowanej seksualnie osoby. To, że 8 - letnia, czy 13 -letnia osoba wygląda na dojrzałą fizycznie osobę, jeszcze nie znaczy, że jest osobą dorosłą i psychologicznie dojrzałą do podejmowania współżycia seksualnego...Nie wierzę także, że większość mężczyzn (zwłaszcza 40 - letnich) nic nie wie na temat kobiet, z którymi udają się do łóżka. Chyba jednak do rzadkości należą wciąż sytuacje, gdy dorośli mężczyźni proponują łóżko pierwszej napotkanej na ulicy osobie, zwłaszcza w dobie szerzenia się HIV. A już zwłaszcza przypadku Polańskiego nic nie tłumaczy - nie mogła wchodzić tu w grę nieznajomość wieku dziewczynki. Zwłaszcza, że reżyser zwracał się do jej matki o zgdę na sesję zdjęciową!

No i na koniec, kolejny "kwiatek" intelektualny Lwa - Starowicza:

"Lew-Starowicz przyznaje także, że w przypadku poszkodowanej nie rozpoznano następstw, które występują u ofiar gwałtów. - Ona mu wybaczyła - zaznacza."

A czy szanowny pan profesor raczył wziąć pod uwagę fakt, że w ciągu minionych 30 lat, ofiara najzwyczajniej mogła zostać poddana psychoterapii i w końcowym etapie tego procesu, uwolnić się od gniewu do oprawcy? Gdyby tego nie zrobiła, to nie byłaby w stanie założyć własnej rodziny, ani urodzić trójki dzieci. Albo zostałaby prostytutką, albo nie byłaby w ogóle zdolna do podejmowania współżycia seksualnego. Nie wierzę w to, że jako osoba młoda po tak traumatycznych przeżyciach - molestowanie seksualne, zeznania w prokuraturze i sądzie, liczne relacje w mediach - nie otrzymywała w tamtym czasie wsparcia psychologicznego. Z całą pewnością została poddana psychoterapii, (zwłaszcza, że w Stanach Zjednoczonych prawie każdy ma własnego psychoanalityka), stąd nie zdradza obecnie symptomów ofiary gwałtu. Po prostu, została wyleczona.

Reasumując, nic nie tłumaczy zachowania Polańskiego i nic nie tłumaczy wypowiedzi Lwa- Starowicza.

W psychiatrii w dalszym ciągu uznaje się za pedofilię, czy molestowanie seksualne każdy czyn seksualny ze strony dorosłych , wymierzony wobec osób nieletnich (nawet starszych niż 13-latki). Kliniki psychiatryczne przepełnione są właśnie takimi osobami, które w dzieciństwie i okresie dojrzewania były molestowane przez ojców, dziadków, wujków, krewnych, czy innych dorosłych mężczyzn. Są to najczęściej pacjentki, cierpiące na psychozy, zaburzenia osobowości, anoreksję i bulimię, jak i nerwice histeryczne.

Dobrze, że chociaż prof. Sidorowicz okazał się na tyle uczciwy, że nie wprowadza w błąd opinii publicznej i nie broni w sposób ośmieszający siebie, osób, które ewidentnie dopuściły się przestępstwa i ewidentnie wykazują cechy zaburzeń osobowości.

PS.

Proszę mi powiedzieć, czy ta osoba wyglądała na 20 - latkę?

O integracyjnej inicjatywie Jareckiego

2009-09-09T18:39:00.000+02:00

Ten wpis jest odpowiedzią na inicjatywę Jareckiego, która ma niby polegać na integracji całej - ponoć prawicowej - blogosfery: blogmedia24.pl, niepoprawni.pl i Textowisko. Inicjatywa ta została sparodiowana i wyśmiana m.in. na http://www.blogpress.pl/node/1430

Czy inicjatywa ta ma sens i wróży jakiekolwiek powodzenie? Wątpię. Wszystko co rodzi się z poczucia frustracji i w dodatku przy użyciu takich "fachowych" rąk, jak Jarecki, musi zakończyć się kolejną ośmieszającą inicjatorów klęską (zwłaszcza, że próbuują ją inicjować tzw. konserwatywni liberałowie; nawiasem mówiąc, czy w ogóle można zaliczyć ich do tzw. prawicy?; w ogóle co to za tożsamość poltyczna ten "konserwatywny liberalizm"? co to za w ogóle nielspójny semantycznie termin? bo jak można łączyć wartości konserwatywne z "wartościami" liberalnymi?; dla mnie to jakieś rozszczepiony twór terminologiczny,który nic innego nie oznacza, jak biegunowość i rozszczepienie osobowości twórcy tego terminu oraz wszystkich tych, którzy z nim się identyfikują; nasuwa się więc pytanie: czy wewnętrznie skonfliktowani konserwatywni liberałowie mogą integrować się z liberałami, czy konserwatystami?:) z góry skazani są na porażkę; dlatego tak miotają się między jedną a drugą ścianą blogerską i nigdzie nie mogą znaleźć dla siebie miejsca; a po pierwotnej integracji zawsze ma miejsce , prędzej czy później dezintegracja).

Zjawisko konfliktów po stronie prawicy (zarówno tej wirtualnej, jak i realnej) najlepiej tłumaczy nieoceniona Superniania Dorota Zawadzka:

"My w ogóle nie potrafimy rozmawiać z naszymi rodzicami. Ale to dlatego, że nigdy się tego nie nauczyliśmy. A w efekcie nie potrafimy być razem. Oczywiście, potrafiliśmy być razem czuwając nad odchodzącym Papieżem, albo gdy Lech Wałęsa przeskakiwał przez płot. Albo choćby jak nasi lekkoatleci zdobywali na mistrzostwach świata te osiem medali. Ale niech tylko się komuś noga powinie, to byśmy go poćwiartowali, zjedli lub przynajmniej ukamienowali. To bardzo smutne, że w ludziach jest tak potworna ilość złości, frustracji, jadu, nienawiści do innych."

http://dziecko.onet.pl/32793,0,0,zle_sie_dzieje_w_polskim_domu_-_rozmowa_z_superniania_dorota_zawadzka,5,artykul.html

Póki prawica (o ile można w ogóle w tej chwili używać takiego terminu) będzie wewnętrznie rozszczepiona, biegunowa, czyli taka, jak ją opisuje Superniania, nie może być mowy o jakiejkolwiek integracji dawnej opozycji, czy to w realu, czy wirtualu...A naprawa społeczeństwa musi być od podstaw, tj. od rodzin, a przede wszystkich rodziców. Póki polskie rodziny będą schizo - paranoidalne, czyli wewnętrznie skonfliktowane, skłócone, w których panuje nie miłość, lecz wrogość i nienawiść, w których członkowie nie potrafią ze sobą rozmawiać, póty będą wypuszczać w świat zdezintegrowanychi sfrustrowanych Polaków, których wszelkie inicjatywy "okrągłostołowe" będą skazane na kolejne klęski.

Polskiej "prawicy" (zwłaszcza wirtualnej) potrzeba dobrej Superniani, a nie kolejnych, z góry skazanych na klęskę, inicjatyw integracyjnych.

PS.

O lewicy i liberałach innym razem...

M. Gawlikowski - list do Igora Janke ws. M. Gawlikowskiego

2009-09-06T23:50:00.002+02:00

Wpis ten stanowi swoiste archiwum mojego posta z Salonu24.pl. Wklejam go tu na wszelki wypadek, gdyby zostało zablokowane moje konto na tym portalu.

Ponieważ do tej pory nie doczekałam się odpowiedzi ani reakcji Igora Janke na mail z dnia 14 sierpinia 2009 roku ws. zachowania na forum Salonu24 M. Gawlikowskiego wobec mnie i innych internautów, moderacja w ogóle nie reaguje na moje zgłoszenia, w których proszę o usunięcie wulgarnych, agresywnych i zaczepnych pod moim adresem komnetarzy tego człowieka, nie widzę innego wyjścia,żeby upublicznić moją korespondencję do właścicila tego portalu.

"Szanowny Panie Igorze, proszę wybaczyć, że niepokoję Pana i piszę na Pańską skrzynkę mailową, choć wiem, że ma Pan dużo innych ważniejszych spraw na głowie.Choćby problem z A. Walentynowicz i blogerami z blogmedia24.pl.

Chciałam prosić Pana, żeby zwrócił Pan uwagę i napomniał dziennikarza -Macieja Gawlikowskiego - za niestosowne i zaczepne zachowania w stosunku do blogerów.M.in. mnie, ale także innych. Ten pan wprowadza zamieszanie, niepokój, i napięcie wśród blogerów, prowokując ich do obronnych reakcji. Wiele jego odzywek ma charakter ubliżający, obraźliwy i charakter ataków ad personam. Wcześniej atakował mnie pod blogiem Consolamentum, następnie pod blogiem Sowińca,ks. Stopki. Na wszelkie uwagi nawołujące, żeby się wreszcie odczepił i uspokoił, reaguje jeszcze bardziej agresywnie. Ewidentnie, ani nie ma zamiaru przepraszać za wulgarne i niestety, nierzadko chamskie odzywki, ale jeszcze bardziej drażni się z innymi blogerami. Ten pan najwyraźniej czuje przyjemność z dręczenia innym, jednocześnie demonstrując swoją chyba megalomańską wyższość nad innymi.

Dodatkowo rozpuszcza tu plotki o Paliwodzie (tak, tak, wiem, że Pan go nie lubi)i jego rzekomej chorobie psychicznej (http://Consolamentum.salon24.pl/117141,notka-po-imieninowa#comment_1589821
) . TO JEST SKANDALICZNE,ŻE DO TEJ PORY KOMENTARZ TEN NIE ZOSTAŁ USUNIĘTY! Gdy zwróciłam mu uwagę na to, że szkaluje osoby publicznie, ten zaczął mi pyskować i bronić siebie, ubliżając mi. Na jakiekolwiek upomnienia, nie reagował, a był jeszcze b-j rozjuszony.

Mnie się w głowie nie mieści, że ze strony dorosłych ludzi - dziennikarzy - takie zachowania mogą w ogóle mieć miejsce. Co to za przykład dla innych? Takie postawy tylko psują opinie całemu środowisku dziennikarskiemu.

Szczególnie mnie się to nie mieści w głowie, zwłaszcza, że jestem z wykształcenia terapeutą. Proszę mi wierzyć, że ja widzę wiele rzeczy w ludziach znacznie wcześniej, niż mogłoby się to wydawać.I jednoznacznie mogę powiedzieć, że zachowania Gawlikowskiego można zaliczyć do przemocowych.

Nie chcę sugerować Panu, żeby blokował konto Gawlikowskiemu, ale publicznie go napomniał i zabronił takich zaczepnych i agresywnych zachowań, jakie kieruje pod adresem innych blogerów. Pan Gawlikowski nie jest z wykształcenia ani psychologiem, ani terapeutą, i wielu rzeczy, które piszę, najwyraźniej NIE ROZUMIE. Najwyraźniej postrzega moje komentarze poprzez pryzmat własnego umysłu i tego co w nim jest, tj. własnych zachowań i skłonności, np. etykietyzowania innych.

Nie chcę, by przez agresywne i pogardliwe odzywki Galikowskiego, który jak wiadomo jest autorytetem dla wielu prawicowych blogerów, była dodatkowo ofiarą agresji ze strony innych internautów. A niektórzy z nich, jak zdążyłam zauważyć, są tak zapatrzeni w tego pana, że nie zauważają jego napastliwych zachowań, i zaczynają przypisywać je mnie. Owszem, staję się coraz b-j agresywna, ale w tym sensie, że chronię własnych granic i godności.

Jeszcze raz proszę o przychylne ustosunkowanie się do mojej prośby: tj. wycięcie obraźliwych wpisów Gawlikowskiego pod moim adresem (o których wspomniałam pod Pańskim blogiem - najnowszym postem) oraz publiczne zwrócenie mu uwagi za niestosowne zachowania i prowokujące do eskalacji agresji wśród blogerów.

Z wyrazami szacunku
Venissa"

Jeśli właściciel portalu nie uwzględni moich skarg na agresywne zachowania dziennikarza M. Galiwkowskiego, będę zmuszona zwrócić się o pomoc do innych organów. Zgodnie z informacją i sugerstią jaką uzyskałam na stronie:

http://www.psychotekst.com/artykuly.php?nr=202

PS.

Kiedyś podobne przejścia miał A. Ścios z pewnym dziennikarzem, ja mam z Gawlikowskim. Tak nie może być, żeby dziennikarze pozwalali sobie na bezkarne odnoszenie się do innych forumowiczów, a ich traktowano jak ŚWIĘTE KROWY! TO JEST NIESPRAWIEDLIWE!

Intrygujące wyniki badań sondażowych

2009-08-17T18:51:00.000+02:00

Bardzo mnie rozbawiły najnowsze wyniki badań sondażowych, które dotyczyły popularności Prezydenta Polski - Lecha Kaczyńskiego. Przeprowadzone przez dwie niezależne "instytucje" - CBOS i Salon24.pl - ankiety, przyniosły wręcz biegunowe dane procentowe. Okazuje się, że wg sondażu CBOS-u , "aż 64 proc. przebadanych źle ocenia działalność prezydenta", natomiast wg pomiarów Salonu24.pl, przeszło 65 % ankietowanych oceniło Prezydenta Kaczyńskiego najwyżej, tj. uznało go za najlepszego prezydenta w III RP.

Co oznaczają tak skrajne wyniki? Ano oznaczają to, że do najbardziej zainteresowanych i zorientowanych w wydarzeniach politycznych w kraju, do najbardziej myślących i o analitycznych umysłach, zaliczają się przede wszystkim wyborcy PiS-u. To oni systematycznie śledzą bieżącą politykę rządu i Prezydenta i dokonują systematycznej analizy. Stąd też ich duża aktywność w Salonie24.pl. i stąd pozytywna ocena (analityczna ocena) Prezydenta Kaczyńskiego.

Pozostała część wyborców - głównie PO - w małym stopniu interesuje się polityką i orientuje w tym co dzieje się w kraju i za granicą (dlatego też mało ich tu w Salonie); jest więc powierzchowna w sądach na temat otaczającej rzeczywistości i bardzo podatna na sterowanie przez PO-wskich PR-wców. Gdyby tak wyborcy PO systematycznie trenowali intelekt, śledząc dogłębnie to co dzieje się na arenie politycznej, to wyniki w sondażach CBOS-u byłyby całkowicie odmienne (zbliżone do wyników w Salonie) . Wyniki mówią także o jakości "inteligencji", która dotychczas oddawała swoje głosy na patrię Tuska. Zdaje się, że była ona przereklamowana. Mało analizy, a przewaga emocji.

Jednocześnie prawie ten sam procen ankietowanych (69%) przez instytucję CBOS-u, wystawia negatywną ocenę Sejmowi.Świadczy to nie tylko o dużym ich niezadowoleniu (prawdopodobnie dotychczasowych wyborców PO) z jakości pracy posłów i z relacji pomiędzy parlamentem a urzędem prezydenckim, ale także o ogromnym ładunku emocji negatywnych - wrogości - wobec władzy w ogóle. To nasuwa takze przypuszczenie, że wśród grup społecznych, dotychczas oddających głos na PO, jest duży % Polaków, wciąż mentalnie tkwiących w PRL-u i wykazujących w sporym natężeniu cechy osobowości autorytarnej. Do takich wniosków, doprowadziła mnie aktualna lektura arcyciekawej książki pod red. Krystyny Skarżyńskiej: "Podstawy psychologii politycznej". W jednym z rodziałów - "Ekstremizm polityczny. Charakterystyki osobowościowe" (s. 192) - jest takie zdanie:

"(..) ludzie autorytarni lewicowo bezwzględnie podporządkowują się uznawanej przez siebie władzy (niekoniecznie legalnej), działania buntownicze przejawiają się zaś wobec ogólnie uznawanej władzy i przyjętego porządku społecznego. W podsumowaniu rozważań o autorytaryzmie można najogólniej stwierdzić, iż (...) przyjmowanie skrajnych postaw politycznych stanowi eksternalizację wpisanej w autorytaryzm wrogości (...).

Może wśród wyborców PO nie obserwuje się dużego ekstremizmu postaw, ale duży poziom tkwiącej w nich wrogości, zarówno w czasach rządów PiS-u, jak i obecnych rządów PO, może nasuwać przypuszczenie, że są to grupy społeczne, skupiające osobowości o dużym nasileniu cech autorytarnych - grupy stanowiące w czasach PRL-u tzw. ekstrema polityczne, tj. utożsamiające się z częścią opozycji, ale i z częścią lewicy . Jednocześnie z przytoczonej wyżej publikacji, wynika, że najwyższy poziom wrogości do władzy w ogóle, wykazują osobowości autorytarne, czyli takie, które wychowywały się w rodzinach autorytarnych z przemocowymi ojcami, a następnie przenoszące tłumioną i wypieraną agresję, na władze.

Coraz b-j jasne wydają się także słowa Jana Pawła II, który ostrzegał, że liberalizm może skrywać totalitaryzm, oraz słowa J. Kaczyńskiego, który zauważył, że PO stosuje tzw. miękki totalitaryzm. Wyborcy PO o osobowości autorytarnej, najpierw identyfikują się i wybierają autorytarnego wodza (przypominam, że Tusk sam wspominał w jednym z wywiadów, że miał autorytarnego ojca; a więc przejął od niego te cechy; no chyba, że wcześniej poddał się psychoterapii, w co jednak wątpię), a następnie próbują się od niego uwolnić, kanalizując swoją wrogość na repreznetujących Tuska parlamentarzystów.

Ot, takie ogólne wnioski o wyborcach PiS-u i wyborcach PO, wyciągnięte na podstawie przytoczonych badań sondażowych. Dobrze by było jeszcze je pogłębić. Może uczynią to Czylenicy?

PS.

Czasami osobowości autorytarne bezwzględnie podporządkowują się wybieranym przez siebie władzom (tzn. pomimo doznawanej w dzieciństwie przemocy, idealizują ojca i idealizują wodza), ale to już odrębny temat, który poruszę w oddzielnym wątku. Mowa tu jest o tzw. ekstremach prawicowych.

Zasady rycerzy i współczesnych harcerzy

2009-08-10T15:45:00.000+02:00

Inne ZASADY przekazywano w moim domu, niż domach niejednych współczesnych "harcerzy". Dom mojego ojca był tego dobrym przykładem. Tam gdzie publicznie spotwarzano kobietę, zachowywał się po rycersku (zresztą nieprzypadkowo, bo dzielnie walczył o wolną Polskę w czasie II W.S.) - stawał w obronie jej czci i godności.

Rzeczywiście, różnią się od siebie ZASADAMI prawdziwi żołnierze (skromni a szlachetni) od współczesnego harcerza, czy narcystycznie afiszującego się w mediach działalnością opozycjonisty - dziennikarza. Ten pierwszy (żołnierz) - sięgnie do broni dzielnie, by po mistrzowsku w mig ściąć łeb ordynarnej BESTII, plującej niewiaście jadem bezczelnie . Ten drugi - stanie po stronie męskiego KATA. Nie ma refleksu odważnego wojownika, lecz reakcje miejskiego nożownika. Trzeci zaś - były opozycjonista - jest niczem aktor na scenie teatru telewizyjnego; zmienia role: naprzemiennie wchodząc raz w rolę "ofiary", innym razem - rolę "kata"; dodam, że kobiecego KATA. Nawet z tego powodu nie przeżyje moralnego KACA. A jeśli już kaca,to innego typu.

Nie wróżę więc dobrze kobietom i nie wróżę dobrze mężczyznom. Bojaźliwi mężczyźni, z lęku przejmując niewieście role, na własne życzenie, ustawiają kobiety po męskiej scenie.

Zabawa w "Głuchy telefon"

2009-08-09T15:49:00.000+02:00

Do napisania niniejszej notki natchnęły mnie ostatnio poczynione obserwacje niektórych salonownych internautów, którzy roznoszą po internecie niewybredne, deprecjonujące i upokarzające plotki na temat znanych i publicznych osób. Jako, że zjawisko plotki jest mechanizmem społeczno - psychologicznym, postanowiłam podzielić się tym, czego uczono mnie na ten temat na pewnych szkoleniach. Tego też uczę moich studentów, więc przy okazji uprzedzam co niektrórych nazbyt czujnych Czytelników, że nie będzie tu z mojej strony ani manipulacji, ani podawania nieprawdziwych informacji.

Zacznijmy od definicji "plotki". Jak podaje Wikipedia: "Plotka jestdefiniowana wsłownikach językowych jako niesprawdzona lub kłamliwapogłoska, powodująca utratę dobregowizerunku osoby, której dotyczy (....) . Powszechnie uważa się, że plotka jestsynonimem pogłoski, która jest definiowana jako rozpowszechnianie niepewnych, niesprawdzonychwiadomości."

Wg nauk społecznych, plotka, to:

aktywność przyjemna sama w sobie, gadanie dla samego gadania
negatywne, złośliwe, płytkie obmawianie nieobecnych osób,
wymiana oceniających informacji o nieobecnej osobie
proces wymiany informacji o nieobecnych osobach o zabarwieniu oceniającym, pomiędzy bliskimi sobie osobami.

Wydaje się, że podane informacje nie są wyczerpujące i wypadałoby rozszerzyć je o ujęcie kliniczne. Według klinicystów, najczęściej skłonności do plotek, wykazują jednostki o specyficznej konstrukcji psychologicznej. Są to głównie osoby, które nie tylko, że nie opanowały dobrych manier, zasad savoir vivre'u, ale nie opanowały umiejętnościi komunikacji społecznej, tj. nie potrafią komunikować wprost i od razu swoich emocji (zwykle agresji). Najczęściej stosują tzw. odroczone reakcje, puszczając przy tym bokiem emocje, czyli uciekają się do plotki. Czynią to albo z powodu odczuwanej nudy (co też jest przejawem tłumionej agresji, nie tylko wąskich zainteresowań intelektualnych), albo z chęci szkodzenia innym, czyli potrzeby dokonania zemsty. Plotka jest więc niczym innym, jak tzw. bierną agresją.

W plotkowaniu najczęściej istotną rolę odgrywa inne uczucie, jakim jest zawiść, czyli chęć niszczenia i szkalowania nielubianej osoby w oczach większej grupy społecznej . Na ogół roznoszą ją osoby o nieprawidłowo ukształtowanej tożsamości płciowej na płaszczyźnie psychologicznej, czyli takie, które nie mają prawidłowo ukształtowanych granic psychologicznych. Granice te zwykle są (w mniejszym, bądź większym stopniu) pozacierane, stąd też nadawany przez nich komunikat, jest "zatarty", "zniekształcony".

Plotkarze, to osoby także skłonne do różnych nałogów, np. nikotyznimu. Palacze, którzy nie radzą sobie z własnymi emocjami, puszczają je właśnie bokiem, np. w formie niewerbalnego komunikatu, jakim jest "dym papierosowy", albo w formie zamazanego komunikatu werbalnego, jakim jest plotka. Tu przy okazji odpowiadam na pytanie Zebe, który kiedyś prosił mnie o rozwinięcie tematu o nikotynistach. Tak Zebe, nałogowi palacze najczęściej mają taką samą osobowość, jak plotkarze:) Czyli są to osoby zależne, które nie opanowały sztuki asertywnej komunikacji.

Do plotkowania przyłączają się najczęściej osoby podobne do "twórcy" plotki , tj. osoby o podobnej strukturze osobowości. Można więc sobie tylko wyobrazić, jak przekazywana dalej plotka (np. drogą internetową), jest coraz bardziej zniekszatłcana. Najlepszym sprawdzienem tego, jak poważnie może być zdeformowany komunikat - plotka - jest zabawa w "Głuchy telefon". Wystarczy porównać pierwotny komunikat, z komunikatem końcowym i przekonać się jak bardzo się od siebie różnią:)

Strzeżmy się więc przed "przyjaciółmi" - plotkarzami. Nie dajmy się wciągać w ich nieczyste gierki, bo prędzej czy później, również i my możemy być podobnie potraktowani...